Witcher III

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Παιχνίδια που θα κυκλοφορήσουν το 2013 - μέρος δεύτερο

Περνώντας στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος θα δούμε κάποια παιχνίδια των οποίων η τελική ημερομηνία κυκλοφορίας είναι ακόμα ασαφής. Αυτό που γνωρίζουμε σχετικά με το πότε θα τα δούμε είναι το τρίμηνο του έτους που πιθανώς θα κυκλοφορήσουν.

Αρχίζουμε με το Splinter Cell : Blacklist tο οποίο στην αρχή της ιστορίας του αποτέλεσε μία απο τις μεγάλες εκπλήξεις στο χώρο και ενθουσίασε τους παίκτες. Τα εντυπωσιακά γραφικά του ήταν μόνο ένα απο τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ενώ το σενάριο και το gameplay του διακρίνονταν για το βάθος τους. Σιγά - σιγά η φούσκα... ξεφούσκωσε (προσωπική άποψη) και το παιχνίδι έμεινε στάσιμο τόσο στο gameplay του όσο και στο σεναριακό μοτίβο του (αμερικανιές κοινώς). Το νέο επεισόδιο παραμένει αμερικανιά αλλά έρχεται για να δώσει νέο ενδιαφέρον στη σειρά και στους λάτρεις των stealth games. Θα κυκλοφορήσει κάποια στιγμή στο πρώτο τρίμηνο του νέου έτους.

Για το επόμενο παιχνίδι βάζω το χέρι μου στη φωτιά οτι θα είναι απο τα καλύτερα στον χώρο του. Είχα γράψει και παλιότερα για το Hawken και έκτοτε το περιμένω με μεγάλη αγωνία. Λαμβάνω μέρος στο beta testing του και μπορώ να πω οτι ο τίτλος "φυσάει"! Επειδή μπορώ να το συγκρίνω άμεσα με το Mechwarrior (στο οποίο επίσης λαμβάνω μέρος στο beta testing) μπορώ να πω οτι είναι πολύ καλύτερο (τουλάχιστον για την ώρα). Θα είναι online, δωρεάν και θα κυκλοφορήσει το δεύτερο τρίμηνο του έτους.

Το Abe's Odysee πρέπει να το θυμούνται οι παλαιότεροι (όχι πολύ παλαιότεροι... τόσο όσο εγώ). Ήταν ένα sidescrolling adventure παιχνίδι στο οποίο χειριζόμασταν τον Abe και προσπαθούσαμε να το σκάσουμε για να μη γίνουμε... χάμπουργκερ. Το νέο επεισόδιο έρχεται το τέταρτο τρίμηνο του 2013 και ακόμα δεν έχω καταλάβει αν θα είναι remake ή κάτι εντελώς καινούριο. Όπως και να'χει, εδώ θα είμαστε.

Τελευταίο άφησα το Star Trek το οποίο θα κυκλοφορήσει το πρώτο τρίμηνο του νέου έτους. Χαρακτηρίζεται ως Action Adventure Co - op το οποίο σημαίνει οτι οι παίκτες θα μπορούν να παίζουν σε συνεργασία μέσω internet και θα πρέπει να λύσουν γρίφους, να φέρουν εις πέρας αποστολές και να σκοτώσουν τους αντιπάλους που θα βρεθούν μπροστά τους. Απο εδώ και πέρα δεν έχω κάποιες άλλες πληροφορίες σχετικά με το παιχνίδι. Απο ό,τι έχω δει μέχρι τώρα, έχει καταπληκτικό οπτικό τομέα και περιμένω αντίστοιχη ποιότητα στο υπόλοιπο.

Λίγα πράγματα σήμερα και είναι λογικό. Όσο απομακρυνόμαστε απο τη σημερινή ημερομηνία τόσο γίνονται ασαφείς οι κυκλοφορίες των παιχνιδιών. Σίγουρα θα ανακοινωθούν κι άλλοι τίτλοι μέσα στη χρονιά τους οποίους δεν αναφέρω εδώ είτε γιατί δεν γνωρίζω κάτι σχετικά με αυτούς είτε γιατί οι ίδιες οι εταιρίες επίτηδες δεν προβαίνουν σε αποκαλύψεις.

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Νέο phishing mail για το Facebook

Κανονικά αυτές τις ημέρες θα δημοσίευα το δεύτερο μέρος του αφιερώματος για τα νέα παιχνίδια του 2013 αλλά αναγκάζομαι να βάλω "σφήνα" αυτό  το άρθρο σχετικά με ακόμα ένα κακόβουλο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αφορά τί άλλο; Το Facebook.

Το συγκεκριμένο mail με ενημέρωνε οτι ο λογαριασμός μου στο Facebook μπλοκαρίστηκε λόγω spam δραστηριότητας σε αυτόν και οτι για να τον επανενεργοποιήσω θα πρέπει να κλικάρω στον σύνδεσμο που υπήρχε παρακάτω. Ο αποστολέας ήταν ο "6A46371@rooftechnical.com" και το θέμα του μηνύματος (το οποίο ήταν ο κράχτης) ήταν το "Facebook.Alert" (προσέξτε την τελεία ανάμεσα στις δύο λέξεις). Έδινε μάλιστα και έναν ψεύτικο κωδικό για να τον χρησιμοποιήσω κατά την "επανενεργοποίηση". Παρακάτω είχε ακόμα έναν σύνδεσμο (ίσως πιό ύπουλο και επικίνδυνο απο τον πρώτο) ο οποίος με προέτρεπε να τον κλικάρω σε περίπτωση που δεν είχα κάποιον λογαριασμό στο Facebook αλλά έλαβα "απο λάθος" το μήνυμα.

Το γενικό συμπέρασμα είναι οτι πρέπει να προσέχουμε ολόκληρο το mail που διαβάζουμε και όχι μόνο τα εμφανή σημεία του. Επίσης, για ακόμα μία φορά, θα πω οτι δεν κλικάρουμε ποτέ απευθείας πάνω σε συνδέσμους εντός μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου - όποιος και να μας τα έχει στείλει. Τέλος, τα μηνύματα αυτά όσο πάνε γίνονται όλο και πιό αληθοφανή οπότε θέλει ακόμα μεγαλύτερη προσοχή!

Φυσικά ο λογαριασμός μου δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα...

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Παιχνίδια που θα κυκλοφορήσουν το 2013 - μέρος πρώτο

Θα ξεκινήσω γράφοντας οτι λόγω αυξημένων υποχρεώσεων, τόσο εργασιακών όσο και προσωπικών, έχω μειώσει πάρα πολύ τις αναρτήσεις που κάνω με αποτέλεσμα το blog να φαίνεται ανενεργό για πολλές μέρες. Ελπίζω σύντομα να βρω παραπάνω χρόνο έτσι ώστε να το ενημερώνω πιό τακτικά.

Σήμερα θα δούμε αρκετές αξιόλογες κυκλοφορίες παιχνιδιών που περιμένουμε για το νέο έτος τα οποία θα ανήκουν σε διάφορες κατηγορίες. Κάποια θα μας επαληθεύσουν και κάποια θα μας διαψεύσουν. Το σίγουρο είναι οτι θα δούμε τίτλους οι οποίοι ανήκουν σε μεγάλες σειρές αλλά και τίτλους οι οποίοι κάνουν παρθενική εμφάνιση. Φυσικά θα υπάρξουν και ανακοινώσεις - εκπλήξεις μέσα στη χρονιά καθώς πολλές εταιρίες δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους απο νωρίς.

Ο πρώτος μεγάλος τίτλος της χρονιάς είναι το νέο επεισόδιο του Devil may Cry. Action παιχνίδι με πολλές μάχες, επικά bosses και ωραίο σενάριο, έχει όλα τα εχέγγυα για να γίνει επιτυχία. Εξάλλου η σειρά στο παρελθόν έχει δώσει πολλά διαμάντια. Το περιμένουμε στις 25 Ιανουαρίου του 2013.

Το επόμενο παιχνίδι είναι λίγο ασυνήθιστο αλλά ταυτόχρονα πολύ ενδιαφέρον. Ονομάζεται The Cave και ανήκει στην κατηγορία των sidescrolling platform παιχνιδιών. Αφηγείται την ιστορία επτά (οκτώ στην ουσία) χαρακτήρων οι οποίοι πρέπει να διασχίσουν μία απίστευτη σπηλιά με πολλά εμπόδια, γρίφους και αντιπάλους για να φτάσουν στο τέλος της έτσι ώστε να βρει ο καθένας τους αυτό που επιθυμεί. Πιστεύω οτι θα είναι απο τους πολύ αξιόλογους τίτλους στην κατηγορία του και θα το μάθουμε αυτό κάποια στιγμή τον Ιανουάριο του 2013.

Περνώντας στον Φεβρουάριο συναντάμε το Dead Space 3. Το προηγούμενο επεισόδιο ήταν πράγματι καταπληκτικό και το επόμενο πιστεύω οτι δεν θα υπολείπεται σε τίποτα. Στα κύρια χαρακτηριστικά του ανήκουν τόσο ο δεύτερος χαρακτήρας που θα μας συντροφεύει (μέσω internet co - op) όσο και το ήδη γνώριμο στοιχείο τρόμου. Κυκλοφορεί στις 5 Φεβρουαρίου.

Μέσα στον ίδιο μήνα περιμένουμε άλλο ένα εξαιρετικό shooter το οποίο έθεσε πολύ υψηλά στάνταρ όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Το τρίτο επεισόδιο του Crysis έρχεται στις 19 του μήνα και αναμένεται να κάνει ιδιαίτερη αίσθηση με την απεικόνιση του κόσμου στον οποίο θα διαδραματίζεται. Θα είναι επίσης, κατά τα λεγόμενα της Crytek, το τελευταίο παιχνίδι που κυκλοφορεί η εταιρία επί πληρωμή. Μελλοντικά θα ακολουθήσει το free to play μοντέλο.

Simcity! Επί τέλους επιστρέφει απο την Maxis! Είναι το παιχνίδι που εγγυημένα θα εξαφανίσει κάθε κοινωνική συναναστροφή όσων ασχολούνται με το είδος των financial strategy. Νέα μηχανή γραφικών, βελτιωμένοι αλγόριθμοι για το ίδιο το παιχνίδι και η σφραγίδα της Maxis είναι όσα χρειάζεται να πω. Ξαφνικά η 5η Μαρτίου φαντάζει πολύ μακριά.

Φαίνεται οτι ο Μάρτιος είναι ο μήνας της στρατηγικής καθώς λίγο μετά το Simcity κυκλοφορεί το δεύτερο επεισόδιο του Starcraft II, το Heart of the Swarm. Νομίζω οτι γενικότερα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις καθώς έχει αφήσει την δική του ιστορία στο χώρο του. Θέλω πάρα πολύ να μάθω το σενάριο του νέου επεισοδίου γιατί είμαι περίεργος να δω πώς θα καταφέρουν να συνδέσουν την νέα Kerrigan με τους Zerg. Η 12η Μαρτίου φαντάζει ακόμα πιό μακριά!

Ο Μάρτης έχει ακόμα μία μεγάλη κυκλοφορία. Το Bioshock Infinite είναι το τρίτο μέρος της σειράς και έρχεται να επουλώσει το (ελαφρώς) πληγωμένο γόητρό της απο το δεύτερο μέρος της. Εδώ που τα λέμε δεν ήταν κακό. Απλά δεν ήταν τόσο καλό όσο το περίμεναν οι φαν της σειράς. Στις 26 Μαρτίου θα μάθουμε.

Το επόμενο παιχνίδι δεν έχει συγκεκριμένη ημερομηνία κυκλοφορίας αλλά το περιμένουμε κάποια στιγμή μέσα στο πρώτο τρίμηνο του νέου έτους. Το νέο Tomb Raider έρχεται για να κάνει επανεκκίνηση στη σειρά και να μας δείξει απο πού ξεκίνησε η Lara Croft και πώς έγινε αυτό που όλοι πλέον ξέρουμε. Το περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον καθώς πέρα απο το action στοιχείο του, ο τίτλος δίνει για πρώτη φορά στη Lara στοιχεία RPG. Θα μπορεί να ξεκλειδώνει και να αναβαθμίζει τόσο τα όπλα της όσο και τα χαρακτηριστικά της. Είμαι σίγουρος οτι θα είναι απο τα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς.

Θα κλείσω το πρώτο μέρος του αφιερώματος με ακόμα έναν πολύ "δυνατό" τίτλο. Το Metro Last Light θα έρθει επίσης στο πρώτο τρίμηνο του 2013 και είναι η άμεση συνέχεια του Metro 2033. Κατά συνέπεια διαδραματίζεται στον ίδιο κατεστραμμένο απο πυρηνικό όλεθρο κόσμο κρατώντας όλα τα horror στοιχεία του. Η κυκλοφορία του αρχικά είχε οριστεί για τις 2 Φεβρουαρίου αλλά τελικά αλλάχτηκε στο πιό αόριστο πρώτο τρίμηνο του νέου έτους.

Αυτά για την ώρα. Τα υπόλοιπα παιχνίδια που θα δούμε στο επόμενο αφιέρωμα έχουν πιό αόριστες ημερομηνίες κυκλοφορίας αλλά κάποια απο αυτά θα είναι απο τα πιό αναμενόμενα για το νέο έτος.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Far Cry 3 - Review

Φανταστείτε να είστε σε ένα τροπικό νησί κάνοντας τις διακοπές της ζωής σας με τους φίλους και τα αδέρφια σας. Ελεύθερη πτώση, τζετ-σκι, windsurfing, κολύμπι, ορειβασία και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Εκεί λοιπόν που όλα είναι φανταστικά ξαφνικά πέφτετε θύμα δουλεμπόρων με αρχηγό τους έναν μισότρελο τύπο ο οποίος μπορεί να σας σκοτώσει με την παραμικρή αφορμή. Πρέπει να ξεφύγετε και να καταφέρετε να ελευθερώσετε τους φίλους σας. Καλωσήρθατε στο Far Cry 3.

Η αλήθεια είναι οτι δεν είχα ασχοληθεί με τα προηγούμενα δύο επεισόδια της σειράς. Το τρίτο μέρος της όμως προβλέπω να με απορροφήσει πραγματικά. Μιλάμε για ένα παιχνίδι δράσης, πρώτου προσώπου, με κάποια ψήγματα RPG το οποίο είναι εκπληκτικό απο κάθε άποψη.
Εεεε, δεν πρόσεχα, τί έλεγες;
Ως συνήθως θα αρχίσω απο το οπτικό κομμάτι. Το ξέρω οτι τώρα τελευταία το λέω συχνά αλλά τα γραφικά του παιχνιδιού είναι μοναδικά. Ίσως είναι τα καλύτερα που έχω δει μέχρι τώρα ανεξαρτήτως κατηγορίας. Τα πάντα γύρω μας είναι τόσο τέλεια σχεδιασμένα που τα λόγια περιττεύουν. Η βλάστηση, τα ζώα, τα οχήματα, οι άνθρωποι, το νερό, όλα. Ίσως η καλύτερη απεικόνιση ενός κόσμου σε οθόνη υπολογιστή. Η βλάστηση είναι αυτή που ξεχωρίζει όχι μόνο λόγω του οτι καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού όπου βρισκόμαστε αλλά κυρίως λόγω του ότι δίνει πραγματικά την εντύπωση της ζούγκλας. Είναι πάρα πολλές οι φορές που σκοτώνω κάτι και ψάχνω μέσα στα χορτάρια και τους θάμνους για να το βρω. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η αληθοφάνεια στις εκφράσεις των προσώπων των χαρακτήρων οι οποίες είναι καταπληκτικές ενώ τα πρόσωπα αυτά καθεαυτά έχουν τρομερή αληθοφάνεια στο σχεδιασμό τους. Τα εφέ είναι επίσης φανταστικά (η ανατολή του ήλιου είναι τρομερή) ενώ οι σκιάσεις ό,τι καλύτερο έχω δει έως τώρα.
Ένα απο τα αθόρυβα όπλα του παιχνιδιού.
Η κίνηση του χαρακτήρα μας αλλά και των υπολοίπων... έμβιων όντων στο παιχνίδι είναι εξαιρετική. Το τρέξιμο δίνει την εντύπωση του τρεξίματος, όταν σκύβουμε το ίδιο ενώ όταν χρειαστεί να πιαστούμε κάπου για να σκαρφαλώσουμε η αλληλουχία των κινήσεών μας είναι ίδια με την πραγματικότητα. Τα ζώα τρέχουν και κολυμπάνε όπως θα περίμενε κανείς ενώ τα οχήματα έχουν όλα τον δικό τους χαρακτήρα. Είτε μιλάμε για τζιπάκι, για γουρούνα (αυτό είναι και όχημα και ζώο - χα, έκανα λογοπαίγνιο!), καρχαρία, ανεμόπτερο ή οτιδήποτε άλλο, η απεικόνιση και κίνησή του είναι εκπληκτικά.

Περνώντας στο ηχητικό κομμάτι του τίτλου, τα πράγματα παραμένουν στα ίδια υψηλά επίπεδα. Οι ομιλίες των χαρακτήρων είναι εξαιρετικές με τον καθένα να έχει την ιδιαίτερη προφορά του (συχνό φαινόμενο τελευταία). Οι υπότιτλοι διατίθενται για όσους θέλουν να καταλαβαίνουν το 100% όσων ακούγονται και ενεργοποιούνται μέσα απο τα μενού. Η μουσική του παιχνιδιού είναι πολύ καλή ενώ τα οχήματα και τα όπλα ακούγονται όπως θα περίμενε κανείς. Τα ζώα έχουν και αυτά τις δικές τους... φωνές ενώ το κάθε όπλο έχει τη δική του χροιά.

Όπως έγραψα στην εισαγωγή σκοπός μας στο παιχνίδι είναι να ελευθερώσουμε τους φίλους και τα αδέρφια μας απο τους δουλεμπόρους  Αυτό θα το καταφέρουμε "απελευθερώνοντας" σταδιακά το νησί απο την επιρροή τους καταστρέφοντας τα φυλάκιά τους. Η τοπική φυλή των Rakkyat θα μας βοηθήσει σε αυτό μας το έργο παρέχοντας όπλα και στήριξη σε διάφορες αποστολές. Πέρα απο το κύριο σενάριο υπάρχουν δεκάδες αποστολές που μπορούμε να αναλάβουμε για να κερδίσουμε πόντους εμπειρίας σαν ανταμοιβή. Για κάθε επίπεδο που ανεβαίνουμε, κερδίζουμε πόντους τους οποίους μπορούμε να κατανείμουμε σε διάφορες ικανότητες οι οποίες μας βοηθούν στο να φέρνουμε ευκολότερα τις αποστολές μας εις πέρας. Ανεβαίνοντας σε κάποιους πύργους ραδιοσυχνοτήτων καταφέρνουμε να αποκαλύπτουμε κάθε φορά και ένα ακόμα μέρος του χάρτη όπως γίνεται στο Assassin's Creed. Με αυτόν τον τρόπο αποκαλύπτουμε όλα τα (φανερά) σημεία ενδιαφέροντος και αν θελήσουμε να εξερευνήσουμε περαιτέρω (κάτι το οποίο συνιστάται ανεπιφύλακτα) τότε έχουμε μία καλύτερη εικόνα του περιβάλλοντος.
Μιλάμε για τρομερά γραφικά!
Απο εκεί και πέρα υπάρχουν δευτερεύοντα ζητούμενα στο παιχνίδι όπως, για παράδειγμα, η εύρεση κάποιων artifacts ή κάποια mini games τα οποία όλα έχουν σαν στόχο τη διάνθισή του. Ο παίκτης είναι ελεύθερος να κινηθεί σε οποιοδήποτε μέρος του νησιού θέλει για όση ώρα θέλει χωρίς ποτέ να τον περιορίσει ο χρόνος. Το ίδιο ισχύει και για τις κύριες αποστολές. Δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει χρονική πίεση για κάτι. Μόνη εξαίρεση τα mini games που αφορούν αγώνες ταχύτητας. Σε όλες τις παραπάνω δραστηριότητες προστίθεται το κυνήγι το οποίο μας αποφέρει διάφορα δέρματα για να φτιάξουμε αντικείμενα για αποθήκευση όπλων, χρημάτων, πυρομαχικών ή... πλιάτσικου.

Το μόνο που θα ήθελα να είναι καλύτερο είναι η απόσταση απο την οποία μπορούμε να δράσουμε πάνω σε άλλα αντικείμενα ή ζώα. Πολλές φορές είμαστε μπροστά σε ένα κιβώτιο και δεν γίνεται να το ανοίξουμε γιατί πρέπει να κάνουμε ακόμα ένα βήμα. Απο πολύ κοντά δηλαδή. Κάτι άλλο το οποίο έχει άμεση σχέση με το παραπάνω είναι η διάδρασή μας με τα διάφορα πτώματα. Είναι συχνότατο φαινόμενο το να είμαι απο πάνω τους και να μην μπορώ να τα ψάξω για να πάρω τα αντικείμενά τους αν δεν είμαι στην σωστή απόσταση και στο σωστό σημείο. Σε ολόκληρο το παιχνίδι μόνο αυτό δεν μου άρεσε!

Ο Τσακ Νόρις...
Ειλικρινά δεν περίμενα να είναι τόσο καλό. Είχα ακούσει οτι θα είναι εξαιρετικό αλλά με ξάφνιασε ευχάριστα το πόσο καλό είναι. Το προτείνω σε όλους όσοι ασχολούνται ή θέλουν να ασχοληθούν με shooters και είμαι σίγουρος οτι θα "καούν" μαζί του.

Το έτρεξα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα με τα περισσότερα γραφικά στο φουλ σε :

CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 64bit Ultimate

Όσοι είστε κάτοχοι κάρτας γραφικών της AMD (κυρίως της σειράς 7xxx) να έχετε στα υπόψιν σας οτι η εταιρία θα εκδώσει αυτές τις μέρες (μπορεί να το έκανε ήδη) νέα έκδοση των drivers της η οποία θα βελτιώνει κατά πολύ την απόδοσή τους τόσο στο FarCry3 όσο και σε κάποιους άλλους τίτλους.

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Assassin's Creed III - Review

Η συγκεκριμένη σειρά παιχνιδιών μου έχει αφήσει πραγματικά ανάμεικτα συναισθήματα. Ενώ το πρώτο μου άρεσε πάρα πολύ, τα υπόλοιπα τα βρήκα αδιάφορα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην πολυασχοληθώ μαζί τους και να τα αφήσω στην άκρη αφού μου φαινόντουσαν ίδια μεταξύ τους. Το νέο επεισόδιο φέρνει μία αλλαγή την οποία χρειαζόταν η σειρά και αναφέρομαι τόσο στον τόπο όσο και στην εποχή που διαδραματίζεται το παιχνίδι.

Μεταφερόμαστε στην Αμερική και πιό συγκεκριμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες του 18ου αιώνα.  Η πρώτη αλλαγή είναι άμεσα εμφανής και έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική των κτιρίων. Τα ξύλινα σπίτια του... Φαρ Ουέστ βρίσκονται παντού στους χωμάτινους δρόμους των πόλεων έχοντας αντικαταστήσει στο μεγαλύτερο μέρος τα πέτρινα. Υπάρχουν και τέτοια αλλά είναι κυρίως μεγάλες αποθήκες, εκκλησίες και φρούρια. Χαρακτηριστικές της εποχής είναι και οι στολές των στρατιωτών καθώς η ενδυμασία των ανθρώπων έχει επίσης εξελιχθεί ενώ το ίδιο ισχύει και για τα όπλα. Βλέπουμε πιστόλια και μουσκέτα (μίας βολής όλα) τα οποία γεμίζουν με μπαρούτι απο εμπρός. Φυσικά δεν είναι και ό,τι καλύτερο μέσα σε μια μάχη αν χρειαστεί να τα ξαναχρησιμοποιήσεις! Τα πλοία είναι και αυτά διαφορετικά. Ιστιοφόρα μεν, αλλά πιό σύγχρονα. Ο οπτικός τομέας του παιχνιδιού είναι εξαιρετικός απο κάθε άποψη λοιπόν. Πέρα απο τις λεπτομέρειες της εποχής τα πάντα είναι καλοσχεδιασμένα και απεικονίζονται με αληθοφανή τρόπο. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση όταν βρέθηκα πάνω σε ένα καράβι, στο κατάστρωμα, και χαζεύοντας αριστερά και δεξιά τον ωκεανό είχα πραγματικά την αίσθηση οτι ταξιδεύω. Οτι, δηλαδή, το πλοίο κινούνταν όχι μόνο μπροστά λόγω του ανέμου αλλά και πάνω - κάτω λόγω των κυμάτων!

Το ηχητικό μέρος του τίτλου είναι επίσης άρτιο. Οι ομιλίες καθαρές με τον κάθε χαρακτήρα να έχει την προφορά του αναλόγως την καταγωγή του και πολλές φορές την παιδεία του (ευτυχώς έχει και υπότιτλους). Αλλιώς μιλούν οι εργάτες, αλλιώς οι αριστοκράτες, αλλιώς οι ναύτες κ.ο.κ. Οι περιβάλλοντες ήχοι είναι πλούσιοι και αληθοφανείς ενώ τα διάφορα εφέ (όπως η ξερή εκπυρσοκρότηση των παλαιών εκείνων όπλων) έχουν αποδοθεί σωστά (για τα όπλα ξέρω γιατί τέτοια είχαμε στο στρατό). Η μουσική είναι εξίσου καλή και συνοδεύει ευχάριστα το παιχνίδι.

Στον χειρισμό του παιχνιδιού έχουν γίνει κάποιες αλλαγές (βασικά, στον τρόπο που παίζεται έχουν γίνει). Πλέον πολλές αποστολές δεν τις αναλαμβάνουμε μόνοι μας αλλά με τη συνοδεία ενός ή παραπάνω συντρόφων. Σε περίπτωση που είναι μόνο ο ένας (προκαθορισμένο απο το παιχνίδι αυτό), μπορούμε να του δίνουμε κάποιες εντολές όπως να κρυφτεί κάπου, να μας περιμένει ή να επιτεθεί μαζί μας. Καλή προσθήκη γιατί δίνει ποικιλία στο gameplay αλλά πρέπει να μάθει κάποιος να τη χειρίζεται σωστά. Όσον αφορά τις αποστολές νομίζω οτι (τουλάχιστον κάποιες) έχρηζαν μεγαλύτερης προσοχής καθώς είναι ιδιαίτερα εκνευριστικές. Ίσως πάλι να έχω συνηθίσει στο Dishonored και να χρειάζομαι λίγη παραπάνω προσαρμογή. Μιλώντας για προσαρμογή, η πρώτη μία ώρα περίπου είναι το interactive tutorial (διαδραστική εκμάθηση ντε!) το οποίο αναλαμβάνει να μας μάθει τους βασικούς χειρισμούς και να μας εντάξει στον τρόπο λειτουργίας του Assassin's Creed III.
Τοξοβολία...
Σεναριακά το παιχνίδι κινείται γύρω απο τη διαμάχη των Assassins και των Templars για την ισορροπία του κόσμου ή την παγκόσμια κυριαρχία αντίστοιχα. Για άλλη μια φορά εμφανίζονται σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες οι οποίες διανθίζουν την περιπέτειά μας δίνοντάς μας δευτερεύουσες αποστολές. Αν τις ολοκληρώσουμε αμειβόμαστε με κάποιο μπόνους! Η ιστορία είναι ωραία δομημένη πάντως και ξετυλίγεται κομμάτι - κομμάτι μπροστά μας χωρίς να κουράζει.
Rafting...
Στα αρνητικά βάζω το οτι για λεπτομέρειες μπορεί να πάει στραβά μία αποστολή μας και να πρέπει να την ξαναξεκινήσουμε απο το τελευταίο save point. Ευτυχώς είναι πολύ τακτικά αυτά και συνήθως ένα τέτοιο στραβοπάτημα δεν πρόκειται να μας πάει πολύ πίσω. Επίσης θα ήθελα λίγο ταχύτερη απόκριση του χαρακτήρα όταν συναντάει κάποιο εμπόδιο : πολλές φορές φτάνουμε μπροστά σε έναν φράχτη και είναι σαν να το σκέφτεται αν θα τον πηδήξει (τον φράχτη) πριν τελικά το κάνει...
Ιππασία... Μήπως να το πούμε Assassin's IIIαθλο;
Σε γενικές γραμμές έχουμε να κάνουμε με έναν ποιοτικό τίτλο. Δεν πρόκειται να απογοητεύσει όσους ασχοληθούν μαζί του (κυρίως τους οπαδούς της σειράς) ενώ, πιστεύω, οι περισσότεροι θα το ευχαριστηθούν ιδιαίτερα. Παρά τα τακτικά saves δεν είναι απο τα παιχνίδια που ευνοούν τη δεκάλεπτη ενασχόληση μαζί τους. Θα πρέπει όταν ξεκινήσουμε μία αποστολή να την φέρουμε εις πέρας τόσο για να μην χάνουμε το νόημα της υπόθεσης όσο και για να μην βγαίνουμε εκτός κλίματος παιχνιδιού. Σίγουρα το συνιστώ σε όσους ασχολούνται με παιχνίδια του είδους ενώ όσοι δεν το κάνουν είναι μια καλή ευκαιρία για να αρχίσουν.

Το έτρεξα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα σε :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 64bit Ultimate

Μόνο σε ανοικτούς χώρους με πολλή κίνηση παρατήρησα τα frames να πέφτουν στα 20 - 22. Σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι είναι πάνω απο 45.

Η επίσημη ιστοσελίδα είναι εδώ.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Corsair Carbide 200R - Φθηνό και καλό.

Όλο και περισσότερο ασχολούμαι με την Corsair. Είτε είναι μνήμες, τροφοδοτικά, κουτιά ή οτιδήποτε άλλο βγάζει η εταιρία, ξέρω οτι στην χειρότερη περίπτωση δεν θα απογοητευτώ. Βασικός της στόχος είναι να παρουσιάζει εξαιρετικά προϊόντα και συνήθως το καταφέρνει.

Το Carbide 200R είναι ένα κουτί το οποίο απευθύνεται στα... σφιχτά πορτοφόλια (και όχι απαραίτητα σφιχτά απο επιλογή). Η τιμή του στο εξωτερικό ξεκινάει απο 55,00 ευρώ ενώ στη χώρα μας το βρήκα μόνο σε ένα "μαγαζί" (το γνωστό κόκκινο - μαύρο) στην φανταστική τιμή των 84,90 ευρώ!!! Δεν θα επεκταθώ γιατί συγχύζομαι. Όποιος ενδιαφέρεται πάντως καλό θα είναι να περιμένει να το φέρουν και άλλα καταστήματα του χώρου για να υπάρξει ανταγωνισμός.
Ωραία λεπτομέρεια το εσωτερικό μαύρο χρώμα.
Ξεκινώντας με την εμφάνιση, θα πω οτι το κουτί δεν εντυπωσιάζει με τον σχεδιασμό του αλλά ούτε είναι άσχημο. Είναι βαμμένο εξ ολοκλήρου μαύρο και το ίδιο ισχύει για το εσωτερικό του. Το επάνω μέρος του είναι διάτρητο για καλύτερο αερισμό και μπορούμε να εγκαταστήσουμε εκεί ανεμιστήρες για ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα. Η μία πλαϊνή πλευρά μπορεί να δεχτεί δύο ανεμιστήρες ενώ η άλλη είναι σκέτο μέταλλο. Μπροστά υπάρχουν δύο θύρες USB 3.0 καθώς επίσης οι υποδοχές για ακουστικά και μικρόφωνο. Τα κουμπιά για το άνοιγμα και το reset του υπολογιστή είναι επίσης μπροστά. Το πίσω μέρος δεν διαθέτει κάτι ιδιαίτερο με την απουσία οπών για σωλήνες υδρόψυξης απλά να μην υπάρχουν. Αλλά, απο την άλλη, η συγκεκριμένη θήκη δεν απευθύνεται σε τέτοιο κοινό, σωστά; Σωστά. Πάμε παρακάτω.
Η θέση του τροφοδοτικού μαζί με το φίλτρο για τις σκόνες.
Το κουτί είναι midi tower και μπορεί να δεχτεί μητρικές ATX και Micro ATX. Εσωτερικά υπάρχουν ήδη εγκατεστημένοι δύο ανεμιστήρες 120 mm : ένας μπροστά για να βάζει κρύο αέρα και ένας πίσω για να βγάζει τον ζεστό. Ο μπροστινός διαθέτει φίλτρο για την κατακράτηση της σκόνης. Η θέση του τροφοδοτικού είναι κάτω χαμηλά κάτι το οποίο συγκαταλέγεται στα θετικά στοιχεία του ενώ διαθέτει και αυτή φίλτρο για τις σκόνες. Συνολικά το Carbide 200R έχει επτά υποδοχές εγκατάστασης συσκευών για τις οποίες δεν απαιτείται κάποιο εργαλείο. Πολύ θετικό είναι και το γεγονός οτι υπάρχουν πολλές τρύπες στο εσωτερικό για την τακτοποίηση των καλωδίων. Τί να τους κάνεις τους οκτώ ανεμιστήρες όταν τα καλώδια δεν αφήνουν τον αέρα να κινείται ελεύθερα;
Εδώ βλέπουμε το μπροστινό μέρος με όλες τις θύρες και υποδοχές του
όπως επίσης και το πάνω μέρος στο οποίο μπορούν να τοποθετηθούν
είτε δύο ανεμιστήρες (εσωτερικά) είτε σύστημα υδρόψυξης (εξωτερικά).
Δυστυχώς, για την δεύτερη επιλογή, δεν είδα να υπάρχουν οπές στο πίσω
μέρος του κουτιού για να μπουν μέσα οι σωλήνες οπότε αυτοαναιρείται.
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η Corsair στην επίσημη ιστοσελίδα του προϊόντος το πουλάει 62,99 δολάρια (ούτε 50,00 ευρώ δηλαδή) ενώ άλλα ηλεκτρονικά καταστήματα (στο εξωτερικό) το δίνουν μέχρι και 59,00 δολάρια. Δυστυχώς, όπως έγραψα και πιό πάνω, στην Ψαροκώσταινα (ξέρω, ρίχνω το επίπεδο) το μόνο "μαγαζί" που το πουλάει (το γνωστό κόκκινο - μαύρο) το έχει στα 84,90 ευρώ. Στην καλύτερη περίπτωση το γεγονός αυτό αποτελεί κλοπή! Δυστυχώς, για το συγκεκριμένο μοντέλο, υπάρχουν καλύτερες προτάσεις στην ελληνική αγορά με αυτά τα χρήματα. Αν όμως το φέρουν και άλλοι πωλητές θα πέσει η τιμή του οπότε θα αποτελεί μία εξαιρετική επιλογή για όσους ενδιαφέρονται.
Μια χαρά χωράει τα πάντα.

Μία αναλυτική παρουσίαση μπορείτε να βρείτε εδώ.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Sine Mora - Review

Κατά διαστήματα βγαίνουν κάποια παιχνίδια τα οποία έρχονται για να ταράξουν τα νερά στο χώρο μας. Άλλες φορές είναι παιχνίδια τα οποία έχουν τα εκπληκτικότερα γραφικά όλων των εποχών (λέμε τώρα) ή τις μεγαλύτερες καινοτομίες όλων των εποχών (λέμε τώρα) ή ίσως το τελειότερο gameplay όλων των εποχών (λέμε τώρα). Κάποιες φορές είναι η ιδανική υλοποίηση όλων των καλών στοιχείων των υπολοίπων παιχνιδιών της εκάστοτε κατηγορίας στην οποία ανήκουν. Το Sine Mora έχει λίγο απ'όλα τα παραπάνω.

Χαμόςςςςςςςςςςς!!!
Το παιχνίδι είναι ένα side scrolling shooter. Ως τέτοιο δεν έχω και πολλά πράγματα να γράψω για αυτό. Τα γραφικά του είναι πολύ όμορφα με μία καρτουνίστικη πινελιά και είναι τρισδιάστατα παρά το δισδιάστατο χαρακτήρα του παιχνιδιού. Είναι ελαφρύ και δεν πρόκειται να ζορίσει ακόμα και παλαιότερους υπολογιστές με όλα τα γραφικά στο μέγιστο. Βέβαια, οι επιλογές που έχουμε για την παραμετροποίησή του στον οπτικό τομέα είναι ελάχιστες αλλά δεν πιστεύω οτι ακόμα και κάποιος με ένα παλαιότερο μηχάνημα θα χρειαστεί να ασχοληθεί μαζί τους.

Ο ηχητικός τομέας του παιχνιδιού είναι καλός με το μόνο πράγμα που με ενόχλησε είναι οτι οι ομιλίες που ακούγονται δεν είναι στα αγγλικά (πιθανόν να είναι κορεάτικα, γιαπωνέζικα ή κινέζικα) αλλά χάρη στους υπότιτλους δεν πολυδίνω σημασία. Θα προτιμούσα να είναι στα αγγλικά βέβαια...

Πού πάνε και τα βρίσκουν αυτά τα ονόματα ήθελα να 'ξερα...
Το Sine Mora ξεχωρίζει στο gameplay του. Είναι ένα απο εκείνα τα εκνευριστικά παιχνίδια που πρέπει να αποφεύγεις συνεχώς τις βολές των αντιπάλων με τη διαφορά οτι δεν υπάρχει κάποιος "μετρητής ζωής". Όποτε χτυπάμε ή μας χτυπάει αντίπαλος αυτό που μεταβάλλεται είναι ο υπολειπόμενος χρόνος μας μέχρι το επόμενο save point (τα οποία είναι αρκετά συχνά). Επομένως μπορεί να μας πετυχαίνουν οι αντίπαλοι με τα πυρά τους και να χάνουμε χρόνο αλλά κάνοντας και εμείς το ίδιο αναπληρώνουμε ό,τι χάσαμε. Με το παραπάνω "τέχνασμα" διαφοροποιείται απο οτιδήποτε άλλο έχουμε δει στην κατηγορία του και δίνει κίνητρο στον παίκτη να μην τα παρατάει αλλά να προσπαθεί να πετύχει όσο περισσότερους αντιπάλους μπορεί παρά τα εισερχόμενα απο αυτούς πυρά. Μου άρεσε ιδιαίτερα το οτι υπάρχει εναλλαγή μεταξύ εναέριων και υποβρύχιων αποστολών αυξάνοντας έτσι την ποικιλία σε σκηνικά και αντιπάλους!

Είναι αρκετά διασκεδαστικό και σίγουρα λιγότερο εκνευριστικό απο τα υπόλοιπα παιχνίδια της κατηγορίας του. Ειδικά αν επιλέξουμε βαθμό δυσκολίας για πιό "χαλαρούς" παίκτες το Sine Mora είναι ένα απολαυστικό shooter για να κυλάει ευχάριστα η ώρα. Αυτό δεν σημαίνει οτι παύει να αποτελεί πρόκληση. Οι μάχες με τα bosses είναι αρκετά πιό δύσκολες και αν χάσουμε εκεί τότε πρέπει να τις ξεκινήσουμε απο την αρχή.

Έχουμε τη δυνατότητα να παίξουμε είτε με το ποντίκι είτε με το πληκτρολόγιο. Μπορούμε να τα συνδυάσουμε μεταξύ τους αλλά έτσι όπως είναι στημένος ο χειρισμός του δεν έχει νόημα. Προσωπικά βρήκα το ποντίκι "αργό" οπότε επέλεξα να χρησιμοποιώ το πληκτρολόγιο (ξαναθυμήθηκα την εποχή που έπαιζα Xenon2 στον Amstrad!!!). Είναι ενεργοποιημένα και τα δύο μέσα στο παιχνίδι και δεν χρειάζεται να βγούμε απο την πίστα στην οποία βρισκόμαστε για να κάνουμε αλλαγή.
Ένα απο τα πολλά bosses του παιχνιδιού.
Έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, με ένα casual παιχνιδάκι το οποίο πιστεύω θα αρέσει σε όσους θέλουν κάτι για να γεμίζουν τα "κενά" 10λεπτα της καθημερινότητάς τους. Το συνιστώ, όμως, σε όλους!

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Corsair AX860i Platinum - Παρουσίαση

Δεν πρόκειται να βαρεθώ να λέω οτι το βασικότερο κομμάτι ενός υπολογιστή είναι το τροφοδοτικό του. Απο εκεί ξεκινούν όλα και ανάλογα με το αν η λειτουργία του είναι καλή ή όχι θα έχουμε τις αντίστοιχες επιπτώσεις. Βλέπετε, εκτός απο το να παρέχει ρεύμα, φροντίζει ώστε να μην υπάρχουν αυξομειώσεις στην τάση του οι οποίες φθείρουν γρηγορότερα τον υπολογιστή μας.

Ένα κακό τροφοδοτικό με ασταθή τάση θα δημιουργήσει πρόβλημα στη λειτουργία του υπολογιστή μας ή θα φθείρει τα υποσυστήματά του. Ενδεχομένως να τα καταστρέψει ή να μην μπορέσει να τα προστατέψει όταν θα χρειαστεί (η Δ.Ε.Η. δεν φημίζεται για τη σταθερότητα της τάσης του ρεύματός της). Επιπρόσθετα ένα κακό τροφοδοτικό, κατά κανόνα, θα καταναλώσει παραπάνω ρεύμα αυξάνοντας το λογαριασμό της πολυαγαπημένης μας Δ.Ε.Η. που τόσο λατρεύουμε όλοι μας. Θέλει λοιπόν λίγη παραπάνω προσοχή (και χρήματα) η επιλογή του.
Πολλά καλώδια!
Η Corsair έχει, εδώ και καιρό, αποκτήσει τη φήμη της εταιρίας η οποία δεν συμβιβάζεται με προτάσεις δευτεροκλασάτων προϊόντων. Έχει καθιερωθεί ως μία απο τις κορυφαίες κατασκευάστριες σε οτιδήποτε παράγει και τα τροφοδοτικά της εδώ και χρόνια συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα της αγοράς. Πριν λίγο καιρό είχε παρουσιάσει το AX1200i Platinum το οποίο είναι εξαιρετικό προϊόν αλλά "παίζει" σε πολύ μεγάλη κατηγορία. Με τα AX760i, AX860i, AX760 και AX860 η εταιρία απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό με πιό λογικές ενεργειακές απαιτήσεις. Η διαφορά ανάμεσα στα μοντέλα που έχουν το "i" στον κωδικό τους και σε εκείνα που δεν το έχουν, είναι οτι τα πρώτα διαθέτουν την θύρα "Link" η οποία, μέσω USB, μας δίνει στοιχεία σχετικά με τη λειτουργία του τροφοδοτικού αλλά και κάποιων άλλων υποσυστημάτων.

Ξεκινώντας με τα... βασικά, να πω οτι το συγκεκριμένο μοντέλο είναι πλήρως modular. Δεν υπάρχει ούτε ένα καλώδιο μόνιμα συνδεδεμένο επάνω του. Ακόμα και η τροφοδοσία της μητρικής κουμπώνει και ξεκουμπώνει. Σε πολλούς δεν αρέσει αυτό και υποστηρίζουν οτι με αυτήν την συνδεσμολογία αυξάνονται οι απώλειες σε ρεύμα. Τροφοδοτικά όπως το AX860i το διαψεύδουν πανηγυρικά. Προσωπικά είμαι υποστηρικτής αυτής της μεθόδου γιατί πέρα απο το οτι δεν γεμίζει το εσωτερικό του κουτιού μου με άχρηστα καλώδια, τα πάντα είναι τακτοποιημένα και ο αέρας ρέει ανεμπόδιστος ψύχοντας καλύτερα τα υποσυστήματα.
Τα πάντα κουμπώνουν και ξεκουμπώνουν επάνω του.
Ένα ακόμη καλό χαρακτηριστικό του AX860i είναι οτι ο ανεμιστήρας του δεν λειτουργεί αν ο φόρτος του τροφοδοτικού δεν ξεπεράσει το 30% (~260W). Γιατί να δουλεύει ένας ανεμιστήρας όταν δεν χρειάζεται; Κάνει και λιγότερη φασαρία.

Κατά τα άλλα, η συσκευή πληροί τις προδιαγραφές ATX και έχει διαστάσεις 15cm x 8.6cm x 16cm. Ο ανεμιστήρας έχει διάμετρο 140mm και είναι double ball baring τεχνολογίας για πιό αθόρυβη λειτουργία ενώ τα περιεχόμενα καλώδια αρκούν και με το παραπάνω για να συνδεθούν τα πάντα (σε λογικά πλαίσια, έτσι;).

Σύμφωνα με την παρουσίαση στην οποία θα σας παραπέμψω παρακάτω το τροφοδοτικό είναι απλά εξαιρετικό. Είναι σταθερό παρά τα φορτία που του βάζουν ενώ αποδεικνύει οτι την Platinum πιστοποίηση την κέρδισε δίκαια.
Αναλυτικά όλα τα καλώδια που διαθέτει.
Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα τροφοδοτικά μπορείτε να διαβάσετε και αυτό το κείμενο το οποίο εξηγεί κάποια πράγματα παραπάνω. Πλήρης παρουσίαση του προϊόντος, όπως πάντα, εδώ.

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

AMD CPUs και Windows8 - Τελικά έχουν καλύτερη απόδοση;

Στο παρελθόν αναφέρθηκα αρκετά στο θέμα που υπήρχε με τον τρόπο διαχείρισης των νέων CPUs της AMD (με την κωδική ονομασία FX) οι οποίοι βασίζονταν στην νέα αρχιτεκτονική Bulldozer απο τα Windows7. Η εταιρία υποστήριζε, με την επίσημη επιβεβαίωση της Microsoft, οτι το λειτουργικό σύστημα δεν έκανε σωστή διαχείριση των επεξεργαστών της και γι'αυτό δεν απέδιδαν τα μέγιστα.

Η Microsoft προσπάθησε να δώσει λύση φτιάχνοντας κάποιες διορθώσεις (τις οποίες έπρεπε οι χρήστες να εγκαταστήσουν χειροκίνητα) ειδικά για το συγκεκριμένο πρόβλημα αλλά παράλληλα δήλωσε πως δεν θα βοηθούσαν πολύ (σε κάποιες περιπτώσεις γινόταν το αντίθετο). Ταυτόχρονα ανακοίνωσε οτι τα Windows8 θα κάνουν εξαρχής σωστή διαχείριση των επεξεργαστών της AMD οι οποίοι θα μπορούν πλέον να ξεδιπλώσουν ανεμπόδιστα όλο το "ταλέντο" τους.

Τα Windows8 ήρθαν, βγήκαν ήδη οι πρώτες ενημερώσεις (άσχετες με το θέμα) και όλοι όσοι είναι κάτοχοι FX επεξεργαστή (συμπεριλαμβανομένου του γράφοντος) περιμένουν να δουν τί γίνεται. Καλή είναι η θεωρία, δε λέω, αλλά η πράξη είναι που έχει την ουσία και μας ενδιαφέρει.
Πολυδιαφημίστηκε αλλά δεν απέδωσε τα μέγιστα.
Το "πρόβλημα" που υπήρχε στο παρελθόν εντοπιζόταν στο οτι τα Windows7 δεν έκαναν διάκριση μεταξύ των modules και των πυρήνων των εν λόγω επεξεργαστών. Για να γίνω πιό κατανοητός να σας πω οτι η αρχιτεκτονική της AMD βασιζόταν σε modules (δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες γιατί δεν μας ενδιαφέρουν και τα λέω χοντρικά). Κάθε ένα απο αυτά είχε δύο αυτόνομους πυρήνες (κάτι σαν τα threads των επεξεργαστών της Intel) οι οποίοι μοιράζονταν μέσα στο module κάποιους κοινούς πόρους. Επειδή τα Windows7 δεν έκαναν διαχωρισμό επέλεγαν τυχαία κάποιον αδρανή πυρήνα για να εκτελέσουν την όποια λειτουργία τους. Μπορεί όμως αυτός ο πυρήνας να βρισκόταν μέσα στο ίδιο module με κάποιον ήδη ενεργό ο οποίος χρησιμοποιούσε ήδη τους κοινούς τους πόρους με αποτέλεσμα αφενός να αποδίδουν λιγότερο και οι δύο και αφετέρου να υπάρχουν άλλα modules τελείως ανενεργά. Ως αποτέλεσμα έχουμε μειωμένη απόδοση. Αυτό θέλησαν οι δύο εταιρίες να διορθώσουν.

Δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Όπως θα δείτε στο συγκριτικό που θα σας παραθέσω παρακάτω, μεσοσταθμικά το όφελος στο καινούριο λειτουργικό δεν ξεπερνάει το 1 - 2 τοις εκατό. Το συμπέρασμα όλων των παραπάνω είναι οτι η αρχιτεκτονικής της AMD πρέπει να διορθωθεί/βελτιωθεί/αλλάξει για να μπορέσει να γίνει πιό ανταγωνιστική. Ήδη οι νέοι επεξεργαστές της εταιρίας, βασιζόμενοι στην εξέλιξη της Bulldozer, έχουν βελτιωμένες επιδόσεις. Έπρεπε όμως να μας πουλήσουν τέτοιον παπά;
Ο FX-8350 είναι η νέα ναυαρχίδα της AMD.
Το συγκριτικό που ανέφερα παραπάνω είναι εδώ. Δοκιμάζεται ο FX-8150 ο οποίος ήταν το κορυφαίο μοντέλο εκείνης της γενιάς επεξεργαστών και δεν μένει παρά να δούμε αν θα υπάρξουν και άλλες ενημερώσεις (κάτι τέτοιο φημολογείται) ή αν θα γίνουν δοκιμές και σε άλλα μοντέλα τα οποία μπορεί να ωφελήθηκαν περισσότερο.

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Need For Speed Most Wanted (2012) - Review

Η σειρά Need For Speed είναι, αν όχι η παλιότερη, απο τις παλιότερες σειρές παιχνιδιών αγώνων ταχύτητας. Το κάθε νέο επεισόδιο έφερνε και κάτι ξεχωριστό ή κάτι καινούριο μαζί του. Όλα χαρακτηρίζονταν απο εξαιρετικά γραφικά και σχεδόν πάντα άρτιο τεχνικό τομέα με τον χειρισμό τους να είναι arcade. Απευθύνονταν, δηλαδή, συνήθως στους πιό "χαλαρούς" παίκτες.

Το νέο μέρος είναι προϊόν της Criterion η οποία δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά στη σειρά. Η δουλειά που έκανε το στούντιο παραγωγής είναι εξαιρετική όσον αφορά το οπτικοακουστικό κομμάτι διατηρώντας τα υψηλά στάνταρ της σειράς. Τα γραφικά είναι απο άλλον πλανήτη! Δεν αναφέρομαι μόνο στα μοντέλα των αυτοκινήτων αλλά σε οτιδήποτε απεικονίζεται στην οθόνη μας.
Γουστάρω τρελά!
Για αρχή ας ξεκινήσουμε απο τα αυτοκίνητα. Είναι πάρα πολλά, πάρα πολύ όμορφα και τα περισσότερα δεν πρόκειται να τα οδηγήσουμε ποτέ (για να μην πω όλα). Ο σχεδιασμός τους είναι εξαιρετικός απο κάθε άποψη. Μου αρέσει που όσο τα κοπανάμε αριστερά και δεξιά, πράγμα αναπόφευκτο, καταστρέφονται έχοντας πολλαπλά στάδια ζημιάς. Ξύνεται το χρώμα τους, ραγίζουν τα τζάμια τους, βαθουλώνουν τα αμαξώματα, σπάνε οι καθρέπτες και τα φανάρια τους. Εξαιρούνται τα μπροστινά φώτα τα οποία είναι φτιαγμένα διάφανο ατσάλι και δεν παθαίνουν τίποτα. Απο εκεί και πέρα έχουμε να κάνουμε με όλα τα υπόλοιπα που απεικονίζονται στην οθόνη μας. Τα αυτοκίνητα της "κίνησης" είναι όλα πραγματικά μοντέλα σχεδιασμένα με αρκετή λεπτομέρεια. Η πόλη στην οποία κινούμαστε είναι γεμάτη κίνηση, σχεδιασμένη πολύ όμορφα με μεγάλη ποικιλία τοποθεσιών. Καθαρά αστικές περιοχές δίνουν τη θέση τους στις βιομηχανικές, στις δασικές ή στους αυτοκινητοδρόμους. Όλα είναι σχεδιασμένα με λεπτομέρεια και μάλιστα με εξαιρετικό βαθμό καταστρεψιμότητας. Ακόμα και οι λακκούβες στους δρόμους μπορεί να έχουν νερό μέσα ή όταν πατάμε σε χορτάρι μπορεί να σηκώσουμε φύλλα. Ξεχωρίζει η οπτική απεικόνιση της εξόδου μας απο οποιοδήποτε τούνελ όπου βγαίνοντας απο εκεί θα μας τυφλώσει ο ήλιος για λίγο μέχρι να μπορέσουμε να δούμε ξανά καθαρά το χώρο γύρω μας. Πραγματικά εξαιρετική δουλειά.
Πού πας με τα γοβάκια στα χωράφια καλή μου;
Ηχητικά το παιχνίδι τα πάει αρκετά καλά. Οι μηχανές των αυτοκινήτων έχουν ξεχωριστή χροιά η κάθε μία ενώ τα μουσικά κομμάτια που ακούγονται είναι όλα "γρήγορα" και ταιριάζουν με το χαρακτήρα του παιχνιδιού. Συνήθως χαμηλώνω τη μουσική σε τέτοια παιχνίδια αλλά είπα να κάνω μία εξαίρεση τώρα καθώς πολλά τραγούδια είναι πάρα πολύ γνωστά. Θα το κάνω, όμως, κάποια στιγμή γιατί αποσυντονίζομαι.

Όπως ανέφερα παραπάνω τα διαθέσιμα αυτοκίνητα είναι πάρα πολλά. Η ιδιαιτερότητα του νέου Need For Speed είναι οτι απο την αρχή όλα τα μοντέλα είναι διαθέσιμα αρκεί να μπορέσουμε να τα βρούμε. Είναι παρκαρισμένα σε διάφορα σημεία μέσα στην πόλη είτε κάπου σε κοινή θέα είτε κρυμμένα σε κάποια ταράτσα. Το βρήκες; Δικό σου. Όλα έχουν πέντε σημεία προς βελτίωση τα οποία μπορούμε να ξεκλειδώσουμε κερδίζοντας διάφορους αγώνες με έπαθλο κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Με αυτόν τον τρόπο τα βελτιώνουμε για να μπορούμε να κερδίζουμε ευκολότερα αγώνες στην προσπάθειά μας να γίνουμε ο Νο1 (επικηρυγμένος) οδηγός στην πόλη.

Κερδίζοντας αγώνες μαζεύουμε Speed Points. Όχι, δεν είναι κλήσεις απο την τροχαία. Είναι κάτι σαν πόντοι εμπειρίας οι οποίοι ανά κάποια ποσότητα μας επιτρέπουν να προκαλέσουμε τους άλλους οδηγούς και να πάρουμε, μαζί με τα κλειδιά των αυτοκινήτων τους, τη θέση τους. Παράλληλα με τους αγώνες υπάρχουν και κάποια challenges τα οποία δίνουν ένα παραπάνω ενδιαφέρον στην περιήγησή μας στην πόλη (π.χ. πόσες κάμερες της τροχαίας μας φωτογράφησαν ή πόσες διαφημιστικές ταμπέλες σπάσαμε κ.τ.λ.). Είναι πολύ πιθανό κάποιοι αγώνες μετά την ολοκλήρωσή τους να καταλήξουν σε κυνηγητό της τροχαίας το οποίο μπορεί να κρατήσει αρκετή ώρα αν δεν καταφέρουμε να ξεφύγουμε γρήγορα.

Όσο περισσότερη ώρα κρατάει το κυνηγητό τόσο καλύτερες μονάδες της αστυνομίας θα μας κυνηγάνε με περισσότερα μέσα (καρφιά) και πιό συντονισμένα (μπλόκα στους δρόμους). Ένα τέτοιο κυνηγητό μου πήρε 17 λεπτά μέχρι να το τελειώσω. Απο ένα σημείο και μετά γίνεται πολύ δύσκολο να τους ξεφύγεις και άμα σου έχουν σκάσει και τα λάστιχα είναι ακόμα χειρότερα. Ευτυχώς περνώντας μέσα απο κάποια μαγαζιά - συνεργεία αλλάζει χρώμα το αυτοκίνητο και επισκευάζεται αυτόματα και άμεσα βοηθώντας μας πάρα πολύ.

Επομένως όλα καλά ως εδώ, σωστά; Σωστά. Υπάρχει όμως ένα πάρα πολύ μεγάλο "αλλά" το οποίο χαλάει την όλη εικόνα του παιχνιδιού. Δεν είναι άλλο απο το gameplay και πιό συγκεκριμένα απο τον βαθμό δυσκολίας των αντιπάλων. Επειδή όλα τα αυτοκίνητα είναι εξ αρχής διαθέσιμα για να τα οδηγήσουμε ο βαθμός των 10 οδηγών της κατάταξης είναι κυμαινόμενος. Τί και αν οδηγάς Lamborghini; Ο τύπος με το Alfa Romeo C4 Concept σε βάζει κάτω χαλαρά. Α-πα-ρά-δεκ-το! Έχω να εκνευριστώ τόσο με παιχνίδι πάρα πολύ καιρό (μπορεί και απο τότε που έπαιζα Football Manager). Κατά τη γνώμη μου αυτό χαλάει όλο το παιχνίδι και με έχει οδηγήσει στο να μην πολυασχοληθώ μαζί του. Εδώ θα έπρεπε να έχει γίνει κάτι διαφορετικό έτσι ώστε να υπάρχει μία σχετική αληθοφάνεια.

Συνιστώ το παιχνίδι μόνο στους φανατικούς της σειράς και σε κανέναν άλλο. Ούτε καν σε όσους αρέσκονται σε παιχνίδια ταχύτητας. Το προηγούμενο μέρος, το "The Run", μου άρεσε πολύ περισσότερο.
Όχι ρε γαμ@#$%! Πάνε τα καινούρια λάστιχα!

Το έτρεξα με όλα τα γραφικά στο μέγιστο χωρίς προβλήματα σε :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 64bit Ultimate

Η επίσημη ιστοσελίδα είναι εδώ.