Witcher III

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Περιφερειακά χειριστήρια

Αισθάνομαι το κεφάλι μου κάπως βαρύ...
Είμαστε gamers και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Μπορεί να μειωθούν οι ώρες ενασχόλησής μας, μπορεί να αλλάξουν τα γούστα μας στα παιχνίδια, μπορεί να καταλήξουμε να παίζουμε "κρυφά" αλλά σίγουρα θέλουμε να παίζουμε σωστά.

Πρωταρχικό ρόλο για την επιτυχία ενός παιχνιδιού παίζει το gameplay του. Για να μπορέσουμε να το ευχαριστηθούμε όσο γίνεται περισσότερο θα πρέπει να έχουμε και τα αντίστοιχα χειριστήρια/πληκτρολόγια/ποντίκια. Υπάρχουν πολλά προϊόντα στην αγορά τα οποία αποτελούν εξειδικευμένες προτάσεις για κάποιες κατηγορίες παιχνιδιών. Ας δούμε μερικές.

Τί να λέμε τώρα;
Απο την εποχή του Atari τα χειριστήρια παίζαν βασικό ρόλο στην όλη εμπειρία ενός παιχνιδιού. Απλά χειριστήρια, με το μοχλό και ένα κουμπί επάνω. Αλλά επειδή τότε το gameplay ήταν το 99% ενός παιχνιδιού, τα χειριστήρια έπρεπε να είναι ανθεκτικά. Και ήταν! Υπήρχε όμως μία βασική διαφορά : εκείνη την εποχή, πολλά παιχνίδια φτιάχνονταν με βάση τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες των χειριστηρίων. Ήταν, δηλαδή, "στημένα" πάνω στο χειριστήριο. Το ακριβώς αντίθετο απο ό,τι συμβαίνει σήμερα στους υπολογιστές (οι κονσόλες συνεχίζουν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο).

Καλό, δυνατό, συμμαζεμένο και χωρίς drivers!
Ποιός δεν έχει παίξει Outrun στα ουφάδικα; Ή Sega Rally; Ή, τέλος πάντων, κάποιο ραλάκι; Καθόμασταν στην καρέκλα, ταϊζαμε το μηχανάκι με κέρματα, πιάναμε το τιμόνι και χανόμασταν σε ψηφιακούς αγώνες. Και παίζαμε και αντίπαλοι μεταξύ μας σε διπλανά μηχανήματα... Εδώ και πολλά χρόνια οι εταιρίες κατάλαβαν οτι τα racing παιχνίδια "έχουν ψωμί" και προσπαθούν να παρέχουν προτάσεις χειριστηρίων αρκετά δελεαστικές για τους αγοραστές. Οι τιμονιέρες (όπως επικράτησε η ονομασία τους) μπορούν και δίνουν το κάτι παραπάνω στην οδηγική εμπειρία ενός παιχνιδιού. Θέλουν όμως λίγη προσοχή. Το αν έχουν κουμπιά για τις ταχύτητες ή μοχλούς κανονικούς παίζει λίγο ρόλο. Ακόμα και τα πεντάλ αν δεν έχουν κάποιου είδους υδραυλικό μηχανισμό πάλι δεν επηρεάζουν πολύ (αν έχουν όμως ένα σκέτο ελατήριο, ξενερώνουν). Αυτό που "βγάζει τα γούστα" είναι η υδραυλική ανάδραση! Τρακάρεις και σε κοντράρει, πατάς χώμα και τρέμει, ανάποδο τιμόνι και "γλυστράει"! Γούστα τρελά! Θυμάμαι όταν έπαιζα McRae με την τιμονιέρα... Δεν ήθελα να σηκωθώ απο την καρέκλα... Ώωωωρες... Άντε άλλη μία ειδική... Ώπα, εύκολη πίστα αυτή... Όχι ρε γαμ%$#ώτο για 3 δευτερόλεπτα θα έβγαινα πρώτος (ξανά απ'την αρχή)... Και πάει λέγοντας. Η τιμονιέρα "λέει", πώς να το κάνουμε;

Πίου πίου πίου...
Ένα άλλο είδος παιχνιδιού που αλλάζει τελείως με ένα χειριστήριο, είναι οι εξομοιωτές πτήσης. Βάζεις το χειριστήριο στη USB θύρα, φορτώνεις το παιχνίδι και μέσα σε λίγη ώρα "πετάς". Και πάλι η υδραυλική ανάδραση κάνει θαύματα! Το χειριστήριο τρέμει ελαφρά όταν φεύγει ο πύραυλος, τρέμει διακοπτόμενα όποτε ενεργοποιούμε το πολυβόλο του αεροσκάφους και όταν χτυπηθεί το αεροσκάφος και χάσει την ευστάθειά του, τότε αρχίζει και μας πιέζει αριστερά ή δεξιά, κουνάει και σπρώχνει! Μέσα σε λίγη ώρα έχει κουραστεί το χέρι ενός άπειρου "πιλότου" ενώ οι πιό έμπειροι θα πρέπει να προσπαθήσουν πολύ για να τα βγάλουν πέρα. Ακόμα και οι εξομοιωτές που αφορούν πολιτικά αεροσκάφη αλλάζουν τελείως "αίσθηση". Το ίδιο ισχύει και για όσους αφορούν ελικόπτερα, αφού οι μοχλοί είναι ίδιοι.

Not good! Χαλούσε εύκολα.
Shoot'em up παίζετε; Έχετε δοκιμάσει με χειριστήριο ή ο συνδυασμός πληκτρολόγιο-ποντίκι σας καλύπτει; Αν είστε στη δεύτερη κατηγορία, αξίζει να δοκιμάσετε με ένα χειριστήριο αν πέσει στα χέρια σας. Εδώ οι μηχανισμοί δονήσεων δεν κάνουν τόσο μεγάλη διαφορά. Η ελευθερία όμως που έχουμε με το χειριστήριο δεν έχει καμία σχέση με του ποντικιού και του πληκτρολογίου. Πέραν του ότι όλα τα κουμπιά είναι συγκεντρωμένα σε πολύ κοντινή απόσταση, κρατάμε το χειριστήριο όπως μας βολεύει και δεν κινδυνεύουμε να χτυπήσουμε κάπου με το ποντίκι και να μπλοκαριστεί η κίνησή μας (άμα σε κυνηγάνε 10 αραπάδες να σε... σφάξουνε, ένα μικρό μπλοκάρισμα μπορεί να κοστίσει). Πιό ελεγχόμενος χειρισμός του οπτικού πεδίου μας και πιό άμεση απόκριση στις εντολές μας. Επίσης, επειδή τα κουμπιά είναι προγραμματιζόμενα μπορούμε να τα ορίσουμε όπως μας βολεύει και να φέρουμε το χειριστήριο ακριβώς στα μέτρα μας. Μπορεί βέβαια να αναφέρω τόσα καλά πράγματα για τα συγκεκριμμένα χειριστήρια αλλά ποτέ δεν είχα την υπομονή να κάτσω να τα μάθω. Έχω πρόβλημα με την ευθυγράμμιση... Με λίγη (έως υπερβολικά πολλή) εξάσκηση ίσως τα καταφέρω.

Logitech και ξερό ψωμί.
Ποδοσφαιράκια/μπασκετάκια... Και εδώ ένα χειριστήριο βοηθάει πολύ. Επειδή απο μικρός ασχολούμουν με FIFA και Pro Evolution, πάντα ήθελα να παίζω "διπλό" με κάποιο φιλαράκι που ασχολούνταν επίσης. Το πρόβλημα ήταν οτι όλοι παίζαμε με το πληκτρολόγιο. "Αναγκάστηκα" λοιπόν να πάρω χειριστήριο για να μπορώ να παίζω μαζί τους. Πλέον δεν το αλλάζω με τίποτα. Αν καταφέρω να τελειοποιήσω και τις ευθείες στις πάσες μου θα είμαι τέλειος! Κατάλαβα γιατί όλοι παίζουν στις κονσόλες ποδοσφαιράκια σαν τους τρελούς! Είναι πάρα πολύ καλός ο χειρισμός!

Στραμπουλάς το χέρι και μόνο που το βλέπεις...
Κατά περιόδους έχουν κυκλοφορήσει χειριστήρια και για παιχνίδια στρατηγικής. Ποτέ δεν τα παρακολούθησα απο κοντά αλλά πρέπει να κάνουν καλή δουλειά. Δεν θα εκφέρω άποψη επειδή δεν είχα προσωπική εμπειρία. Με λίγο ψάξιμο όμως στο Διαδίκτυο θα βρείτε πληροφορίες αν σας ενδιαφέρει. Για τους strategάδες όμως, έχουν κυκλοφορήσει και πολλά πληκτρολόγια (τα οποία βέβαια έχουν εφαρμογή και σε άλλα παιχνίδια) τα οποία κυρίως λόγω των μακροεντολών τους βοηθάνε πάρα πολύ να δίνουν εντολές που απαιτούν 2 ή και 3 κουμπιά πατημένα ταυτόχρονα. Ακόμα και ποντίκια είδικά για παιχνίδια έχουν βγει. Πολλά προγραμματιζόμενα κουμπιά, εργονομικός σχεδιασμός, ακόμα και ρύθμιση του βάρους τους έχουν ορισμένα για να ταιριάζει με τα γούστα μας.

Ποιοτικό, εργονομικό, φωτιζόμενο ΚΑΙ  με drivers! Yeah!
Βέβαια όλα τα παραπάνω βοηθάνε πάρα πολύ με την προϋπόθεση οτι οι εταιρίες παιχνιδιών υποστηρίζουν μέσα στο παιχνίδι το εκάστοτε χειριστήριο (δεν συμβαίνει πάντα). Αλλά και απο την άλλη θα πρέπει οι εταιρίες που κατασκευάζουν τα χειριστήρια να παρέχουν drivers για κάθε λειτουργικό σύστημα. Τραγική σε αυτό το κομμάτι είναι η Microsoft :

1) Τα ποντίκια της είναι σαν τα λειτουργικά της : βγάζει ένα καλό κάθε 10 χρόνια. Έχω πάρει 4 και έχουν χαλάσει ΌΛΑ!!! Και μάλιστα απο διαφορετικά καταστήματα.

2) Διακόπτει αδικαιολόγητα την υποστήριξη με drivers σε εξαιρετικά περιφερειακά της. Το αδικαιολόγητα σημαίνει οτι παύει να τα υποστηρίζει γιατί θέλει να πουλήσει καινούρια. Και επειδή είμαι "καμμένος" (έτσι άλλαξα πληκτρολόγιο) σας λέω να προσέχετε με τη συγκεκριμένη εταιρία.
Μπα, όχι ευχαριστώ...

Στο after sales service/customer support φαίνεται η σοβαρότητα μιας εταιρίας. Μπορώ να πω οτι "χαλάστηκα" που η Microsoft αποφάσισε να μην υποστηρίξει τα χειριστήριά μου στα πιό σύγχρονα λειτουργικά της. Γιατί οέο; Μα για να πάρουμε καινούρια! Δεν λέω οτι όλες οι εταιρίες κάνουν έτσι, ή οτι είναι πάγια πολιτική της Microsoft. Απλά σας εφιστώ την προσοχή. Εγώ πάντως έπαθα και έμαθα.

Καλό θα είναι λοιπόν να προσανατολιστείτε σε κάποια επώνυμη και δοκιμασμένη λύση αφού έτσι θα εξασφαλίσετε οτι το χειριστήριό σας θα υποστηρίζεται και απο τους μεν (εταιρίες παιχνιδιών) και απο τους δε (κατασκευάστρια εταιρία) για πολλά χρόνια. Ρίξτε μια ματιά και στο συνοδευτικό software γιατί πολλές φορές κάνει μεγάλη διαφορά αφού η ευκολία προγραμματισμού της συσκευής μας παίζει σημαντικό ρόλο. Ίσως κοστίσει λίγο παραπάνω σαν συνδυασμός αλλά είναι σίγουρα καλύτερο απο το να πετάξετε τα χρήματά σας σε κάτι φθηνό αλλά αμφιλεγόμενο.

Απο την πλευρά μου θα παιδευτώ να μάθω να παίζω shoot'em ups με χειριστήριο. Και σκοπεύω να το κάνω με το Crysis 2 λείαν συντόμως. Θα σας πω εντυπώσεις...

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Πόσο σωστά δουλεύετε στην οθόνη σας;

Είπατε κάτι;
Αστεία τα ψέματα : όσο καλός και να είναι ο υπολογιστής μας αν το τελικό οπτικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να αποδοθεί σωστά, τότε δεν έχει καμία σημασία. Η ποιότητα απεικόνισης της οθόνης μας παίζει τόσο σημαντικό ρόλο όσο και η τοποθέτησή της.

Δεν της φαίνεται αλλά ήταν μικρή, ελεεινή και πράσινη!
Ευτυχώς με τις νέες τεχνολογίες οθονών δεν προβληματιζόμαστε τόσο με παλαιότερα "κακά" όπως είναι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και ο ρυθμός ανανέωσης (frame rate). Αυτά ήταν δύο κύρια χαρακτηριστικά των οθονών C(athode) R(ay) T(ube) και μπορούσαν να κάνουν την ενασχόλησή μας με τον υπολογιστή απο απολαυστική μέχρι μαρτυρική. Βλέπετε, για να είναι εργονομική μία οθόνη CRT, θα πρέπει ο ρυθμός ανανέωσής της να είναι άνω των 72 Hz (με τα 75 να είναι ουσιαστικά τα ελάχιστα) στην ανάλυση που εργαζόμαστε κάθε φορά. Για όσους ασχολούνταν με εφαρμογές γραφείου ήταν αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση κάτι τέτοιο. Όσον αφορά την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, κυκλοφόρησαν στην αγορά ειδικά φίλτρα κρυστάλλων τα οποία αναλάμβαναν να την περιορίσουν και να ξεκουράσουν τα μάτια μας. Βέβαια δεν έφταναν τα επίπεδα των σημερινών οθονών.

Ο-θο-νά-ρα
Ευτυχώς οι κατασκευαστές κάποια στιγμή αποφάσισαν να μας κάνουν γνωστή την τεχνολογία L(iquid) C(rystal) D(isplay). Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν και τόσο καλά... Λίγες ίντσες, μικρές γωνίες θέασης, λιγοστές και ελλειπείς ρυθμίσεις ήταν μόνο μερικά απο τα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι νέες οθόνες. Επιπρόσθετα, ήταν πανάκριβες σε σχέση με τις παλαιότερες. Αλλά όπως γίνεται με κάθε νέα τεχνολογία, εξελίχθηκαν και ωρίμασαν. Και ενώ παλαιότερα είχαμε 15άρες (οι πιό ματσωμένοι είχαν 17άρες) CRT πλέον δεν είναι δύσκολο να αγοράσεις μία ποιοτική LCD στις 20 - 22 ίντσες με σχετικά λίγα χρήματα. Η σύγκριση γίνεται ακόμα πιό τραγική αν αναλογιστεί κανείς οτι στις CRT οι ίντσες ήταν ονομαστικές γιατί καμία δεν ήταν πραγματικά επίπεδη παρά τις φιλότιμες προσπάθειες κάποιων εταιριών (SONY Trinitron, LG Flatron κλπ κλπ). Στις οθόνες υγρών κρυστάλλων, αντιθέτως, οι ίντσες είναι πραγματικές.

Επίσης ο-θο-νά-ρα! Εεε, την πουλάω. Όποιος ενδιαφέρεται...
Πλέον οι LCD έχουν εξελιχθεί και μας παρέχουν πολλές ευκολίες και ανέσεις σαν μπόνους σε όλα τα άλλα καλά που έχουν. Μικρότερη κατανάλωση ρεύματος, καλύτερη απεικόνιση, ψηφιακό σήμα, ταχύτερη απόκριση, μεγάλες γωνίες θέασης και όλα αυτά σε ένα πολύ λογικό κόστος (τηρουμένων των αναλογιών). Φυσικά υπήρχαν καταπληκτικές οθόνες CRT οι οποίες παρείχαν πολλά απο τα παραπάνω και ήταν και καλύτερες απο κάποιες, φθηνές ή πρώιμες, LCD. Μην ξεχνάτε όμως οτι αναφέρομαι πάντα σε μοντέλα αντίστοιχων δυνατοτήτων. Πολλές απο τις νέες οθόνες έρχονται με ενσωματωμένο δέκτη ψηφιακής τηλεόρασης και αποτελούν μια πρώτης τάξεως λύση για ένα πληρέστερο οικιακό σύστημα ψυχαγωγίας.
Γραφειάρα μου!



Πέρα όμως απο την ποιότητα της οθόνης η οποία παίζει και το βασικό ρόλο, μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί στις ρυθμίσεις που θα κάνουμε αλλά και στο πώς θα την τοποθετήσουμε στο χώρο.

ΕΡΤ ζεις!


Όσον αφορά τις ρυθμίσεις δεν μπορώ να προτείνω κάτι συγκεκριμένο αφού πολύ μεγάλο ρόλο παίζουν οι προτιμήσεις αλλά και οι αντοχές του καθενός. Σίγουρα θα πρέπει όμως ο χώρος να φωτίζεται επαρκώς και οι ρυθμίσεις μας να είναι σε συνάρτηση αυτού. Θέλω να πω οτι μια φωτεινή οθόνη σε σκοτεινό χώρο ενδεχομένως να κουράσει τα μάτια μας μετά απο κάποια ώρα. Αλλά μπορεί να συμβεί και το αντίθετο. Πρέπει να βρούμε μία μέση λύση ή να αποθηκεύουμε προφίλ τα οποία θα ενεργοποιούμε ανάλογα με την περίπτωση. Προσωπικά δεν έχω τόση υπομονή. Κάτι άλλο που θα πρέπει να προσέξουμε είναι η αντίθεση της φωτεινότητας στην οθόνη καθώς αν είναι πολύ μεγάλη σίγουρα θα μας κουράσει. Το ίδιο ισχύει για τα χρώματα τα οποία καλό θα είναι να αποφύγουμε να είναι πολύ έντονα γιατί μετά απο κάποια ώρα αρχίζουν και ενοχλούν.

Κάπως έτσι πρέπει να καθόμαστε. Λέμε τώρα...
Πέρα απο τα παραπάνω, τα οποία άλλα λιγότερο άλλα περισσότερο τα εντοπίζουμε, πολύ σημαντική είναι η τοποθέτηση της οθόνης στο χώρο. Και όταν λέω χώρο προφανώς δεν εννοώ ούτε το κρεβάτι ούτε τον τοίχο. Αν χωρίσουμε την οθόνη μας σε τρείς οριζόντιες γραμμές, θα πρέπει η ψηλότερη να είναι στο ύψος των ματιών μας έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται ο αυχένας μας με φορτία είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Επίσης θα πρέπει να έχουμε μία αρκετά ικανοποιητική απόσταση για να μην καλύπτει η οθόνη όλο το οπτικό μας πεδίο. Ακολουθώντας τις παραπάνω οδηγίες για τις ρυθμίσεις της οθόνης αλλά και με τη γενικότερη σωστή στάση του σώματος μπορούμε να δουλέψουμε απρόσκοπτα για πολλές ώρες χωρίς να καταπονηθούμε.

Επομένως αν έχετε ενοχλήσεις στα μάτια ή τον αυχένα ακολουθείστε τις παραπάνω οδηγίες και θα δείτε βελτίωση. Μέχρι να μπορούμε όλοι να έχουμε τη διαρύθμιση της εικόνας, ε, υπομονή...

Όταν μεγαλώσω...

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Πιτσιρικάδες και PC...

Το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας μας σήμερα είναι μάλλον το καλύτερο αφού η συγκεκριμμένη κατηγορία χρηστών είναι αυτή με τη μεγαλύτερη όρεξη για "σκάλισμα" και ψάξιμο αλλά και τις περισσότερες δυνατότητες εξέλιξης.

Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των υπολογιστών των πιτσιρικάδων (7 - 17 ετών) ποικίλουν. Μπορεί να είναι απο ένα σκέτο κουτί χωρίς κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ή μπορεί να έχει επάνω την Άρτα και τα Γιάννενα απο στικεράκια, φωτάκια, μπαρμπαδελάκια και δε συμμαζεύεται. Συνήθως όμως είναι κάποιο περιποιημένο κουτάκι, αρκετά χρηστικό και τακτοποιημένο.

Σαν περιεχόμενο τώρα, οι υπολογιστές των νεαρών μπορεί να έχουν οτιδήποτε. Απο εργασίες για τα σχολεία (ναι, κάνουν και για αυτήν τη δουλειά τα PCs) μέχρι παιχνίδια. Περιεχόμενα για όλα τα γούστα δηλαδή. Σίγουρα όμως όλα έχουν κάποιο πρόγραμμα για chat (μπορεί και δύο ή και τρία) και 95 στους 100 έχουν λογαριασμό σε τουλάχιστον ένα κανάλι κοινωνικής διαδικτύωσης (μιλάμε για επίπεδο, έτσι;) όπως το Twitter ή το Facebook. Must είναι και η συμμετοχή σε κάποιο online παιχνίδι με όσο μεγαλύτερου level χαρακτήρα γίνεται! Σε άτομα λίγο μεγαλύτερης ηλικίας (φοιτητές π.χ.) θα βρούμε εργασίες για τις σχολές και πάρα-πάρα-πάρα-πάρα πολλές φωτογραφίες απο πάρτυ, διακοπές, εκδρομές κλπ κλπ.

Κάποιοι νεαροί πέρα απο τη χαλαρή ενασχόληση με τους υπολογιστές ασχολούνται και με πιό ψαγμένα πράγματα. Το Διαδίκτυο είναι πλέον αρκετά διαδεδομένο στη χώρα μας (λέμε τώρα) και τους δίνει πολλές δυνατότητες. Πέρα απο τα chat και τα λοιπά που αναφέραμε παραπάνω, χρησιμοποιούν το ίντερνετ για πληροφοριακούς σκοπούς και με ποικίλους τρόπους. Απο το να οργανωθούν για ένα 5χ5 μέχρι για να κατέβουν σε μία διαδήλωση ή για να πάνε σε μία συναυλία. Μαθαίνουν, διαδίδουν και οργανώνονται.

Το κακό είναι οτι σπάνια διασταυρώνουν τις πληροφορίες που βρίσκουν. Απλά τις αναπαράγουν και τις διαδίδουν. Αυτό βέβαια το κάνουμε όλοι μας. Πόσοι απο εσάς δεν έχετε προωθήσει mail το οποίο "με κάθε προώθηση αποφέρει 1 ευρώ στους γονείς του τάδε ανήμπορου παιδιού" ή κάποιο άλλο το οποίο κατηγορεί μία εταιρία για ανέντιμες μεθόδους παραγωγής προϊόντων; Καλό το ίντερνετ αλλά, βρε παιδιά, μην χάβετε ό,τι μαλα#$@%κία σας ξεφουρνίζουν.

Αυτό που θα παρατηρήσουμε σχεδόν σε όλα τα PCs των πιτσιρικάδων είναι οτι "φοράνε" το πιό πρόσφατο και πιό καλό λειτουργικό σύστημα το οποίο όμως κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι αυθεντικό. Εξαιρούνται ίσως τα μηχανήματα (και κυρίως τα laptops) που αγοράστηκαν εξ αρχής με αυθεντικό λειτουργικό. Βέβαια και σε αυτά, όταν βγεί κάτι πιό καινούριο ή καλύτερο, πολλές φορές γίνεται αντικατάσταση. Επίσης, αν όχι όλο, τότε το μεγαλύτερο μέρος των προγραμμάτων/παιχνιδιών είναι συνήθως "πειρατικό" για δύο λόγους : 1) χαμηλό budget και 2) "αντίσταση στην πολιτική των εταιριών για υπερκέρδη!" - το επαναστατικό της ηλικίας βλέπετε. Υπάρχει και τρίτος λόγος : Στην Ελλάδα υπάρχει ατιμωρησία. Αν, βέβαια, πιάσουν μερικούς για παράνομα mp3s π.χ. και "φάνε" πρόστιμο 1000 ευρώ ανά τραγούδι (τόσο πάει η ταρίφα) τότε ίσως αλλάξουν λίγο τα πράγματα. Ό,τι ισχύει για τα παιχνίδια ισχύει και για τα προγράμματα, τα τραγούδια όπως και ό,τι άλλο έχει να κάνει με πνευματικά δικαιώματα : η πειρατεία τα σκοτώνει. Ναι, κι εγώ κορόιδευα τη διαφήμιση "Η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική" αλλά επειδή ήταν προπαγάνδα για τη διαφύλαξη των υπερκερδών του καρτέλ μουσικής στη χώρα μας. Τις λύσεις τις έχω αναφέρει στο παρακάτω κειμενάκι προς το τέλος του, οπότε όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να ρίξει μια ματιά :

http://olagiatopc.blogspot.com/2011/02/gaming-pc.html

Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας...

Είμαι σίγουρος οτι υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες που οι νεαρότεροι σε ηλικία κάνουν με τους υπολογιστές τους αλλά μου διαφεύγουν. Ίσως επειδή δεν είμαι πλέον ένας απο αυτούς και τα ενδιαφέροντά μου άλλαξαν. Πάντως, όποιος θέλει να προσθέσει κάτι, μπορεί να το κάνει ελεύθερα στα "σχόλια" κάτω απο το κείμενο...

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Άνδρες και PC...

Έχω PC! Εεε... Ανοίγει κάπως;
Σήμερα είναι η σειρά των ανδρών στην τριλογία του αφιερώματός μας (χαίρε J.R.R.). Και επειδή έχουμε αρκετά να δούμε, ας μη μακρυγορούμε με προλόγους.

Τα εξωτερικά γνωρίσματα ενός ανδρικού υπολογιστή μπορεί να είναι απο μηδενικά μέχρι πάάάάάάρα πολλά. Αναφέρομαι κυρίως στο κουτί το οποίο ίσως να είναι ένα απλό, συμμαζεμένο, απρόσωπο κουτί ή να είναι το απίστευτα "καγκουροφτιαγμένο" κουτί με κάθε λογής λαμπιόνια, ανεμιστήρια και μπλιμπλίκια που δείχνουν/ρυθμίζουν τις στροφές απο τα ανεμιστήρια και τη θερμοκρασία. Μεγάλος αριθμός απο PCs ανδρών έχουν επάνω αυτοκόλλητα που δηλώνουν οτι στο εσωτερικό υπάρχει μητρική ASUS (και ας έχει Albatron - το αυτοκόλλητο έμεινε απο πριν την αναβάθμιση), επεξεργαστής και κάρτα γραφικών AMD. Η οθόνη πρέπει να είναι γυαλιστερή και να μην έχει τίποτα επάνω της εκτός, ίσως, απο μία web κάμερα. Εξαιρούνται οι οθόνες των υπολογιστών στη δουλειά που έχουν κολλημένα πάνω τους κάθε λογής αυτοκόλλητα με κωδικούς, τηλέφωνα, ραντεβού και αγώνες για το στοίχημα.
PC - βλήμα...

Βρείτε τους 4 νίντζα στη φωτό.
Προχωρώντας στα ενδότερα, θα δούμε οτι το wallpaper θα έχει ή καμιά γκόμενα ή καμμιά ημίγυμνη γκόμενα ή καμμιά τελείως γυμνή γκόμενα. Επειδή κάποιοι δεν θέλουν όμως να κάνει τόσο "μπαμ" το wallpaper του υπολογιστή τους, βάζουν κάποιο αυτοκίνητο που κανείς μας δεν θα αγοράσει ποτέ ή κάνα θέμα απο αγαπημένο παιχνίδι για το PC.

Όσον αφορά την ενασχόληση με το ίντερνετ θα δούμε οτι το ιστορικό του browser είναι γεμάτο απο τσοντοsites, sites στοιχηματισμού (ναι, ακόμα και του ΟΠΑΠ) και sites με αθλητικά. Τίποτα απο αυτά δεν είναι στα αγαπημένα ή στην αρχική σελίδα για ευνόητους λόγους. Κάποιοι έχουν πάνω απο έναν browser και χωρίζουν τις "αρμοδιότητες" του καθενός (πονηρούληδες)...

Σε τσάκωσα γατάκι!
Τα περιεχόμενα των σκληρών δίσκων περιλαμβάνουν πολλά παιχνίδια, πολλά τραγούδια και πολλές ταινίες και βιντεάκια. Υπάρχει ειδικός χώρος στο δίσκο (ίσως και ξεχωριστός δίσκος) όπου "κατεβαίνουν" ή αντιγράφονται οι τσόντες και ταξινομούνται ευλαβικά με αλφαβητική σειρά, περιεχόμενο - πρωταγωνιστές και ποιότητα. Η Τζούλια είναι στο V.I.P. section...

No comment.
Απο θέμα χειρισμού τώρα, υπάρχουν όλα τα φρούτα στον μπαξέ. Απο αυτούς που μιλάνε στην κυριολεξία στον υπολογιστή και περιμένουν να τους απαντήσει μέχρι εκείνους που τον κάνουν κορδέλες και φιογκάκια. Είναι πολύ μεγάλη η γκάμα. Θα αναφέρω όμως χαρακτηριστικά αυτούς που νομίζουν οτι ξέρουν απο υπολογιστές και έχουν άποψη ακόμα και για θέματα που πρώτη φορά ακούν. Οι ξερόλες είναι περιπτώσεις που συμφωνείς μαζί τους για ό,τι σου πουν, το απορρίπτεις και ρωτάς κάποιον που ξέρει. Αν είναι φίλοι μας, προσπαθούμε να μην το καταλάβουν και τους πληγώσουμε...

Υπάρχει και άλλη μια κατηγοριοποίηση που μπορούμε να κάνουμε στους άνδρες. Είναι με βάση το πόσο παρακολουθούν τις εξελίξεις στις τεχνολογίες. Πολλοί το κάνουν για να μπορούν να "συμβουλεύουν" φίλους και γνωστούς τί μηχάνημα να πάρουν άσχετα απο το αν έχουν μάθει μόνο δύο μοντέλα απο καθετί και πετάνε μία τεχνική ορολογία στα αγγλικά για να σε πείσουν (ξερόλες). Κάποιοι άλλοι το κάνουν γιατί τους αρέσει πραγματικά και ασχολούνται. Τέλος, είναι και οι "καμμένοι" οι οποίοι κάθε εξάμηνο το πολύ αναβαθμίζουν τον υπολογιστή τους γιατί έτσι θα βγάζει 3μιση frames παραπάνω απο τον παλιό.

Καλό αλλά παραμένει σκαραβαίος και μάλιστα  παλιός...
Δεν είμαι μονόπλευρος, αυτό είναι σίγουρο. Άρα για το θέμα της οδήγησης των ανδρών θα πω οτι : ανεξαιρέτως όσοι είναι άνω των 65 πρέπει να σταματήσουν να οδηγούν. Το ίδιο πρέπει να κάνουν όσοι έχουν Mercedes. 7 στους 10 πρέπει να μάθουν οτι τα προβολάκια ομίχλης (και τα εμπρός και τα πίσω) ΕΝΟΧΛΟΥΝ τους άλλους (ναι ρε κάγκουρα, μπορεί να πέσω πάνω σου επειδή με στραβώνουν τα προβολάκια σου που τα ανάβεις "επειδή είναι πιό όμορφα"). 99 στους 100 πρέπει να μάθουν οτι ΔΕΝ πρέπει να ανασηκώνουν τη δέσμη φωτός του αριστερού φαναριού. Δεν έχει πρόβλημα καμάρια μου... Έτσι βγαίνουν όλα τα αυτοκίνητα απο το εργοστάσιο για να μην ενοχλεί το αριστερό φανάρι τους οδηγούς που έρχονται απο το αντίθετο ρεύμα πορείας. Επίσης, δεν είναι μαγκιά το να έχεις μόνιμα τραβηγμένη τη ζώνη ασφαλείας και να κάθεσαι πάνω της. Και μια λεπτομέρεια που αφορά όλους : οι ζώνες ασφαλείας λειτουργούν όταν το βάρος αυτού που κάθεται στο κάθισμα είναι πάνω απο 35 κιλά. Γι'αυτό όλοι λένε για παιδικά καθίσματα. Αλλά δεν είναι το θέμα μας τα κακώς κείμενα της οδήγησης και ήδη επεκτάθηκα πολύ...

Αύριο θα ασχοληθούμε με τους πιτσιρικάδες και τη σχέση τους με τους υπολογιστές. Αν και δεν ανήκω πλέον στην κατηγορία τους (για πολύ λίγο και δεν θέλω σχόλια) πιστεύω οτι θα έχω αρκετά να πω (ναι, ξερόλας). Αλλά το χιούμορ είναι καλό πράγμα, σωστά;

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Γυναίκα και PC

Εεεε, ναι, ε;
Είναι κάτι σαν το "γυναίκα και αυτοκίνητο"... Ένα θέμα, δηλαδή, το οποίο σηκώνει πολλή συζήτηση και σίγουρα έχει θερμούς υποστηρικτές και αντιμαχόμενους.

Όσον αφορά τις γυναίκες οδηγούς, θα πω οτι 9 στις 10 πρέπει να επιστρέψουν τα διπλώματά τους και να πουλήσουν/μεταβιβάσουν/αποσύρουν/πετάξουν τα οχήματά τους. Η 1 που απομένει όμως, βάζει κάτω 99 στους 100 άνδρες οδηγούς. Έι, δικό μου κείμενο ό,τι θέλω γράφω. Ξέρω οτι πολλοί διαφωνούν αλλά αν το καλοσκεφτεί κανείς, απλά διατυπώνω ένα γεγονός.

Τα λέει μόνη της...
Και αφού κλείσαμε την οδήγηση, ας δούμε και το θέμα των... γυναικείων υπολογιστών. Κάποιοι ξεχωρίζουν ακόμα και εξωτερικά. Κάποιους πρέπει να τους ανοίξεις για να καταλάβεις σε ποιόν ανήκουν. Όλοι όμως μυρίζουν κάποιο άρωμα και έχουν κάποιο αρκουδάκι πάνω τους ή κάποιο αυτοκόλλητο... Αν δεν ξεχωρίζει εξωτερικά τότε ανοίγοντάς τον θα επιβεβαιωθούν οι υποψίες μας απο το wallpaper. Ή θα είναι κάποιο ζωάκι (απο το κατοικίδιό τους τσιουάουα μέχρι κάποιο κοάλα) ή κάποιο ανήψι. Εννοείται πως αν είναι μαμάδες, τα τέκνα θα είναι και στο wallpaper αλλά και στο screensaver... Η επιφάνεια εργασίας είναι συνήθως τίγκα στις συντομεύσεις και στους φακέλους με κάθε είδους φωτογραφίες, τραγούδια και βίντεο και σαν πρόγραμμα πλοήγησης μόνο, αποκλειστικά και αδιαπραγμάτευτα ο internet explorer. Απαραίτητα στην οθόνη πρέπει να υπάρχει κάποιο αυτοκολλητάκι σε σχήμα αστεριού (γκλιτερίζον) ή με κάποιο ζωάκι (στη χειρότερη ένα κίτρινο post-it με κάποιον/ους κωδικό/ούς πρόσβασης).

Προσπερνώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχουν τα PCs γένους θηλυκού, θα παρατηρήσουμε οτι οι εργασίες που κάνουν οι ιδιοκτήτριές των είναι απλές και συγκεκριμένες (μην ξεχνάτε οτι αναφέρομαι στις περισσότερες και όχι σε όλες τις γυναίκες που έχουν υπολογιστή). 7 στις 10 παίζουν Sims, 9,5 στις 10 έχουν το facebook σαν home page στον explorer, στα αγαπημένα στον explorer και σαν bookmark στον explorer. Ασχολούνται επίσης με κάθε είδους ιστοσελίδα με ζώδια και ωροσκόπια, mahjong και πασιέντζες. Επίσης, για ξεκάρφωμα, έχουν και κάποια ιστοσελίδα ενημερωτικού περιεχομένου κάπου στα bookmarks.

Γιατί; Γιατί; Γιατί δεν το ξέρει η Wikipaedia;;;
Έννοιες όπως disk defragment, registry, backup, RAM/hard disk ("Ε και τα δύο μνήμες είναι, πού να θυμάμαι τώρα;"), windows update, firewall τοποθετούνται στη σφαίρα της φαντασίας και του υπερφυσικού. Χαρακτηρίζονται, δε, σαν "πράγματα του διαβόλου" και απορρίπτονται σαν περιττές πληροφορίες.


Δεν είμαι η ομορφότερη στο chat room;

Σε περίπτωση μη απόκρισης του υπολογιστή (δεν μπορεί να τα κάνει όλα με το που πατάμε το enter κορίτσια) το χτύπημα της οθόνης ή του πληκτρολογίου θεωρείται must και αν συνεχίσει να μην αποκρίνεται σειρά έχει το χτύπημα του ποντικιού και οι λεκτικές επιθέσεις... Αν και θα το ήθελα πάάάάάάρα πολύ, δεν θα αναφέρω περιγραφές βλαβών που έτυχαν σε εμένα ή σε φίλους και συναδέλφους τεχνικούς αλλά θα κάνω μία παρομοίωση : Θα χρησιμοποιήσουμε και πάλι τη σύγκριση με τις φίλες οδηγούς που τόσα κοινά έχουν με τις φίλες που ασχολούνται με υπολογιστές. Έχετε δει γυναίκα οδηγό με σκασμένο λάστιχο; Ακριβώς! Η πρώτη κίνηση είναι να καλέσουν την οδική. Ε, κάπως έτσι και με τους υπολογιστές. Η πρώτη κίνηση είναι ή να πάνε σε κάποιο κατάστημα που παρέχει τεχνική υποστήριξη ή να καλέσουν κάποιον τεχνικό σπίτι τους. Στη συντριπτική πλειοψηφία δεν κάνουν κάποιους βασικούς ελέγχους (όχι δε θα σας πω ποιοί είναι γιατί ποικίλλουν ανάλογα την περίπτωση) και δεν περιγράφουν σωστά τα συμπτώματα της βλάβης (λογικό βέβαια αν δεν έχουν κάποιες, έστω βασικές, τεχνικές γνώσεις).

Πιό γρήγορα κύριε διευθυντά, πιό γρήγορα!
Δεν τα κάνουν όλα στραβά όμως! Είναι εξπέρ στην προβολή φωτογραφιών, στην πλοήγηση όσων sites μπαίνουν κάθε μέρα (είπαμε, αστρολογία κλπ κλπ) και ξέρουν ανά πάσα στιγμή πόσα e-mails έχουν στα εισερχόμενα που να αφορούν προσφορές απο πολυκαταστήματα. Πέρα απο την πλάκα όμως, χειρίζονται άψογα και στην παραμικρή λεπτομέρεια όλα τα προγράμματα της δουλειάς τους (έχουν μπει σε όλα ανεξαιρέτως τα υπομενού άσχετα αν τα χρησιμοποιούν ή όχι) και όλες τις εφαρμογές που έχουν να κάνουν με την καθημερινή ενασχόλησή τους με τον υπολογιστή.

Πρέπει να ομολογήσω όμως οτι είναι απόλαυση (με όλη τη σημασία της λέξης) να βλέπεις μια γυναίκα να κάνει στον υπολογιστή κάτι για πρώτη φορά, είτε είναι παιχνίδι είτε πλοήγηση με κάτι άλλο εκτός απο τον explorer είτε κάτι άλλο τελείως διαφορετικό. Πρόσφατα, ας πούμε, είδα μια κοπέλα για πρώτη φορά να παίζει Dead Space 2 και Need For Speed : Hot Pursuit 2010... Α-πό-λαυ-ση! Χωρίς να κοροϊδεύω, το βρήκα πολύ διασκεδαστικό να την παρακολουθώ ή να περπατάει με τα πλήκτρα ή να κοιτάζει γύρω της με το ποντίκι (Dead Space) αλλά ποτέ και τα δύο ταυτόχρονα. Στο ραλλάκι τα πήγε σαφώς καλύτερα με μερικά μόνο ζιγκ-ζαγκ (ΟΚ ΟΚ... Πολλά ζιγκ-ζαγκ) κ κάποια γδαρσίματα στο χρώμα της Aston Martin... Για να μην πω για τις ευθείες που τις έτρεχε σχεδόν ολόκληρες!

Μήπως δεν σύνδεσα σωστά το ποντίκι;
Για να ολοκληρώσω το θεματάκι θα πω οτι ίσως να ήμουν κάπου υπερβολικός. Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον χρήστη για άγνοια πραγμάτων που δεν χρησιμοποιεί. Αλλά, πώς να το κάνουμε; Οι γυναίκες έχουν κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα όσον αφορά τη σχέση τους με τους υπολογιστές. Και για να μην θεωρηθώ οτι ασχολούμαι μόνο με τις γυναίκες, αύριο είναι η σειρά των αντρών. Εκεί να δείτε γέλιο...

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Αγορά PC αλλά απο πού;;;



Πολλοί είναι αυτοί που έχουν αυτήν την εύλογη απορία και όχι αδίκως, οπότε θα σας πω την προσωπική μου άποψη επί του θέματος.

Βασικά οι επιλογές που έχουμε είναι 2. Είτε να αγοράσουμε ένα έτοιμο σύστημα Η/Υ κάποιας επώνυμης εταιρείας π.χ. Dell, HP (μακρία) είτε να συνθέσουμε τον Η/Υ της αρεσκείας μας. Ας δούμε λοιπόν τα υπέρ και τα κατά των 2 αυτών επιλογών.

Τα έτοιμα συστήματα συνήθως τα βρίσκουμε σε μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων και είναι σε αρκετά καλή/φθηνή τιμή, γιατί τα παραγγέλνουν σε μεγάλη ποσότητα, οπότε εξασφαλίζουν και καλυτερη τιμή. Η εγγύηση τους είναι ίδια για όλα τα μέρη του συστήματος (με εξαίρεση αν υπάρχει οθόνη μαζί) και πάντα συνοδεύονται με δισκάκια επαναφοράς (restore-recover). Στα μειονέκτηματα θα βάλω το service, το οποίο θα απαιτεί το μηχάνημα να επισκευαστεί μόνο απο την κατασκευάστρια εταιρεία και θα πρέπει να το στείλουμε "πακέτο" όπως είναι. Αν δηλαδή έχει καεί η κάρτα γραφικών έχουμε τα εξής 2 προβλήματα : 1) δε μπορούμε να βάλουμε "χέρι" στο μηχάνημα, γιατί η εταιρεία βάζει αυτοκόλλητα-σφραγίδες, τα οποία αν αφαιρεθούν χάνουμε την εγγύηση και 2) δεν μπορούμε απλά να βγάλουμε το ελλατωματικό προϊόν και να το στείλουμε για αντικατάσταση, γιατί έχει πουληθεί μαζί με το μηχάνημα και για να περαστεί στην εγγύηση χρειάζονται κάποια στοιχεία όπως το σειριακό του μηχανήματος και κάποιες φορές και ο αριθμός παρτίδας.

Η άλλη επιλογή που έχουμε, είναι να παραγγείλουμε ένα μηχάνημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας, είτε απο κάποιο μαγαζί που ασχολείται μόνο με υπολογιστές είτε απο κάποια πολυκαταστήματα τα οποία σου δίνουν αυτή την δυνατότητα. Το βασικότερο είναι οτι μπορούμε να διαλέξουμε ό, τι προϊόντα θέλουμε εμείς ώστε να πετύχουμε την καλύτερη αποδόση αλλά και την ποιοτικότερη. Επίσης καλύτερο είναι και το service σε αυτήν την περίπτωση και θα δώσω ένα παράδειγμα όπως πιο πάνω. Χαλάει, που λες, η κάρτα γραφικών, - πάλι η κάρτα;;; Γαμώ την ατυχία μου - και πρέπει να αντικατασταθεί. Σε αυτήν την περίπτωση απλά στέλνουμε το ελλατωματικό προϊόν στον προμηθευτή και μας το αλλάζει. Ούτε σειριακά μηχανήματος ούτε τίποτα. Μόνο το προϊόν και η απόδειξη αγοράς. Στα μείον είναι η τιμή, που σίγουρα θα είναι λίγο πιο αυξημένη απο ότι στα έτοιμα μηχανήματα και ο κίνδυνος στο να πέσουμε σε άσχετο καταστηματάρχη (πιστέψτε με υπάρχουν πάρα πολλοί που το παίζουν ειδήμονες τεχνικοί Η/Υ) είναι μεγάλος και αν μπλέξουμε με κάποιον τέτοιο δύσκολα ξεμπλέκουμε.

Αυτές είναι οι απόψεις μου επί του θέματος. Οι επιλογές είναι δίκες σας και πράττετε αναλόγως!!!

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

Αν δεν με απατάει η RAM μου...

DIMMάκι μνήμης
Ας ασχοληθούμε λίγο με το θέμα της μνήμης του υπολογιστή. Είναι ένα κομμάτι του μηχανήματός μας το οποίο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις επιδόσεις του. Δεν έχει να κάνει τόσο με την ταχύτητα της μνήμης (μη βαράτε, θα σας εξηγήσω) όσο με την ποσότητά της.

Το ένα απο τα δύο με εγκατέλειψε...
Στις εποχές που τα Windows XP ήταν το πιό σύγχρονο λειτουργικό σύστημα, υπήρχαν τραγικές περιπτώσεις υπολογιστών που πάλευαν να τα τρέξουν με 256 ΜΒ μνήμης. Καλή προσπάθεια αλλά τα ΧΡ θέλανε τουλάχιστον 512 ΜΒ για να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς και αν είχαμε 1 γίγα και πάνω τότε ήμασταν οι καλύτεροι του χωριού! Αν και δεν θέλω να ασχολούμαι καθόλου μαζί τους, θα πω απλά οτι για τα (S)Vista χρειαζόμαστε τουλάχιστον 2 γίγα μνήμης με τα 4 να είναι πολύ καλά. Στα Windows 7 (έχω την Ultimate έκδοση στα 64 bit) με 4 γίγα ήμουν πολύ καλά. Και λέω ήμουν γιατί κάηκε το ένα DIMM των 2 γίγα που είχα και πλέον "παίζω" μόνο με το άλλο. Παρατηρώ κολλήματα και καθυστερήσεις όταν προσπαθώ με Alt-Tab να περάσω απο ένα πρόγραμμα σε κάτι άλλο (πχ απο το StarCraft II στην επιφάνεια εργασίας).

Επομένως η ποσότητα της μνήμης παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Τί γίνεται με την ταχύτητά της; Η μνήμη που έχω (όση απέμεινε δηλαδή) είναι τεχνολογίας D(ouble)D(ata)R(ate)2 800. Η DDR2 έφτανε μέχρι τα 1066 MHz αν θυμάμαι καλά οπότε η δική μου είναι απο τις πιό γρήγορες. Πολλές μνήμες που απευθύνονται σε high end gamers διαφημίζουν και κάποιους άλλους αριθμούς δίπλα σε αυτούς της ταχύτητάς τους. Έχουν την παρακάτω μορφή : 4-4-4-12 και αφορούν χρόνους απόκρισης (εγγραφή και ανάγνωση) και παραείναι τεχνικές λεπτομέρειες για να ασχοληθούμε μαζί τους (και άνευ ουσιαστικής σημασίας για την συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών).

Μνήμη νεότερης τεχνολογίας DDR3
Η DDR3 τεχνολογία έφερε υψηλότερες ταχύτητες (μέχρι 1600 MHz) και ένα νέο τύπο σύνδεσης στη μητρική έτσι ώστε να είναι ασύμβατες με παλαιότερου τύπου μητρικές (η γνωστή κότα με το χρυσό αυγό). Αν λοιπόν θέλεις πιό γρήγορη μνήμη, άλλαξε και μητρική. Και αν η καινούρια δεν υποστηρίζει τον επεξεργαστή σου ούτε με αναβάθμιση BIOS τότε πάρε και έναν επεξεργαστή. Αξίζουν όλα αυτά τα έξοδα;

Εξαρτάται. Αν είχαμε σκοπό να αναβαθμίσουμε ούτως ή άλλως το μηχάνημά μας τότε ΟΚ, δε μας κάνει και καμιά διαφορά. Αν όμως θέλουμε μία αναβάθμιση μόνο στη μνήμη τότε θα πρέπει να δούμε την ταχύτητα των παλαιοτέρων μνημών μας. Εγώ πχ που έχω DDR2 800, για να δω διαφορά στην απόδοσή του υπολογιστή μου μόνο απο αναβάθμιση μνήμης, θα πρέπει να αγοράσω μνήμη DDR3 με ταχύτητα άνω των 1333 MHz και πάλι το συζητάμε. Φυσικά αν το πάρω απόφαση θα πρέπει να αλλάξω και μητρική λόγω της ασυμβατότητας που αναφέραμε παραπάνω.

Άρα τί κάνουμε; Προσωπικά επέλεξα να περιμένω. Θα αναβαθμίσω τον επεξεργαστή μου σε πρώτη φάση (AMD και τα μυαλά στα κάγκελα. Δεν είναι οι ταχύτεροι αλλά και μόνο το οτι αναβαθμίζοντας το BIOS μπορώ να βάλω στη μητρική επεξεργαστή νέας γενιάς τους κάνει να αξίζουν) και αργότερα μητρική και μνήμη (ο επεξεργαστής θα συνεχίσει να είναι συμβατός).

DIMMs DDR2
Πολλοί όμως δεν έχουν τη δυνατότητα ή δεν θέλουν να περιμένουν. Θα σας πρότεινα ανάλογα με το λειτουργικό σας σύστημα και τις παλιές σας μνήμες να κάνετε και τις επιλογές σας. Για Windows XP το 1GB είναι αρκετό όποιας ταχύτητας και να είναι. Αν έχετε λιγότερη και θέλετε να προσθέσετε και άλλη, δυστυχώς θα πρέπει να βάλετε το χέρι βαθειά στην τσέπη για να αγοράσετε παλαιότερου τύπου μνήμη. Βλέπετε, έχει πέσει πλέον η ποσότητα που παράγουν οι κατασκευαστές και άρα έχει ανέβει η τιμή τους. Απο την άλλη, επειδή το πολύ να βάλετε 1 GB μνήμης επιπλέον (αντικαθιστώντας όλη την παλιά) δε θα σας φανεί και τόσο. Θα το καταλάβετε όμως αν συγκρίνετε ίδιου μεγέθους DDR2 και DDR3 μνήμες. Όσοι έχετε Windows Vista απεγκαταστείστε τα και τέλος. Ο υπολογιστής σας θα πηγαίνει "σφαίρα". Πλάκα κάνω... Για τα λατρεμένα Vista καλό θα είναι να μην έχετε λιγότερο απο 2 γίγα μνήμης. Και πάλι η DDR2 θα σας καλύψει, ανάλογα και τί έχετε ήδη. Αν έχετε ήδη 2 γίγα DDR2 δεν είναι απαραίτητο να βάλετε και άλλη γιατί τρέχουν ικανοποιητικά τα Vista με τόση μνήμη. Αν όμως σώνει και καλά θέλετε αναβάθμιση ψάξτε για μεταχειρισμένες μνήμες. Επειδή στην Ελλάδα όμως τα μεταχειρισμένα DIMM μνήμης πωλούνται όσο και τα καινούρια (επειδή δεν φαίνεται αν είναι μεταχειρισμένα) καλό θα είναι να ψάξετε στο ebay για καμιά ευκαιρία. Πάνω-κάτω το ίδιο ισχύει και όσους έχουν Windows 7. Τα 4 γίγα απλά προτείνονται και αν θέλετε οπωσδήποτε να τα έχετε τότε κοιτάξτε για μεταχειρισμένη μνήμη. Σαν συμβουλή να σας πω οτι καλό θα είναι να προτιμήσετε κάποια μνήμη με εγγύηση lifetime για να αποφύγετε δυσάρεστες εκπλήξεις.

Αν παρατηρήσατε δεν ασχολήθηκα καθόλου μέχρι τώρα με τις DDR3 μνήμες. Αυτό δεν σημαίνει οτι τις υποτιμάω. Το αντίθετο. Αλλά DDR3 μνήμη ας προσθέσει κάποιος ο οποίος έχει ήδη μνήμη αυτής της τεχνολογίας και όχι κάποιος με παλαιότερου τύπου. Αν λοιπόν έχετε τέτοια DIMMάκια στον υπολογιστή σας είστε τυχεροί γιατί αφθονούν οι προτάσεις στην αγορά και σίγουρα θα βρείτε κάτι να σας καλύψει.
Δυό-δυό. Σαν τους Χιώτες...

Η μετάβαση σε DDR3 μνήμη συνιστάται μόνο σε όσους κάνουν ολική αναβάθμιση στο PC τους! Τέλος! Αλλιώς δεν αξίζει ρε αδερφέ.

Υπάρχει και άλλη μία "λεπτομέρεια" που δεν την ανέφερα ως τώρα. Πέρα απο το ποιό λειτουργικό έχουμε, παίζει ρόλο και ο τύπος του. Αναφέρομαι στα bit του. 32 ή 64 bit είναι το λειτουργικό σας; Αν είναι 32bit τότε μην μπείτε καν στον κόπο να βάλετε 4 γίγα μνήμης. Αυτά τα λειτουργικά συστήματα "βλέπουν" μέχρι 4 γίγα RAM συμπεριλαμβανομένης όμως και της μνήμης της κάρτας γραφικών! Άρα, αν έχετε μία κάρτα με 1 γίγα μνήμης, και 4 γίγα RAM συστήματος, το λειτουργικό θα αναγνωρίζει το 1 γίγα της κάρτας (ευτυχώς τη βλέπει πρώτη) και το πολύ άλλα 3 γίγα για το σύστημα. Αν έχετε λειτουργικό σύστημα 64bit τότε για την ώρα δεν έχετε πρόβλημα αφού αυτά αναγνωρίζουν μέχρι 16 γίγα μνήμης.

Έτσι αξιοποιούμε πλήρως τις DDR μνήμες...

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Dead Space 2

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού λέγανε οι αρχαίοι και κάτι παραπάνω θα ξέρανε, δεν μπορεί. Ειδικά όταν μιλάμε για παιχνίδια όπως το Dead Space, δύο φορές το ίδιο λάθος μπορεί να αποβεί μοιραίο για τα νεύρα μας.

Φυσικά πριν το Dead Space 2, είχε βγει το... Dead Space 1. Πρωτοκυκλοφόρησε πριν 2-3 χρόνια και έκανε τρομερή εντύπωση για τα καταπληκτικά γραφικά του, την επιβλητική ατμόσφαιρά του αλλά και την τρομερή μουσική του. Στοιχεία τα οποία δένανε άψογα μεταξύ τους και, σε συνδυασμό με ένα πάρα πολύ καλό gameplay, αποτέλεσαν έναν πάρα πολύ καλό τίτλο. Περιττό να πω οτι σαν survival horror παιχνίδι δεν ενδείκνυται για καρδιακούς όπως εγώ...

Πόσα σουβλάκια είπε να αγοράσω;
Επιστρέφουμε λοιπόν ως ο Isaac Clarke του πρώτου παιχνιδιού αλλά 3 χρόνια μεγαλύτεροι αφού για όλο αυτό το διάστημα βρισκόμασταν σε καταστολή σε έναν διαστημικό σταθμό. Απο τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα του παιχνιδιού ο τρόμος κατακλύζει τις οθόνες μας. Ξεκινάμε το παιχνίδι φορώντας... ζουρλομανδύα και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τρέχουμε ανάμεσα σε μεταλλαγμένα τέρατα τα οποία σφαγιάζουν τους πάντες γύρω μας και αν δεν κινηθούμε γρήγορα η σειρά μας δεν αργεί να έρθει. Επομένως το παιχνίδι ξεκινάει και είμαστε σε μια κατάσταση η οποία αμέσως μας δημιουργεί μία αίσθηση ανικανότητας να αντιδράσουμε, μια ανασφάλεια και μια κλειστοφοβία. Έναν περιορισμό στο τί μπορούμε να κάνουμε. Θέλω να πω οτι και σε άλλα παιχνίδια ξεκινάμε αιχμάλωτοι ή χωρίς όπλα αλλά όχι και με τα χέρια δεμένα. Αφού περιπλανηθούμε λίγο, βρίσκουμε ένα μέλος του πληρώματος του σταθμού που μας ελευθερώνει και εκεί αποκτούμε και το πρώτο μας "όπλο".

Πάρτα ρε!
Δεν έχω ολοκληρώσει το παιχνίδι (είμαι σχετικά στην αρχή και μάλλον φταίει το γεγονός οτι "αντέχω" να παίζω συνεχόμενα μεταξύ 2 save points μόνο) και μέχρι στιγμής έχω δεί λίγα όπλα. Πάνω-κάτω είναι φουτουριστικές εκδόσεις των δικών μας παραδοσιακών με καναδυό εφφεδάκια παραπάνω (όχι οτι δεν είναι όμορφα ή λειτουρικά, το αντίθετο). Όλα έχουν και secondary fire mode το οποίο αλλάζει απο όπλο σε όπλο. Το κοινό χαρακτηριστικό όλων είναι... η έλλειψη πυρομαχικών. Ζόρικο όταν είσαι σε σημεία που πρέπει να πυροβολήσεις... το σύμπαν για να επιβιώσεις.

Ψώνιο, έτσι;
Μιλώντας για επιβίωση, συμβάλλει τα μέγιστα και η εκάστοτε στολή σου. Ναι, υπάρχουν αρκετές και μέχρι στιγμής έχω δει τις 2 μόνο (πέρα απο το ζουρλομανδύα :) ). Στο πίσω μέρος της στολής υπάρχει το rig και πάνω του κατά μήκος της σπονδυλικής μας στήλης, απεικονίζεται η ποσότητα της "ζωής" μας. Όσο δεχόμαστε χτυπήματα, σιγά-σιγά μειώνεται. Η κάθε στολή μας παρέχει διαφορετικά επίπεδα armor και health. Στα δεξιά της health bar (και πάντοτε πάνω στο rig), υπάρχει άλλος ένας μετρητής. Αυτός έχει να κάνει με άλλη μία ικανότητά μας, την stasis, με την οποία μπορούμε να κάνουμε πάρα πολύ αργό οτιδήποτε σημαδέψουμε (κινούμενο αντικείμενο ή αντίπαλο). Τέλος, η κάθε στολή μας προσφέρει και το αντίστοιχο inventory το οποίο μεγαλώνει όσο καλύτερη είναι αυτή.

Απο θέμα ικανοτήτων, έχουμε και την kinesis, η οποία έχει να κάνει με τηλεκίνηση και μπορούμε να τη χρησιμοποιούμε είτε για να χτυπάμε αντιπάλους με αντικείμενα έτσι ώστε να μην ξοδεύουμε πυρομαχικά είτε για να μετακινούμε αντικείμενα και να λύνουμε γρίφους. Όπως είπαμε και πιό πριν, τα πυρομαχικά είναι λιγοστά οπότε την kinesis ίσως χρειαστεί να την εξασκήσετε αρκετά αν δεν σημαδεύετε καλά με τα όπλα.

Νομίζω οτι κάποιος με βλέπει...
Κατά διαστήματα μέσα στο παιχνίδι θα βρίσκετε τα save points στα οποία μπορείτε να αποθηκεύετε κάθε φορά την πρόοδό σας. Πιό σπάνια θα συναντάτε τα shops και τα workbenches. Στα πρώτα μπορείτε να αγοράζετε νέα όπλα και στολές αλλά και πυρομαχικά και health packs. Στα δεύτερα μπορείτε να αναβαθμίζετε τα αντικείμενά σας χρησιμοποιώντας power nodes. Αυτά είναι κάτι μικρούτσικα και στρογγυλούτσικα (γούτσου-γούτσου, ξέρετε) αντικείμενα τα οποία τα βρίσκετε διάσπαρτα ή, αν είστε οικονόμοι, τα αγοράζετε απο τα shops. Σε κάθε αντικείμενό σας υπάρχουν θέσεις που μπορείτε να βάλετε τα power nodes και να το αναβαθμίσετε. Να σημειώσουμε εδώ οτι αν αλλάξετε στολή, δεν χάνετε τις αναβαθμίσεις που κάνατε μιας και δεν επεμβαίνετε καθόλου σε αυτήν αλλά στο λεγόμενο rig το οποίο μεταφέρετε απο στολή σε στολή.

Υπάρχουν και τα σημεία εκείνα στο παιχνίδι που βρισκόμαστε σε κατάσταση μηδενικής βαρύτητας και η οπτική και παικτική απόδοση της εμπειρίας είναι αρκετά πειστική (φαντάζομαι, γιατί στο διάστημα δεν έχω πάει ακόμα). Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να έχουμε ή να μην έχουμε οξυγόνο στο χώρο γύρω μας οπότε σε περίπτωση έλλειψης η στολή αναλαμβάνει να μας τροφοδοτήσει για ένα περιορισμένο διάστημα.

Τα γραφικά του παιχνιδιού κυμαίνονται σε κορυφαία για την εποχή επίπεδα. Πολλή λεπτομέρεια όχι μόνο στο χαρακτήρα μας αλλά και στα γύρω περιβάλλοντα. Υφές καλοδουλεμένες και οπτικά εφφέ τα οποία συμβάλλουν τα μέγιστα στην εφιαλτική ατμόσφαιρα του Sprawl (έτσι λέγεται η πόλη-σταθμός που είμαστε). Η μουσική όμως είναι αυτή που ολοκληρώνει την τρομακτική εμπειρία μας. Αν έχετε surround σύστημα ηχείων, θα καταλάβετε τί εννοώ. Τα βήματα, οι φωνές, οι θόρυβοι στο βάθος και οι βρυχηθμοί των τεράτων θα σας σηκώσουν την τρίχα κάγκελο (μήπως παραείμαι φοβιτσιάρης;)!

Οι αντίπαλοι μέχρι στιγμής έχουν αρκετή ποικιλία. Ξεκινάνε απο το μέγεθος... μούτζας και φτάνουν σε κάτι μεγαλύτερο απο έναν άνθρωπο. Τα bosses εξαιρούνται φυσικά αφού εκεί τα μεγέθη είναι τελείως διαφορετικά. Μεγάλη προσοχή θέλουν οι αντίπαλοι που επιτίθενται κατά ομάδες όπως οι μούτζες που ανέφερα (όχι δείτε τα και πέστε μου οτι δεν μοιάζουν) αλλά και τα παιδάκια τα οποία μόνο να παίξουν δεν θέλουν μαζί μας. Υπάρχουν και οι πονηρούληδες που κάνουν τους ψόφιους και μας αρπάζουν μόλις πλησιάζουμε οπότε έχετε το νου σας.
Το ωροσκόπιό μου λέει τις Τρίτες να μην κάνω χειραψίες

Θέλει λίγη προσοχή το παιχνίδι μέχρι να μάθουμε πώς θα αντιμετωπίζουμε τον κάθε αντίπαλο αλλά είναι πραγματική απόλαυση το να διαμελίζεις τα κάθε λογής necromorphs με τα όπλα σου (ζητώ συγνώμη απο τους μη φανς των splatter games αλλά ψέματα δεν λέω). Προσοχή θέλουν και τα περιβάλλοντα γιατί είναι αρκετά διαδραστικά και μπορεί αν κατά λάθος σπάσουμε ένα τζάμι που δεν πρέπει να βρεθούμε στο διάστημα ή διαμελισμένοι απο την πόρτα ασφαλείας που θα κλείσει σχετικά άμεσα.
Αφού...σου είπα...οτι φιλάω...χάλια...

Όσοι απο εσάς ενδιαφέρεστε, μπορείτε να βρείτε λεπτομέρειες στην επίσημη ιστοσελίδα του παιχνιδιού : www.deadspace.ea.com.

Συμπερασματικά, λοιπόν, θα πούμε οτι πρόκειται για ένα πολύ αξιόλογο και ποιοτικό παιχνίδι. Συνιστάται ανεπιφύλακτα σε όλους τους φαν των survival horror παιχνιδιών και καθόλου σε όσους δεν έχουν τις αντίστοιχες αντοχές. Εγώ πάντως το παίζω μόνο μέρα.

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Total Eclipse Games

Λίγο πολύ όλοι παίζουμε παιχνιδάκια στα χαζοκούτια μας. Προσωπικά προτιμώ τα strategy, τα RPG, τα ραλλάκια, τα ποδοσφαιράκια και τα action. Δηλαδή δεν παίζω online και adventures. Άρα θα σας φανεί φυσιολογικότατο το οτι θα μιλήσουμε για τα... adventures.

Βασικά θα μιλήσουμε για μια ελληνική εταιρία η οποία κατασκευάζει adventures και όχι μόνο. Η εταιρία ονομάζεται Total Eclipse και δραστηριοποιείται στο χώρο των pc games απο το 2004. Μέχρι σήμερα έχει εκδόσει 6 παιχνίδια τα οποία έχουν επιμορφωτικό-εκπαιδευτικό χαρακτήρα και καθόλου βία. Παιχνίδια τα οποία ίσως δεν ενδιαφέρουν την πλειοψηφία των παικτών αλλά μία συγκεκριμένη κατηγορία.

Έχουμε αναφερθεί ξανά στη βία των σύγχρονων παιχνιδιών και πραγματικά τα παιχνίδια της Total Eclipse είναι κάτι το τελείως διαφορετικό και αποστασιοποιούνται απο αυτήν. Είναι είτε puzzle games είτε adventures με εθιστικό gameplay και είναι πολύ καλά για παιδιά μικρών ηλικιών.

Επομένως απευθύνονται σε μικρές ηλικίες και... στους γονείς τους. Σε ανθρώπους δηλαδή οι οποίοι θέλουν να διασκεδάσουν και να ψυχαγωγηθούν με διαφορετικό τρόπο. Αν το καλπσκεφτούμε, δεν είναι και λίγοι αυτοί οι άνθρωποι.

Η Total Eclipse Games δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια στο εξωτερικό και πλέον έχει στραφεί και στην ελληνική αγορά με σκοπό να προσελκύσει και το εγχώριο κοινό στα παιχνίδια της. Λυπηρό το γεγονός οτι άλλη μία ελληνική εταιρία παραγωγής παιχνιδιών ξεκίνησε απο το εξωτερικό αλλά είναι και κατανοητό γιατί δυστυχώς στην Ελλάδα παίζουμε πολλά πειρατικά παιχνίδια αλλά και σαν αγορά είμαστε πολύ μικρή για να στηρίξουμε μια ποιοτική εταιρία.

Το επίσημο site της εταιρίας είναι το www.totaleclipsegames.com και εκεί μπορείτε να βρείτε πληροφορίες και για την εταιρία αλλά και για τα παιχνίδια της. Συγχαρητήρια στους ανθρώπους αυτούς οι οποίοι έχουν βάλει κόπο και μεράκι σε μια τόσο αξιόλογη προσπάθεια.

Για άλλη μία φορά να αναφέρουμε για τα τυπικά οτι τα δικαιώματα όλων των φωτογραφιών ανήκουν στην εταιρία και δεν έχουμε καμία αξίωση απο αυτές. Τις χρησιμοποιήσαμε μόνο για τις ανάγκες της παρουσίασης.