Witcher III

Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Εεε, ναι, σέρνει καράβι...

Γ : Μωρό μου έρχεσαι;
Α : Τώρα-τώρα κούκλα μου, τελειώνω αυτήν την πίστα, βγάζω το μπος στο τέλος και έρχομαι.
Γ : Ακόμα με αυτή τη μαλ"¨@#$%^$ακία ασχολείσαι;
Α : Έλα βρε μωρό μου, μη γίνεσαι υπερβολική.
Γ : Υπερβολική; 3 ώρες είσαι μπροστά σε αυτό το παλιομηχάνημα και αποβλακώνεσαι και είμαι εγώ υπερβολική;
Α : Βρε ψυχή μου, αφού δεν γίνεται να σηκωθώ τώρα. Δεν κάνει save εδώ και θα ξαναρχίσω όλη την πίστα απο την αρχη...
Γ : Μπλαμπλαμπλαμπλαμπλα μπλαμπλα μπλαμπλαμπλα μπλα μπλαμπλα...
Α : Τώρα-τώρα έρχομαι...
Γ : Μπλαμπλα μπλα μπλαμπλαμπλα μπλα μπλα.
Α : Ναι ναι...
Γ : ΜΠΛΑΜΠΛΑΜΠΛΑ ΜΠΛΑΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑΜΠΛΑ!!!
Α : -------, Να να, ήρθα! (αλλά είναι αργά φιλαράκι γιατί πλέον έχει αρχίσει η γκρίνια).

Κλπ κλπ...

Σίγουρα, αν δεν έχετε ζήσει οι ίδιοι κάποιον αντίστοιχο διάλογο, θα έχετε ακούσει για κάτι τέτοιο... Το πρόβλημα είναι οτι... έχουν δίκιο...

Υπήρξα σκληροπυρηνικός gamer και χτυπούσα απο 8-12 ώρες παιχνιδιού την ημέρα (Diablo 1 και ξερό ψωμί) αλλά όταν δεν είχα κάποια γυναίκα για να... με ζαλίζει. Παρόλα αυτά έχουν δίκιο όταν μας γκρινιάζουν (ακόμα παίζω αλλά σαφώς λιγότερο).

Είναι γενικά αποδεκτό το γεγονός οτι οι πολλές ώρες gaming κάνουν κακό... στα συκώτια μας (παρατηρείται πρήξιμο μετά απο ώρες μουρμούρας). Πέρα απο την πλάκα όμως, δεν είναι και ό,τι πιό υγιές το να είσαι "καρφωμένος" σε μια οθόνη υπολογιστή για ώρες. Πλέον μπορεί να μην έχουμε θέματα με την ακτινοβολία της οθόνης (οι σύγχρονες LCD και LED δεν έχουν καθόλου) αλλά υπάρχουν ακόμα θέματα επιληψίας, εξουθένωσης και περιθωροποίησης. Έχουν αναφερθεί και θάνατοι απο υπερεθισμό σε παιχνίδια : Στην Κίνα πριν 2-3 χρόνια ένας άνδρας 30 περίπου ετών πέθανε σε internet cafe επειδή έπαιζε επί 3 συνεχόμενες μέρες γνωστό online multiplayer παιχνίδι. Ωραίο το παιχνιδάκι, δε λέω, αλλά χαλαρά ρε παιδιά.

Είναι απαράδεκτο το γεγονός οι πιτσιρικάδες 14-18,19,20 χρονών να "γνωρίζονται" και να συνομιλούν μόνο μέσω των διαφόρων υπηρεσιών chat. Δε λέω, είναι καλό για να μιλάς με ανθρώπους που δεν βλέπεις σε καθημερινή βάση αλλά να μην το παρακάνουμε κιόλας. Έχω φιλαράκι στην Αμερική που μου πέφτει κομμάτι βαρύ να πάρω το Λήαρ-τζετ μου για να πάω να τον δω μόνο για ένα καφέ 2 ωρών. Άσε που ο φραπές τους είναι χάλια. Άρα επιλέγω το Skype ή το Messenger. Ναι, αλλά δεν ισχύει το ίδιο για τα φιλαράκια μου εδώ. Ή, για να επανέρθω στο θέμα, για την κοπέλα μου.

Και αν η κοπέλα ξέρει απο gaming, internet ή απο PCs γενικά, έχει καλώς (τόσο σπάνια περίπτωση όσο τα μυρμήγκια αστροναύτες). Τί γίνεται αν απλά... τα αγνοεί; Αν δεν καταλαβαίνει την έμφυτη ανάγκη μας να ξεκοιλιάσουμε, κατασφάξουμε, υπερνικήσουμε, καταστρέψουμε 56923475629 αντιπάλους; Ή να κερδίσουμε 13-1 την Chelsea (τυχαίο νομίζω) στο insane επίπεδο δυσκολίας; Να βγάλουμε την πίστα ρε αδερφέ. Ή, έστω, να σερφάρουμε στο ίντερνετ.

Αν λοιπόν δεν καταλαβαίνει τα παραπάνω, τότε δύσκολα τα πράγματα αγαπητοί μου φίλοι. Γιατί μετά αρχίζει το πρήξιμο στα συκώτια. Αρχίζουν τα μούτρα και τα μαλλώματα (φέρτε και στο νου σας τις γκριμάτσες του Λαζόπουλου για τον παραπάνω διάλογο) και γενικά μία καθόλου ευχάριστη κατάσταση. Άρα 2 λύσεις υπάρχουν. Και επειδή το να πετάξουμε το PC μας δεν είναι λύση, μένει μόνο μία. Να το περιορίσουμε σε αποδεκτά και απο τους δύο επίπεδα. Γιατί, πιστέψτε με, δεν αξίζει για κανένα παιχνίδι ή οποιαδήποτε άλλη ενασχόληση με το PC να καταστρέψουμε τη σχέση μας με τη φίλη/γυναίκα μας ή τις σχέσεις μας με τους φίλους μας. Και για σινεμά μπορούμε να πάμε αλλά και για μπασκετάκι ή για ένα καφέ/ποτό όξω.

Άρα η σωστή απάντηση στο : "Μωρό μου έρχεσαι;" είναι : "Έφτασεεεεεεεε"... (και αφήστε το "παγωμένο" το ρημαδοπαίχνιδο για μερικές ώρες - στα olnine δεν γίνεται, χεχεχε). Εννοείται βέβαια οτι και οι δύο πλευρές θα πρέπει να κινούνται στα πλαίσια του λογικού. Θα πρέπει και εκείνη να καταλάβει την ανάγκη μας να ασχοληθούμε με τα αγαπημένα μας μηχανήματα. Το μυστικό είναι να μην νιώσουν οτι τις υποβιβάζουμε για τα PCάκια μας και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει αυτό.

Μην ξεχνάτε όμως ποτέ μα ποτέ μα ποτέ : έχουν δίκιο. Γι'αυτό και μπορούν και το σέρνουν το καράβι...

Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Πολύτιμο blog για φορητά Toshiba!

Πρόσφατα (πρίν απο λίγο για την ακρίβεια) έψαξα drivers για ένα παλιό Toshiba Tecra A8 στην σελίδα της εταιρίας αλλά με λύπη διαπίστωσα πως το παλιότερο μοντέλο που υπήρχε, ήτανε το Toshiba Tecra A10. Μου πήρε λίγη ώρα αλλα τελικά βρήκα το παρακάτω blog, στο οποίο υπάρχει ολόκληρη "κιβωτός" απο drivers για φορητά της Toshiba και επειδή τα καλά πρέπει να λέγονται είπα να το δημοσιέυσω γιατί πιστεύω θα φανεί πολύ χρήσιμο!!!

http://driver-toshiba.blogspot.com/

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Τί κι αν ο λύκος γέρασε

Ε, καλά, δε μας πήρανε δα και τα χρόνια αλλά αν σκεφτεί κανείς οτι απο το 1990 ασχολούμαι με τα πησιά (PCs είπαμε) τότε θα δει οτι δεν είναι και λίγα τα χρόνια...

Amstrad PC1640DD... Πώς είπατε; Τί είναι αυτό; Χμμμ... Μια εικόνα χίλιες λέξεις λένε...


Αυτό είναι, λοιπόν, το πρώτο PC που πήρα το μακρινό 1990. Επεξεργαστής 8088 στα 16MHz (ουάου) αν θυμάμαι καλά, EGA κάρτα γραφικών - 16χρώματα! - (VGA είπατε; Πολύ νωρίς ακόμα), μνήμη 640kb (βάζω και το χέρι σας στη φωτιά) και 2 (!) οδηγοί δισκετών των 360kb... Τρελά, για την εποχή πάντα, specs. Υπήρχαν βέβαια και καλύτερα μηχανήματα τότε αλλά ήταν απλησίαστα σε τιμές. Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν οι 286 και μετά οι 386, 486, 586, Pentium κλπ κλπ!

Ευτυχισμένες εποχές. Να φανταστείτε δεν υπήρχαν Windows (τα είπα όλα νομίζω) αλλά μόνο DOS (όχι οτι ήταν τέλειο αλλά λέμε τώρα...). Έβαζες, όμως, τη δισκέτα και έπαιζε! Αρκεί να υποστήριζε την κάρτα το παιχνίδι!

Και τώρα σε λέει directx 4568,32 v.abc και άμα παίξει ΟΚ αλλιώς ψάξε drivers, ή patch ή την άκρη απ'το ουράνιο τόξο...

Αλλά πού θα πάει, οέο; Θα στρώσει το πράμα. Και το 2012 που θα βγουν (λέμε τώρα) τα Windows 8 του θείου Bill όλα θα παίζουν ρολόι! Ή τα windows 9, ή τα shutters 10 (γιατί το windows καλύτερο είναι;)...

Ή μήπως όχι;

Χμμμ, αναρωτιέμαι...

Μήπως παραμεγαλώσαμε για να σκοτιζόμαστε; Να πάρουμε κάνα PS3 ή κάνα XBOX;

Μπααα, δε νομίζω... Τα λέμε...

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Καλή αρχή...

Το λοιπόν ξεκινάμε σήμερα αυτό το (ας πούμε) σάητ το οποίο θα έχει να κάνει με προσωπικές απόψεις γύρω απο τα αγαπημένα μας πησιά (PCs αγγλιστί) οι οποίες ουδεμία σχέση θα έχουν με επίσημες κριτικές και δοκιμές προϊόντων. Βέβαια τίποτα δε μας απαγορεύει να σχολιάζουμε και θέματα επικαιρότητας (πχ ΔΝΤ, τρομοκρατικές επιθέσεις και εισβολές απο το διάστημα) αλλά δεν θα επικεντρωθούμε εκεί.

Τέσπα, πιστεύω να καταλάβατε το γενικότερο πνεύμα μας, και αν όχι δεν πειράζει, συνεχίστε να μας επισκέπτεστε...

Τα λέμε...