Witcher III

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Iobit Malware Fighter - Παρουσίαση

Πριν λίγες μέρες έγραψα για το Anvisoft Smart Defender το οποίο αποτέλεσε για μένα μεγάλη απογοήτευση. Αντίθετα, το πρόγραμμα της Iobit, τα πήγε πολύ καλύτερα χωρίς να μου δημιουργήσει προβλήματα.

Μπορούμε να το κατεβάσουμε δωρεάν απο την επίσημη ιστοσελίδα του. Στο κάτω μέρος της ιστοσελίδας επιλέγετε το free download και μόλις κατέβει στον υπολογιστή σας το εγκαθιστάτε. Απλά τα πράγματα εδώ και χωρίς προβλήματα. Αν σας ρωτήσει αν θέλετε να ενεργοποιήσετε την Pro έκδοση, μπορείτε να το κάνετε και θα ισχύει για έναν μήνα. Μετά πάπαλα...


Οι διαφορές είναι αρκετές αλλά όχι τόσο σημαντικές. Μην παρεξηγηθώ : είναι σημαντικές αλλά όχι τόσο. Η Pro έκδοση προσφέρει επιπρόσθετα :


  • Αυτόματες ενημερώσεις του προγράμματος (ΟΚ, εγώ τις κάνω χειροκίνητα)
  • Προστασία στις processes που τρέχουν στη μνήμη του υπολογιστή
  • Προστασία USB δίσκου (και αυτό το κάνω χειροκίνητα)
  • Προστασία απο κακόβουλες ενέργειες
Η απλή έκδοση, όμως, έχει εξίσου σημαντικά χαρακτηριστικά :

  • Προστασία κατά την έναρξη του υπολογιστή
  • Προστασία φυλλομετρητή (browser που λέμε)
  • Προστασία δικτύου
  • Προστασία αρχείων
  • Προστασία απο cookies
  • Real time έλεγχο
Καθόλου άσχημα για δωρεάν έκδοση. Να θυμάστε μόνο να την αναβαθμίζετε χειροκίνητα και τακτικά.
Εδώ βλέπετε τις ενεργές και ανενεργές προστασίες.
Για να μπορέσετε να τις έχετε όλες active πρέπει να
αγοράσετε την Pro έκδοση.

Μετά την εγκατάσταση το πρόγραμμα τίθεται σε εφαρμογή και έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε τους ελέγχους μας. Οι δυνατότητες που έχουμε είναι για Smart, Full και Custom Scan. Εγώ συνήθως επιλέγω το τελευταίο και τσεκάρω ό,τι θέλω. Καλό θα είναι την πρώτη φορά (και ανά κάποια τακτά διαστήματα) να κάνετε Full Scan και όλες τις υπόλοιπες να κάνετε Smart. Έχετε τη δυνατότητα να στείλετε τα αποτελέσματα των ελέγχων σας στην cloud database της Iobit για περαιτέρω ανάλυση και έλεγχο βοηθώντας έτσι την κοινότητα.

Τίποτα άλλο δεν χρειάζεται απο εκεί και πέρα. Το πρόγραμμα θα ψάξει και για όποια προβλήματα εντοπίσει θα σας ενημερώσει για να τα καθαρίσετε. Δεν αντιμετώπισα κάποια δυσλειτουργία του υπολογιστή μου μετά απο το καθάρισμα οπότε θεωρώ οτι το πρόγραμμα κάνει καλή δουλειά, είναι αξιόπιστο και στην χειρότερη των περιπτώσεων δεν πρόκειται να πάει να κάνει κάτι καλό και αντ'αυτού να σας τινάξει τον υπολογιστή στον αέρα. Επιπρόσθετα, έχει λογικούς χρόνους ψαξίματος και δεν "γονατίζει" ιδιαίτερα το σύστημα.

Το Smart Scan που λέγαμε.

Το μόνο περίεργο που αντιμετώπισα είναι οτι αφού κατέβασα το πρόγραμμα και έκανα κανονικά την εγκατάσταση, όταν άνοιξε τα μισά μενού ήταν στα αγγλικά και τα άλλα μισά στα γερμανικά (!) οπότε χρειάστηκε λίγο να ψάξω τη ρύθμιση της γλώσσας και να την βάλω στα αγγλικά. Ε, σοβαρό πρόβλημα δεν το λες...

Επομένως μπορώ να σας το συστήσω. Είναι απλό, καλό και δωρεάν. Μελλοντικά θα σας παρουσιάσω τουλάχιστον άλλο ένα πρόγραμμα αφαίρεσης κακόβουλου λογισμικού και θα σας πω και για εκείνο τις εντυπώσεις μου.

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Anvisoft Smart Defender - Όχι και τόσο smart...

Έχει πολύ καιρό τώρα που έχω ένα θέμα με το λάπτοπ μου το οποίο είναι ιδιαίτερα εκνευριστικό. Πιό συγκεκριμένα, όποτε το ανοίγω για πρώτη φορά, αργεί να φορτώσει τα Windows (XP - γιατί είναι και παλιό) και δεν φορτώνει ή δεν φαίνεται να φορτώνει πάνω απο πέντε απο τα προγραμματάκια που ξεκινάνε μαζί με τα Windows. Το πολύ μέχρι πέντε να φαίνονται κάτω δεξιά στην μπάρα της έναρξης. Αποσυνδέομαι, ξανασυνδέομαι και όλα καλά! Για ιούς έψαξα και ό,τι βρήκα το αφαίρεσα χωρίς να διορθωθεί το πρόβλημα. Το μητρώο το συντηρώ τακτικά και δεν έχει προβλήματα. Άρα; Μένουν αυτά τα μικρά, απαίσια προγραμματάκια που λέγονται spyware, malware, trojans, worms κλπ...

Έχω βαρεθεί στην κυριολεξία να ψάχνω, να κατεβάζω και να δοκιμάζω anti-spyware τις τελευταίες μέρες. Γι'αυτό και άργησα δυο - τρεις μέρες να γράψω στο blog. Ξεκίνησα απο το Smart Defender της Anvisoft γιατί διάβασα πολύ καλά λόγια για αυτό στο Διαδίκτυο και το θεώρησα καλή επιλογή. Καλά να πάθω...

Απλό το interface...
Απλή και εύκολη εγκατάσταση όπως και το interface του προγράμματος. Αφού έψαξε όλο το μηχάνημά μου, βρήκε μερικά κακόβουλα προγραμματάκια και λανθασμένες καταχωρήσεις στο μητρώο των Windows. Έλεγξα οτι όντως δεν θα μου δημιουργούσαν πρόβλημα τα διόρθωσα όλα. Μέχρις εδώ καλά. Ακόμα και ένα πρόβλημα με το Outlook Express και την εξερχόμενη απο αυτό αλληλογραφία όταν ήμουν συνδεδεμένος σε συγκεκριμένα δίκτυα μέσω Wi-Fi μου έλυσε. Απο εδώ και μετά χαλάει το πράμα...

Την επόμενη φορά που ξεκίνησα το λάπτοπ (γιατί εκεί φαίνεται αν κάνει ζημιά ένα τέτοιο πρόγραμμα και πόσο μεγάλη είναι) δεν έλεγε να φορτώσει τίποτα. Έμπαινα στα Windows και μόνο τα εικονίδια στην επιφάνεια εργασίας εμφανίζονταν. Όλα τα άλλα πουθενά. Το περίεργο είναι οτι ο δίσκος δεν δούλευε για να πω οτι το Smart Defender ψάχνει κάτι εκεί για να ολοκληρώσει τον έλεγχό του. Ο συνδυασμός Alt - Ctrl - Del όχι μόνο δούλεψε αλλά μου έδωσε και τη λύση.

Διάφορες ρυθμίσεις που μπορούμε να κάνουμε.
Το πρόβλημα, τελικά, φάνηκε πως ήταν μία υπηρεσία του προγράμματος η οποία φόρτωνε στην εκκίνηση των Windows και "κολλούσε" τον υπολογιστή μου. Μόλις την τερμάτιζα τα πάντα συνεχίζονταν κανονικά. Σχετικό αυτό γιατί πάλι δεν φόρτωναν όλα τα προγράμματα. Επομένως αυτή η υπηρεσία έκανε κάποιον εξονυχιστικό έλεγχο σε ό,τι πήγαινε να φορτωθεί στη μνήμη του υπολογιστή και τον καθυστερούσε (αδικαιολόγητα πολύ). "ΟΚ", είπα, "Παλιό το μηχάνημα, παλιά και τα Windows XP. Μήπως στα 7 θα είναι καλύτερα τα πράγματα; Μήπως υπάρχει διένεξη μεταξύ της συγκεκριμένης έκδοσης του προγράμματος και των XP;" Οπότε εγκατέστησα το πρόγραμμα στο σταθερό μου μηχάνημα.

Εκεί ήταν που χάζεψα! AMD FX 8120 (οκταπύρηνος επεξεργαστής, αν είναι ποτέ δυνατόν!!!), 8 GB DDR3 μνήμης στα 1600MHz και Windows 7 64bit σε SSD δίσκο! Πάλι τα ίδια! Άρα; Ξανά Alt - Ctrl - Del και απεγκατάσταση!

Ήθελα να'ξερα πού το είδαν οτι είναι καλό πρόγραμμα; Δύο στα δύο μηχανήματά μου με διαφορετικούς συνδυασμούς hardware/software είχαν πρόβλημα. Πατα(τα)γώδης αποτυχία δηλαδή. Μπορεί να φταίει η συγκεκριμένη έκδοση, τί να πω; Πάντως μελλοντικά θα το αποφύγω και το ίδιο σας συνιστώ να κάνετε και εσείς. Α ρε Spybot, γιατί άραγε δεν ανανεώνεται πλέον;

Δεν μπαίνω καν στη διαδικασία παρουσίασης του προγράμματος ή παραπομπής στην ιστοσελίδα του. Συνεχίζω το ψάξιμο και τις επόμενες μέρες θα σας προτείνω κάτι που θα θεωρήσω πραγματικά καλό.

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Mozilla Firefox 12 - Ήρθε η νέα έκδοση.

Δεν αποτελεί και έκπληξη το οτι εκδόθηκε η καινούρια έκδοση του δημοφιλούς περιηγητή. Λίγο τα bugs, λίγο ο ανταγωνισμός, λίγο το U.A.C. των Windows έπρεπε κάτι να γίνει. Η Mozilla, βέβαια, έχει αποφασίσει κάθε έξι εβδομάδες να βγάζει αναβάθμιση του προγράμματός της οπότε δεν πρόκειται να μας αφήσει παραπονεμένους.

Η έκδοση 12 του Firefox είχε να αντιμετωπίσει κυρίως ένα μεγάλο πρόβλημα το οποίο δεν ήταν άλλο απο το U.A.C. (User Access Control) των Windows Vista και 7. Τί είναι αυτό; Εκείνο το πολύ ενοχλητικό παραθυράκι που βλέπουν κυρίως όσοι έχουν Vista όποτε πάνε να εγκαταστήσουν ή να ενημερώσουν κάποιο πρόγραμμα, να αλλάξουν ιδιότητες σε ένα αρχείο, να πιούν καφέ, να ξύσουν τη μύτη τους ή να κοιμηθούν. Ενώ, λοιπόν, το U.A.C. ξεκίνησε καλά σαν ιδέα, τελικά κατέληξε να κάνει το αντίθετο απο αυτό για το οποίο αρχικά προοριζόταν. Βασικά έχασε τη χρηστικότητά του και εκνεύριζε τους ατυχείς κατόχους Windows Vista ή 7. Όποτε ο Firefox προσπαθούσε να κάνει ενημέρωση έβγαινε το παράθυρο του U.A.C. και "προειδοποιούσε" το χρήστη οτι το εν λόγω πρόγραμμα ξεκινούσε διαδικασία ενημέρωσης και αν το θέλει. Αν η ενημέρωση ήταν χειροκίνητη (εν γνώση δηλαδή του κατόχου του υπολογιστή) τότε συνήθως πατούσε "ΟΚ" και όλα καλά. Αν ήταν, όμως, αυτόματη (που συνήθως έτσι είναι) και δεν τη γνώριζε ο χρήστης τότε το θεωρούσε κάτι κακό και το ακύρωνε.

Η ομάδα προγραμματισμού κατάφερε να φτιάξει ένα σύστημα ενημερώσεων το οποίο "ξεγελάει" το U.A.C. αλλά δεν βάζει τον υπολογιστή σε κίνδυνο. Κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης μας ρωτάει το πρόγραμμα αν θέλουμε να εγκαταστήσουμε την υπηρεσία σιωπηρής συντήρησης (ή κάπως έτσι) η οποία είναι ακριβώς αυτό που έγραψα παραπάνω. Όταν βγει η έκδοση 13 η εταιρία θέλει να έχει καταφέρει να ενσωματώσει μία πραγματική υπηρεσία ενημέρωσης παρασκηνίου στα πρότυπα του Chrome και να αντικαταστήσει την υπάρχουσα λύση.

Πέρα απο το παραπάνω υπάρχουν και άλλες αλλαγές στην τωρινή αναβάθμιση. Μερικές απο αυτές :

  • Διορθώθηκαν διάφορα θέματα ασφαλείας.
  • OS X : διορθώθηκε πρόβλημα απόδοσης σε κάποια μηχανήματα.
  • Νέα εργαλεία για προγραμματιστές.
Μπορείτε να κατεβάσετε τη νέα έκδοση απο εδώ.

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Diablo III beta review

Ενημέρωση 19/06/2012 : Επειδή βλέπω οτι πολλοί μπαίνετε και διαβάζετε το review της beta, μπορείτε να βρείτε πλήρη παρουσίαση του παιχνιδιού εδώ.

Θα ξεκινήσω αυτό το κείμενο λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ στη γυναίκα μου η οποία με ανέχτηκε στωικά αυτό το σαββατοκύριακο και ήταν εκεί, δίπλα μου για να μου θυμίζει οτι πρέπει να φάω, να πιώ, να κάνω διάλειμμα, γενικά να ικανοποιήσω τις βασικές ανάγκες μου. Το ήξερε απο πριν... Της το'χα πει οτι όταν βγει το Diablo III θα πρέπει να κάνει υπομονή... Με την ευκαιρία του beta stressing (και όχι testing) πήρε μία πρώτη γεύση...

Στα πλαίσια του αστεϊσμού τα παραπάνω βέβαια αλλά δεν είναι και πολύ μακριά απο την πραγματικότητα. Η Blizzard αποφάσισε κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου που μας πέρασε να δώσει πρόσβαση σε όλους όσοι έχουν ενεργό Battle.net λογαριασμό στην beta του Diablo III. Αφού κατέβασα τα απαραίτητα αρχεία και έκανα την εγκατάσταση, ξεκίνησα το παιχνίδι.

Εδώ φαίνεται το "ξέβαμμα" των χρωμάτων στους
εξωτερικούς χώρους.
Το Σάββατο είδα πολύ λίγα πράγματα. Λόγω τεχνικών προβλημάτων οι servers ανεβοκατέβαιναν και δημιουργήθηκαν πολλά κωλύματα. Αν κατάφερνες να συνδεθείς μπορεί κάποια στιγμή να σε πέταγε έξω ο server. Παρόλα αυτά πήρα μία πρώτη γεύση απο όσα πρόκειται να δούμε.

6-6-6 the number of the Beast
Sucrifice is goin' on tonight
Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
Την Κυριακή σηκώθηκα πρωί (όπως όταν ήμουν πιτσιρικάς και μόνο το σαββατοκύριακο σηκωνόμουν πρωί για να δω καρτούν - την υπόλοιπη εβδομάδα είχε κόλλα το κρεβάτι) και κατά τις 11 συνδέθηκα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Γενικά είχαν στρώσει πολύ τα πράγματα τη δεύτερη μέρα και ευχαριστήθηκα παιχνίδι. Βλέπετε, η Blizzard πέτυχε αυτό που ήθελε : να ζορίσει τους servers με όσο γίνεται πραγματικές συνθήκες και να δει τί προβλήματα θα προκύψουν για να τα επιλύσει το νωρίτερο δυνατόν. Παρόλο που τα πράγματα δεν ήταν ιδανικά μπορώ να πω οτι τα προβλήματα ήταν ελάχιστα. Εξάλλου, για να μην το ξεχνάμε, μόνο ο αμερικάνικος server ήταν διαθέσιμος. Ο ευρωπαϊκός και ο ασιατικός ήταν ανενεργοί.

Δείγμα των εσωτερικών χώρων των προσβάσιμων κτιρίων.
Ας περάσουμε στο ζουμί. Απ'οτι φαίνεται όντως η γριά κότα το έχει. Το παιχνίδι το προπαρήγγειλα μόλις έγινε διαθέσιμο στο Play.com. Πιό συγκεκριμένα : στις 24 Σεπτεμβρίου 2008. Αυτό που είδα ξεπερνάει κάθε προσδοκία μου. Μιλάμε για έναν τίτλο ο οποίος είναι υπό ανάπτυξη πάνω απο τρεισήμισι χρόνια και είχα τις αμφιβολίες μου κυρίως για τον οπτικό τομέα. Ευτυχώς όλα φαίνονται εξαιρετικά. Οι χαρακτήρες, τα περιβάλλοντα, τα εφέ, όλα! Βρήκα εξαιρετικό το οτι οι χώροι είναι πλέον πραγματικά τρισδιάστατοι. Οι αντίπαλοι ξεπετάγονται απο παντού : απο χαράδρες, απο τοίχους, απο κρύπτες ή απο θάμνους. Υπάρχει μεγάλη διάδραση με τα πράγματα γύρω μας. Οι τοίχοι γκρεμίζονται, τα αγάλματα και οι ταφόπλακες σπάνε, οι οροφές γκρεμίζονται. Η κίνηση των χαρακτήρων μας, των NPCs (Non Player Characters) και των αντιπάλων είναι καταπληκτική. Ο κάθε ένας κινείται με τον δικό του τρόπο και διαφοροποιείται αισθητά σε αυτό το κομμάτι απο τους υπόλοιπους. Οι φωτοσκιάσεις, οι λάμψεις και όλα τα εφέ γενικά είναι πολύ όμορφα με τις ειδικές ικανότητες των χαρακτήρων να κλέβουν (οπτικά) την παράσταση. Το μόνο που δεν μου άρεσε ιδιαίτερα είναι σε κάποια σημεία οι εξωτερικοί χώροι (και κυρίως το γρασίδι) που μοιάζουν σαν ξεβαμμένοι. Γενικά, όμως, όσον αφορά τα γραφικά το παιχνίδι "τα σπάει"!

Μην τον βλέπετε έτσι... Τρέχει γρήγορα...
Ο ήχος είναι μία άλλη ιστορία. Καλή ιστορία. Λέω άλλη γιατί επιλέχθηκε μέρος του παλιού soundtrack για το παιχνίδι όπως και άλλοι ήχοι γνώριμοι απο τα προηγούμενα δύο μέρη της σειράς. Ένιωσα μία νοσταλγία. Σχεδόν ένα δάκρυ κύλισε απο το μάτι μου (το δεξί). Ποιοτικά ο ακουστικός τομέας είναι πολύ ψηλά. Η μουσική (για όσους δεν έπιασαν πιό πριν το υπονοούμενο) είναι εξαιρετική, οι ομιλίες καθαρές και τέλεια εκτελεσμένες ενώ τα ηχητικά εφέ συμπληρώνουν την ακουστική πανδαισία. Όλοι οι ηθοποιοί (δέκα τον αριθμό, μόνο για τους χαρακτήρες μας) έκαναν εξαιρετική δουλειά αλλά και οι ομιλίες των NPCs είναι εξίσου εξαιρετικές. Ο Decard Cain είναι ακόμα μία πινελιά νοσταλγίας με τη φωνή του να είναι ίδια και απαράλλαχτη. Θα έλεγα αγέραστη αλλά ήδη απο το πρώτο Diablo ο τύπος είναι 167 χρονών... Πόσο ακόμα να γεράσει;

Ας δούμε λίγο το gameplay. Παλιό αλλά καινούριο. Γνώριμο αλλά διαφορετικό. Όπως και να'χει είναι εθιστικότατο. Κινούμαστε στο χάρτη στα πρότυπα των point and click RPGs οπότε η κίνηση δεν θα σας ξενίσει. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος που επιτιθόμαστε και τοποθετούμε τα skills μας. Δεν θα κάνω λεπτομερή αναφορά αλλά το νέο σύστημα μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι μεν πολύ απλοποιημένο αλλά όχι σε σημείο που να ενοχλεί. Δεν είναι Skyrim σε καμία περίπτωση (όσον αφορά την πολυπλοκότητα και το βάθος των skills) αλλά και το ύφος και το στήσιμό του είναι διαφορετικό. Όσοι θέλουν ποικιλία και ευελιξία, θα ευχαριστηθούν με την προσθήκη των runes τα οποία έρχονται να συμπληρώσουν και να συνδυαστούν με τα skills μας αλλάζοντας άρδην τον τρόπο λειτουργίας τους.
All you zombies show your faces...

Εκεί που ενθουσιάστηκα είναι το co-op. Παιχνίδι συνεργασίας που λέμε... Είναι πολύ εύκολο να συνδεθείς στο παιχνίδι κάποιου φίλου σου και να συνεχίσετε μαζί το σενάριο ή αντίστοιχα να συνδεθεί αυτός μαζί σου. Αν σκεφτούμε και το γεγονός οτι μπορούν να συνδεθούν μέχρι τέσσερις παίκτες μαζί (μέχρι τόσους είδα στην beta) τότε καταλαβαίνετε τί γίνεται. Μόλις συνδεθεί κάποιος φίλος μας και κάνουμε ομάδα αν έχουμε μαζί μας κάποιον σύντροφο αυτός επιστρέφει στην πόλη και το παιχνίδι προσαρμόζει τη δυσκολία του. Το ίδιο γίνεται μόλις αποχωρήσει ο φίλος μας αλλά πρέπει να γυρίσουμε στην πόλη και να ξαναπάρουμε μαζί μας τον παλιό μας σύντροφο.

Το κτήνος της παρέας.
Οι χώροι στους οποίους κινήθηκα ήταν τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί. Οι πρώτοι ήταν αρκετά όμορφα σχεδιασμένοι αλλά όπως έγραψα και πιό πάνω μου φάνηκαν λίγο "ξεβαμμένα" τα χρώματα ορισμένες φορές. Οι εσωτερικοί χώροι είναι μία τελείως διαφορετική περίπτωση όμως. Λεπτομερείς, με ωραία, μουντά χρώματα και κάποιες χρωματιστές πινελιές για αντίθεση, ατμοσφαιρικοί και... καταστρέψιμοι. Κάποια σημεία στις πίστες μπορούν να καταστραφούν και να τραυματίσουν τους αντιπάλους. Τοίχοι, σκαλωσιές και πολυέλαιοι μπορεί να λειτουργήσουν όλα προς όφελός μας. Όσα επίπεδα είδα στο παιχνίδι είναι πολύ ατμοσφαιρικά και θυμίζουν... Diablo. Πώς να μην το κάνουν άλλωστε αφού όλη η beta διαδραματίζεται κάτω απο τον καθεδρικό ναό του παλιού Tristram. Μιλώντας για το Tristram, όλα βρίσκονται εκεί. Με τη μορφή ερειπίων βέβαια. Το οπλουργείο του Griswold, το πανδοχείο, η καλύβα της Adria. Ακόμα και το συντριβάνι μπροστά απο το οποίο στεκόταν ο Cain και μας μιλούσε. Πίσω στα υπόγεια τώρα! Συνεχίζοντας την αναζήτηση του Skeleton King συναντάμε κάποια ακόμα γνωστά ονόματα της παλιάς ιστορίας. Ο Lachdanan, ο ιππότης που σκότωσε το βασιλιά Leoric, ο Lazarus, ο προδότης αρχιεπίσκοπος που ξεγέλασε και παρέσυρε τον βασιλιά, ο ίδιος ο βασιλιά Leoric. Μέσα απο διηγήσεις που υπάρχουν διάσπαρτες στα υπόγεια ξαναζούμε τα δρώμενα του πρώτου Diablo. Α, στην ευχή, πάλι συγκινήθηκα...

Βλέπετε τα τερατάκια που σκαρφαλώνουν απο την τάφρο;
Είναι αυτό που λέγαμε για το βάθος των χώρων και οτι
οι αντίπαλοι έρχονται απο παντού.
Ο κάθε χαρακτήρας έχει φυσικά τις δικές του μοναδικές ικανότητες και τον δικό του τρόπο παιξίματος. Απο όλους μόνο ο Wizard έχει το παλιό, γνωστό mana. Όλοι οι υπόλοιποι έχουν μια διαφορετική "πηγή" ενέργειας για να μπορούν να εκτελούν τις ειδικές τους ικανότητες. Ο Demon Hunter μάλιστα έχει δύο! Το ωραίο με το νέο παιχνίδι είναι οτι έχει διορθωθεί πάρα πολύ το εξαιρετικά ενοχλητικό γεγονός των ακατάλληλων για το χαρακτήρα μας αντικειμένων απο το looting. Πλέον το 90%+ των αντικειμένων που βρίσκουμε ταιριάζουν στην κλάση μας οπότε μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε άμεσα. Αν παίζουμε σε συνεργασία με άλλους παίκτες τότε τα αντικείμενα που βλέπουμε να πέφτουν στο έδαφος είναι ορατά μόνο σε εμάς και προορίζονται μόνο για εμάς. Αν θέλουμε να δώσουμε κάτι σε έναν απο τους υπόλοιπους παίκτες τότε απλά το πετάμε στο έδαφος και έτσι γίνεται ορατό σε αυτούς. Κάτι ακόμα πιό εξαιρετικό είναι το οτι έχουν περιοριστεί τα class-binded αντικείμενα. Αυτά δηλαδή που προορίζονται αποκλειστικά για μία μόνο κλάση. Μπορούμε μέσω του stash μας (το οποίο είναι κοινό για όλους μας τους χαρακτήρες και επεκτάσιμο μέσω πληρωμής) να περάσουμε όπλα και πανοπλίες απο τον ένα στον άλλο. Αλλάζει και η εικόνα του αντικειμένου στο inventory μέσα! Τα χρήματα που μαζεύουμε στο παιχνίδι είναι κοινά για όλους τους χαρακτήρες μας! Φανταστείτε πόσο θα σας βοηθήσει αυτό αν θα ξεκινήσετε δεύτερο χαρακτήρα! Εγώ, πάντως, ξεκίνησα και τερμάτισα την beta και με τους πέντε χαρακτήρες.
Οι Artisans (όπως ο Blacksmith) είναι αναβαθμίσιμοι.
Κάθε level τους μας δίνει πρόσβαση σε καλύτερα αντικείμενα.
Ένα ακόμα ωραίο στοιχείο είναι η δυνατότητα που έχουμε να διαλύουμε παλιά και να φτιάχνουμε νέα αντικείμενα. Μόνο τα μαγικά αντικείμενα μπορούν να "σπάσουν" σε συστατικά τα οποία οι Artisans (Blacksmith) χρησιμοποιούν για τη δημιουργία νέων. Κάθε νέο όπλο ή πανοπλία απαιτεί συγκεκριμένο αριθμό συστατικών κομματιών και κάποια χρήματα. Οι Artisans μπορούν να αναβαθμιστούν έναντι χρηματικού ποσού και το επίπεδό του το κρατάνε για όλους μας τους χαρακτήρες. Βρήκα το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό πολύ χρήσιμο! Οι έμποροι αντικειμένων είναι, φυσικά, παρόντες με τον καθένα να πουλάει τα δικά του αντικείμενα. Αν κάποιο είναι unidentified, όπου και να είμαστε κάνουμε δεξί κλικ επάνω του και το αναγνωρίζουμε εμείς οι ίδιοι χωρίς να απαιτείται κάτι άλλο.

Φτάσαμε στον επίλογο λοιπόν. Νομίζω οτι απο το κείμενο φάνηκε ο ενθουσιασμός μου. Δεδομένου οτι το παιχνίδι έχει τουλάχιστον τρεισήμισι χρόνια υπό ανάπτυξη φοβόμουν οτι θα δω κάτι παρωχημένο τόσο οπτικά όσο και παικτικά. Τελικά αυτό που είδα όχι μόνο μου άρεσε αλλά θεωρώ οτι είναι η εξέλιξη, το μέλλον αν θέλετε, αυτού του είδους παιχνιδιών. Πέρα απο τη νοσταλγία, κοιτώντας το αντικειμενικά, πιστεύω οτι θα γίνει ακόμα ένα ορόσημο. Εξακολουθώ να είμαι εκνευρισμένος με την τόσο μεγάλη καθυστέρηση αλλά τουλάχιστον άξιζε η αναμονή. Το βλέπω απο τώρα... Αντί να λέω : "5 λεπτά ακόμα μαμά, έρχομαι" θα λέω : "Έλα βρε αγάπη μου, μη θυμώνεις, 2 λεπτάκια ακόμα"...

Φτου! Πάλι απ'την αρχή!

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Diablo III beta weekend

Ανακοινώθηκε απο τη Blizzard οτι διαθέτει πλέον την beta του πολυαναμενόμενου παιχνιδιού της σε όλο το κοινό για ένα Σαββατοκύριακο. Ξεκινώντας απο σήμερα Παρασκευή 20/4 και λήγοντας την Δευτέρα 23/4/2012 μπορούμε όλοι πλέον να "καούμε" για λίγο.

Υπάρχει περιορισμός στο μέγιστο επίπεδο στο οποίο μπορεί να φτάσει ο χαρακτήρας μας (level 13), το περιεχόμενο της beta είναι το πρώτο μόλις κεφάλαιο του παιχνιδιού και μπορούμε να επιλέξουμε όποια απο τις κλάσεις θέλουμε. Όπως και να'χει η beta testing φάση τελειώνει σε παγκόσμιο επίπεδο την 1η Μαϊου, δύο εβδομάδες πριν την επίσημη κυκλοφορία του παιχνιδιού.

Το μόνο που χρειάζεται να έχει κάποιος είναι ένας ενεργός λογαριασμός στο Battle.net. Απο το μενού Games&Codes επιλέγουμε το Download Game Clients και μετά πάμε στο Diablo III. Μόλις πάμε εκεί έχουμε σαν επιλογή να κατεβάσουμε τον beta client του παιχνιδιού.

Καλό κάψιμο, τα λέμε τη Δευτέρα (ευτυχώς τελειώνει τότε)...

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Πρόβλημα με τους drivers της AMD για τις νέες Radeon 7xxx

Σύμφωνα με δοκιμές που γίνανε στις νέες κάρτες της AMD παρατηρήθηκαν προβλήματα στην απεικόνιση των textures σε διάφορα παιχνίδια. Πιό συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε θολούρα στα γραφικά σε διάφορα παιχνίδια. Μία πιό λεπτομερής έρευνα έδειξε οτι η default ρύθμιση για το texture filtering παρουσίαζε το συγκεκριμένο πρόβλημα και έδινε καλύτερα αποτελέσματα στα συγκριτικά όσον αφορά τα frames.

Αλλάζοντας τη ρύθμιση σε high quality το φαινόμενο περιοριζόταν (βελτιωνόταν η απεικόνιση) αλλά έπεφτε και η απόδοση στις περισσότερες των περιπτώσεων. Επομένως το άμεσο συμπέρασμα ήταν οτι οι κάρτες της AMD επωφελούνταν στα συγκριτικά σε σχέση με τον ανταγωνισμό όταν οι ρυθμίσεις ήταν οι default. Σε ερώτηση που έγινε στην AMD υπήρξε απάντηση η οποία διευκρίνιζε το πρόβλημα.

Με βάση όσα είπε η εταιρία το πρόβλημα αφορούσε ένα συγκεκριμένο κομμάτι κώδικα στους drivers που εξέδιδε επανειλημμένα απο την κυκλοφορία των νέων καρτών. Μάλιστα δεν το είχαν παρατηρήσει καν πριν τους επισημανθεί. Εξέδωσαν νέους (beta) drivers οι οποίοι διατέθηκαν μόνο στους δημοσιογράφους οι οποίοι λύνουν το πρόβλημα σε μεγάλο βαθμό ελαχιστοποιώντας τις απώλειες σε απόδοση.

Η διόρθωση θα συμπεριλαμβάνεται στους καινούριους drivers της AMD τον Απρίλιο (έκδοση 12.4). Ευτυχώς...

Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Stasis - Παλιά συνταγή, νέα υλοποίηση...

Ο χώρος των adventures έχει δώσει κατά διαστήματα πολλά υπέροχα παιχνίδια τα οποία δικαίως έχουν χαρακτηριστεί διαμάντια. Κυρίως στο παρελθόν και λιγότερο στο παρόν έχουμε δει πολλά καταπληκτικά παιχνίδια στο συγκεκριμένο χώρο τα οποία έχουν αφήσει εποχή. Το Stasis έρχεται για να μας θυμίσει το γιατί αγαπήθηκαν τόσο πολύ αυτά τα παιχνίδια εξελίσσοντας παράλληλα το είδος.

Η πιό εμφανής αλλαγή είναι η ισομετρική προβολή του χώρου η οποία θυμίζει RPG τρίτου προσώπου. Προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η οπτική γωνία και τη βρίσκω πολύ πρακτική. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι, μεν, δισδιάστατα αλλά δημιουργούν την ψευδαίσθηση του 3D δίνοντας βάθος στις πίστες και προσφέροντας έτσι πιό αληθοφανή απεικόνιση.

Επιπρόσθετα, έχει γίνει πολύ καλή δουλειά όσον αφορά τη φυσικότητα της κίνησης του χαρακτήρα μας του οποίου το μοντέλο είναι λεπτομερέστατο. Τα εφέ που έχει το παιχνίδι είναι πολύ όμορφα και η όλη δουλειά που έχει γίνει στον οπτικό τομέα είναι εξαιρετική. Τα σκοτεινά χρώματα σε συνδυασμό με τις φωτοσκιάσεις μας βάζουν μέσα στο παιχνίδι και μας κάνουν να βιώνουμε την όλη (τρομακτική) ατμόσφαιρα.

Απο εκεί και πέρα το παιχνίδι ανήκει στην κατηγορία των adventures και έχει survival horror χαρακτήρα. Παίρνουμε το ρόλο του John Marachek ο οποίος ξυπνάει ξαπλωμένος στο πάτωμα, τελείως αποπροσανατολισμένος και έξω απο μία κάψουλα βαθιάς ψύξης καλυμμένος απο ένα πράσινο υγρό. Που βρίσκεται, τί έγινε και πού είναι η οικογένειά του; Καλούμαστε να μάθουμε τί έγινε λύνοντας γρίφους, χρησιμοποιώντας αντικείμενα και αντιμετωπίζοντας αντιπάλους με σκοπό να ξαναβρούμε την οικογένειά μας. Ο χειρισμός είναι point and click, με το κλασικό inventory και τους συνδυασμούς αντικειμένων μέσα σε αυτό.

Το παιχνίδι μου δημιούργησε θετικότατη εντύπωση. Φανταστείτε οτι έχω να παίξω adventure απο το Leisure Suit Larry : Love for sail. Μιλάμε για χρόνια, όχι αστεία. Μου φαίνεται οτι με αυτό θα ασχοληθώ εκτενώς... Η επίσημη ιστοσελίδα είναι εδώ και μπορείτε να δείτε εκεί δύο βιντεάκια με πραγματικό gameplay. Το πρώτο ειδικά είναι αρκετά "χορταστικό".

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και τη συγκίνηση που ένιωσα όταν είδα την ανάρτηση του Mastora... Ένα δάκρυ κύλισε απ'τα μάτια μου... Όχι για το Cannon Fodder... Επειδή έγραψε ανάρτηση...

Cannon Fodder 3


Αν το όνομα αυτό δε σου λέει απολύτως τίποτα, μάλλον είσαι πολύ νέος (τυχερούλη). Όμως για εμάς τους σχετικά παλιούς, μας πάει πολλά χρόνια πίσω και συγκεκριμένα στην εποχή των Amiga, Atari, Amstrad και των πρώτων PC. Το Cannon Fodder ήτανε η δεύτερη μπορώ να πω επιτυχία της εταιρίας Sensible Software, η οποία είχε "βγάλει" το πολύ πετυχημένο Sensible Soccer!!! Ήτανε ο πρόγονος κατά κάποιο τρόπο των Dune, Red Alert και των μετέπειτα παιχνιδιών strategy/shoot em up. Το πρώτο παιχνίδι είχε βγει το 1993 και η συνέχεια του περίπου ένα χρόνο μετά. Έπρεπε να περάσουν σχεδόν 10 χρόνια εως ότου η ρώσσικη εταιρεία Game Factory Interactive, κατόπιν συμφωνίας με την Codemasters, ανέλαβε να ξαναζωντανέψει τον θρύλικο τίτλο!


Στο Cannon Fodder 3, λοιπόν, καλείστε να ηγηθείτε ενός λόχου αρκετά αναλώσιμων στρατιωτών και να βγάλετε εις πέρας αρκετές "μπελαλίδικες" έως και απίθανες αντι-τρομοκρατικές αποστολές. Εχθρός δεν είναι κάποιος συγκεκριμένος άλλα ένα μείγμα θα έλεγα διεθνών τρομοκρατών. Άλλοι "φέρνουνε" σε μουτζαχεντίν, άλλοι σε Τσετσένους και γενικά σε όποιον έχει βαφτιστεί "τρομοκράτης" στις μέρες μας. Ξεκινάτε με μια ομάδα 4 στρατιωτών, οι οποίοι έχουν τον βαθμό του δεκανέα και απο ένα όπλο ο καθένας. Όσο εξολοθρεύετε τρομοκράτες οι στρατιώτες σας ανεβαίνουν βαθμολογικά (για οικονομικά δε ξέρω αλλά λίγο χλωμό ειδικά τώρα με την κρίση). Ο βαθμός φαίνεται πάνω απο το κεφάλι του κάθε στρατιώτη για λίγο όταν ξεκινάτε την πίστα. Εκτός απο το όπλο, το οποίο είναι ένα AK-47, το γνωστό Kalashnikov (είπαμε Ρώσσοι το φτιάξανε το παιχνίδι), κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα "βρείτε" σε κιβώτια και άλλα πολεμοφόδια όπως χειροβομβίδες επιθετικές, κρότου - λάμψης, ηλεκτρομαγνητικού παλμού αλλά και medi-kit, αλεξίσφαιρα γιλέκα κ.α. Ο χειρισμός του είναι πάρα πολύ εύκολος και δεν άλλαξε καθολού, παρά του ότι πέρασαν και τόσα χρόνια. Αριστερό κλίκ πυροβολάς, δεξί κλικ δίνεις εντολή να κινηθούν τα "φαντάρια" στο σημείο που διάλεξες. Επίσης, εκτός απο το δεξί κλικ, μπορείς να κατευθύνεις την ομαδά με τα πλήκτρα ASDW που προσωπικά το βρίσκω πιο βολικό και πιο εθιστικό (μη ρωτάτε τον λόγο,έτσι την βρίσκω!!!).Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι οι Ρώσσοι το μόνο που άλλαξαν είναι τα γραφικά του, τα οποία έγιναν 3D και μια μικρή διαφορά στην "ενέργεια" του κάθε στρατιώτη. Στο παλιό "έτρωγε" μια αδέσποτη και πέθαινε ενώ στο καινούριο πεθαίνει αφού δεχθεί 3 σφαίρες.

Για τους νοσταλγούς των παλιών καλών εποχών θα το συνιστούσα ανεπιφύλαχτα. Όσο για τους νέους gamers θα έλεγα ότι είναι μια καλή λύση για να περάσει έυχαρίστα ο χρόνος σας, αν δε θέλετε να ταλαιπωρήσετε το μυαλό σας με παιχνίδια δύσκολα στο χειρισμό αλλά και στην πλοκή. Επίσης είναι αρκετά ελαφρύ παιχνίδι. Καταλαμβάνει 1gb στον δίσκο και απο γραφικά αρκείτε σε μια Geforce7800 ή ATI X1800.













Δύο φωτό απο το πρώτο παιχνίδι έτσι για να ξυπνήσουν οι αναμνήσεις!!!

Το παίχνιδι δεν κυκλοφόρησε στα ράφια των καταστημάτων γι'αυτό λοιπόν μπορείτε να το αγοράσετε μόνο σε ψηφιακή μορφή απο το Gamersgate.com στην τιμή των 25.99€

Cannon Fodder και τα μυαλά στο μίξερ!






Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

IT Helpdesk : Μπορεί να ακούσει τα απίστευτα!

 Γνωρίζω κάποιους ανθρώπους οι οποίοι έχουν δουλέψει στις πληροφορίες του Ο.Τ.Ε. και μου έχουν αφηγηθεί αρκετά αστεία περιστατικά. Ομολογουμένως δεν θα τα πίστευα αν δεν μου τα λέγανε οι ίδιοι. Μία πρόσφατη έρευνα που έγινε στην Αμερική (απορώ γιατί λένε εμάς πειραματόζωα αφού οι περισσότερες έρευνες εκεί γίνονται) μελέτησε κάτι αντίστοιχο. Τα ενδοεταιρικά τμήματα υποστήριξης των εργαζομένων σε θέματα υπολογιστών.

Η έρευνα είχε σαν αντικείμενο τις πιό αστείες, περίεργες ή αφύσικες ερωτήσεις που γίνανε σε κάποιον που δουλεύει σε τέτοιο τμήμα υποστήριξης ή σε κάποιον άλλο συνάδελφό του στο ίδιο τμήμα.

Σιγά μην είναι έτσι...
Τί θα μπορούσε να απαντήσει ο απορημένος "πληροφορικάριος" στο συνάδελφό του που ρώτησε αν μπορούσε να του φτιάξει την τουαλέτα; Φυσικά "'όχι" εκτός και αν έκανε δεύτερη δουλειά... Αλλά δεν είναι μόνο αυτή η ερώτηση που κάνει εντύπωση.

- "Πώς αφαιρώ ένα σουσάμι απο το πληκτρολόγιό μου;"
Είμαι σίγουρος οτι θα θέλανε πολύ να το κάνουν.
- "Πώς απομακρύνω γατότριχες απο τον ανεμιστήρα του υπολογιστή μου;"
- "Μπορώ να ανοίξω την καφετιέρα με τον υπολογιστή μου;"
- "Πώς ξεκινάω το ίντερνετ;"
- "Θέλω να κατεβάσω όλο το ίντερνετ και να το πάρω μαζί μου"

Δεν σας φτάσανε; Διαβάστε παρακάτω :

- "Πού μπορώ να βρω ένα βίντεο του Elvis Presley online;"
- "Το τηλέφωνό μου έπεσε στην τουαλέτα. Τί να κάνω;"
- "Μπορείτε να επισκευάσετε την καρέκλα μου;"
- "Θα μου δείξετε πώς να χρησιμοποιώ το ποντίκι;" (!;!;!;!;!;)
- "Ο υπολογιστής μου ούτε ανοίγει ούτε κλείνει" (Το μαντέψατε! Ο υπολογιστής δεν ήταν στο ρεύμα!!!)
- "Πώς κάνω κλικ σε διαφορετικά αρχεία;"

Και όλα αυτά σε τμήματα υποστήριξης υπολογιστών. Δηλαδή έλεος. Δε λέω, μπορεί όντως κάποιοι άνθρωποι να μην γνωρίζουν κάποια πράγματα και να χρειάζονται βοήθεια για να εξοικειωθούν με τους υπολογιστές. Αλλά υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή στην οποία σταματάει η έλλειψη γνώσης και αρχίζει η ηλιθιότητα. "Μπορείτε να μας βοηθήσετε να βγάλουμε τα κέρματά μας απο το μηχάνημα για τα αναψυκτικά;". Τί να απαντήσεις σε αυτόν τον άνθρωπο όταν ανήκεις σε ένα τμήμα IT υποστήριξης;

Και συνεχίζω :
Χεχεχε... Έτσι...

- "Μπορείτε να έρθετε να μου συνδέσετε ένα καλώδιο;"
- "Πώς μπορώ να κάνω παράνομη αντιγραφή αυθεντικού προγράμματος;" (Άμα το βρεις πες και σε εμάς)
- "Θέλω ένα πρόγραμμα που να μετατρέπει τον ήχο σε βίντεο" (Και εγώ θα το ήθελα πολύ)
- "Μπορείτε να με βοηθήσετε να επισκευάσω την τουαλέτα μου;"

Τί άλλο να πω; Βέβαια, πέρα απο την πλάκα, αυτό που συμπεραίνουμε είναι οτι, εκτός απο γνώσεις, πρέπει να έχεις υπομονή, τρόπους και... κασετοφωνάκι για να κάνεις αυτήν τη δουλειά. Όπως και στις πληροφορίες τηλεφωνικού καταλόγου έτσι και σε αυτά τα τμήματα μπορεί να ακούσεις τα απίστευτα.

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Bitfenix Shinobi - Παρουσίαση.

Μιας και χθες σας πρότεινα ένα τροφοδοτικό είπα σήμερα να σας προτείνω ένα κουτί για να το βάλετε μέσα. Η πρότασή μου κινείται με βάση τα ίδια κριτήρια που είχα για το τροφοδοτικό. Στην περίπτωση του κουτιού είναι η όσο το δυνατόν καλύτερη ποιότητα κατασκευής με σχετικά χαμηλό κόστος, ευκολία εγκατάστασης συσκευών, εργονομία και επεκτασιμότητα.

Την Bitfenix δεν τη γνώριζα μέχρι που είδα το Colossus. Ένα κουτί το οποίο απευθυνόταν σε ανθρώπους με υψηλότερες απαιτήσεις. Το είχαμε δει και μαζί στην παρουσίαση κουτιών αξίας 100 - 200 ευρώ που είχα κάνει παλιότερα. Ήταν το μοναδικό της μοντέλο εκείνη τη στιγμή στην αγορά και απο τότε έχω δει μερικά ακόμα. Έτσι φτάνουμε στο Shinobi.

Ναι! Ναι! ΝΑΙ! Το έπαιζα σε Amstrad PC 1640DD με CPU
8088 στα 16MHz!
Όσοι παλιοί θα θυμάστε οτι το Shinobi είχε ουρές απο κόσμο μπροστά του στα ουφάδικα είτε για να το παίξουν είτε για να δουν αυτούς που παίζανε και είχε να κάνει με έναν νίντζα που καθάριζε ό,τι έβρισκε μπροστά του. Στην περίπτωση της Bitfenix έχουμε να κάνουμε με ένα κουτί το οποίο απευθύνεται στο μεσαίο στρώμα καταναλωτών και προσφέρει πάρα πολλά για την τιμή του. Βγαίνει σε δύο εκδόσεις : με πλαϊνό παράθυρο και χωρίς. Θα σας πρότεινα το πρώτο...

Η εξωτερική εμφάνιση είναι υποκειμενική αλλά εμένα μου άρεσε το κουτί. Είναι λιτό αλλά όχι βαρετό (το ίδιο ισχύει για το δικό μου κουτί Coolermaster Cosmos) και το χρωματάκι του είναι πολύ ωραίο. Στα θετικά του συγκαταλέγεται το οτι στο ίδιο χρώμα είναι βαμμένο και το εσωτερικό. Απο εκεί και πέρα θα ήθελα το παράθυρο να καλύπτει μεγαλύτερη επιφάνεια έτσι ώστε να φαίνονται όλα τα περιεχόμενα του κουτιού. Στο πάνω μέρος και μπροστά είναι τα κουμπιά ελέγχου και τέσσερις USB 2.0 θύρες.
Στο δωμάτιο κρύβονται τέσσερις νίντζα. Τους βλέπετε;

Το κουτί διαθέτει σύστημα για εγκατάσταση συσκευών χωρίς εργαλεία το οποίο είναι κάτι που έχουν όλα τα κουτιά που σέβονται τον εαυτό τους. Η θέση για το τροφοδοτικό είναι πίσω και χαμηλά. Αυτό είναι ένα καλοδεχούμενο χαρακτηριστικό και βοηθάει πολύ στην ευταξία του εσωτερικού του υπολογιστή μας. Βοηθάει επίσης και στην ομαλότερη ροή του αέρα μέσα στο κουτί. Επομένως καλό είναι να του δίνετε λίγη σημασία. Δεν θα αντιμετωπίσετε πρόβλημα στην εγκατάσταση των περισσοτέρων τροφοδοτικών που κυκλοφορούν στην αγορά καθώς υπάρχει πολύς χώρος μέσα για την τοποθέτησή τους και η βάση πληροί τις ATX προδιαγραφές. Τέλος, στο πίσω μέρος, υπάρχουν δύο τρύπες για να περνάνε οι σωλήνες του συστήματος υδρόψυξης.

Πολύ καλή δουλειά στο εσωτερικό. Ζηλεύω.
Όπως βλέπετε χωράει τα πάντα.
Θα σταθώ σε δύο ακόμα σημεία. Το πρώτο είναι οι οπές μέσα στο κουτί για τη δρομολόγηση των καλωδίων. Εξαιρετικό σαν χαρακτηριστικό καθώς βοηθάει στο να εξαφανίζουμε την "ασχήμια" των καλωδίων που κρέμονται ενώ ταυτόχρονα αφήνει χώρο στον αέρα για να κινείται. Υπάρχει επίσης μία ακόμα μεγάλη οπή για την εύκολη εγκατάσταση ψύκτρας στη μητρική χωρίς να απαιτείται η αποσύνδεσή της απο το κουτί. Το δεύτερο είναι τα φίλτρα αέρα που διαθέτει το κουτί στις θέσεις των ανεμιστήρων. Μπορεί να βαρεθείτε να με ακούτε αλλά εγώ δεν πρόκειται να βαρεθώ να το λέω : είναι πολύ μεγάλης σημασίας αυτά τα φίλτρα! Προστατεύουν τον υπολογιστή μας απο τη σκόνη η οποία με τον καιρό τείνει να τον κάνει χωματερή. Ένας καθαρός υπολογιστής είναι ένας υπολογιστής που δουλεύει καλά. Στο κουτί ενός φίλου που δεν είχε τέτοια φίλτρα (παντού) έφτιαξα αυτοσχέδια με σύρμα (σαν σίτα) και το αποτέλεσμα με δικαιώνει. Συνολικά μπορούμε να εγκαταστήσουμε επτά (!) ανεμιστήρες απο 92 mm έως 140 mm ανάλογα με τη θέση εκ των οποίων δύο των 120 mm συμπεριλαμβάνονται.
Κολλάτε και ένα δαγκωμένο μήλο πάνω στο σήμα της Bitfenix
και έχετε αυτομάτως... ένα Mac...

Συνεχίζοντας με το κουτί, μέσα θα βρείτε βίδες για εγκατάσταση κάποιων συσκευών, τα αυτοκόλλητα "ποδαράκια" του, οδηγίες χρήσης και κάποιες βάσεις για εγκατάσταση συσκευών. Συγκεκριμένα η μία αφορά εγκατάσταση συσκευής 2,5 ιντσών σε θέση 5,25 ιντσών και η άλλη αφορά συσκευή 3,5 ιντσών σε εξωτερική θέση συσκευής 5,25 ιντσών.
Μία απο τις βάσεις...

Συμπερασματικά, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ αξιοπρεπές κουτί. Διαθέτει χώρο, ποιότητα κατασκευής, εξαιρετικά χαρακτηριστικά και η τιμή του ξεκινάει λίγο παραπάνω απο τα 55,00 ευρώ στη χώρα μας ανάλογα και το μοντέλο βέβαια. Δεν είναι τέλειο αλλά δεν υστερεί σε τίποτα απο ακριβότερα μοντέλα και αποτελεί μία αξιόπιστη λύση για όσους θέλουν ένα καλό κουτί με πλούσια χαρακτηριστικά σε χαμηλό κόστος.

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

OCZ ZS550W - Παρουσίαση

Έχουμε καιρό να δούμε κάποιο κομμάτι hardware και ειδικά ένα τροφοδοτικό. Έψαξα και βρήκα ένα μικρομεσαίο μοντέλο σε ικανοποιητική τιμή και με αξιοπρεπείς επιδόσεις για την κατηγορία του. Μπορεί άνετα να διαχειριστεί μία δυνατή ή δύο μεσαίες κάρτες γραφικών και πιστεύω οτι μπορεί να καλύψει ενεργειακά οποιοδήποτε μεσαίο σύστημα.

Το ZS550 έρχεται με δύο καλώδια SATA τεσσάρων βυσμάτων διαφορετικού μήκους το καθένα, ένα καλώδιο με τρία Molex βύσματα, ένα καλώδιο 20+4 pins ATX, ένα 4+4 pins ATX12V/EPS 12V, ένα PCIe με δύο βύσματα (1x6 pins και 1x6+2 pins) και κανένα καλώδιο για οδηγό δισκέτας (ΟΚ, δεν χρησιμοποιούμε πια δισκέτες αλλά κάποιοι μπορεί να το χρειάζονται ακόμα). Απο θέμα συνδεσιμότητας λοιπόν έχουμε μόνο τα βασικά και αυτό είναι ενδεικτικό του προσανατολισμού του τροφοδοτικού.

Η ποιότητα κατασκευής δεν διεκδικεί δάφνες αλλά δεν αφήνει και περιθώρια για γκρίνια. Είναι στιβαρό, χωρίς προβλήματα συναρμογής ενώ το μόνο που ίσως αφήνει αρνητική εντύπωση είναι ο λίγο παραπάνω θόρυβος απο τον ανεμιστήρα. Κάτι άλλο που θα μου άρεσε να δω στο τροφοδοτικό είναι να ανήκει στην κατηγορία των modular. Όπως έχω ήδη πει, όμως, έχουμε να κάνουμε με ένα βασικό μοντέλο το οποίο θέλει να αποδίδει αξιοπρεπώς με όσο γίνεται χαμηλότερο κόστος.

Οι δοκιμές που θα δείτε παρακάτω επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό της OCZ για 80+ Bronze πιστοποίηση κάτι το οποίο δεν ήμουν σίγουρος οτι θα γίνει. Ειδικά απο το υφάκι του γράφοντος της δοκιμής, το οποίο είναι αρκετά ειρωνικό στην αρχή, πίστευα οτι θα διάβαζα για μία παταγώδη αποτυχία. Αντιθέτως, το τροφοδοτικό αποδείχτηκε σταθερότατο και πολύ αξιόπιστο. Παρουσίασε, μάλιστα, το παράδοξο να αποδίδει καλύτερα σε περιβάλλον με μεγαλύτερη θερμοκρασία (όπως είναι το εσωτερικό του κουτιού μας). Τα περισσότερα τροφοδοτικά, ειδικά τα μικρότερα και φθηνότερα, όσο αυξάνει η θερμοκρασία χάνουν σε απόδοση. Τα καλά τροφοδοτικά χάνουν λίγο ή δεν επηρεάζονται. Το συγκεκριμένο την αύξησε κάτι το οποίο μου έκανε εντύπωση.

Ας υποθέσουμε λοιπόν οτι έχετε έναν επεξεργαστή που καταναλώνει 125W, μία κάρτα γραφικών που καταναλώνει 150W, δύο συμβατικούς δίσκους (2x10W), ένα DVD-RW το οποίο προσθέτει άλλα 10W και τη motherboard η οποία θα προσθέτει και αυτή κάτι ψιλά στην κατανάλωση. Αν τα προσθέσουμε όλα (πλην τη μητρική η οποία θα διαφέρει στην κατανάλωση απο μοντέλο σε μοντέλο) έχουμε περίπου 305W. Μέχρι τα 550W που υποστηρίζει το συγκεκριμένο μοντέλο έχουμε άλλα 245W τα οποία σηκώνουν άνετα άλλη μία αντίστοιχη κάρτα γραφικών. Επομένως, ναι, μπορεί να καλύψει συστήματα με δύο μεσαίες κάρτες γραφικών. Θα πρέπει πάντως να κάνετε έναν σχετικό υπολογισμό πριν αγοράσετε τη δεύτερη.

Σε τελική ανάλυση έχουμε να κάνουμε με ένα αξιοπρεπές μοντέλο το οποίο κάνει όσα υπόσχεται και προσφέρει μία αξιόπιστη λύση σε όσους θέλουν ένα τέτοιο τροφοδοτικό. Η τιμή του στη χώρα μας ξεκινάει απο τα 60,00 ευρώ (χωρίς μεταφορικά) και είναι λογική. Την αναλυτική παρουσίαση θα τη δείτε εδώ και μπορείτε να επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του προϊόντος εδώ.

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Anno 2070 review

Υπάρχουν παιχνίδια τα οποία δεν δείχνουν απο την αρχή τις δυνατότητες ή το βάθος τους. Μπορεί να πρέπει να ασχοληθείς λίγο παραπάνω για να μπορέσεις να τα αξιολογήσεις σωστά. Κάτι τέτοιο έπαθα με το Anno 2070. Το εγκατέστησα και μετά απο 20 λεπτά ενασχόλησης το απεγκατέστησα και άρχισα να κλαίω τα λεφτά μου.

Κάποια στιγμή όμως διάβασα για το επερχόμενο SimCity και θέλησα να ασχοληθώ με ένα αντίστοιχο παιχνίδι. Το πιό πρόσφατο που είχα ήταν το Anno και μάλιστα δεν είχα ξύσει ούτε καν την επιφάνειά του gameplay του. Ξανά εγκατάσταση λοιπόν και φτου κι απ'την αρχή!

Η single player campaign χωρίζεται σε τρία κεφάλαια καθένα εκ των οποίων έχει κάποιες αποστολές που πρέπει να ολοκληρώσουμε. Απο κεφάλαιο σε κεφάλαιο αλλάζει η τοποθεσία και πρέπει να ξεχάσουμε όσα κάναμε στο προηγούμενο ενώ όταν περνάμε σε επόμενη αποστολή στο ίδιο όμως κεφάλαιο συνεχίζουμε απο εκεί που είχαμε σταματήσει έχοντας, ίσως, κάποια επέκταση στο χάρτη.
Μιλάμε για εξαιρετικά γραφικά.

Αυτό που μου είχε κάνει απο την αρχή εντύπωση είναι τα γραφικά του παιχνιδιού. Άπαιχτα! Τί να πω; Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο σε αντίστοιχο παιχνίδι. Πέραν του οτι είναι πανέμορφα όσον αφορά το σχεδιασμό τους, έχουν και καταπληκτική λεπτομέρεια. Αυτό θα το δείτε όταν αρχίσετε να χτίζετε τις πόλεις σας. Αν κάνετε το μέγιστο ζουμ θα δείτε κόσμο να περπατάει κρατώντας βαλίτσες, εργαλεία ή... τίποτα κάνοντας απλά βόλτα. Σκύλοι, παιδιά που παίζουν, ιπτάμενα οχήματα, ελάφια, δελφίνια, σελάχια, φάλαινες και ένα σωρό άλλα πράγματα συμπληρώνουν τις πίστες που θα παίζουμε.

Η μουσική του παιχνιδιού είναι πολύ ωραία και το ίδιο ισχύει για τις ομιλίες των χαρακτήρων οι οποίες είναι πολύ ζωντανές με τον κάθε χαρακτήρα να έχει το δικό του ύφος και προσωπικότητα. Η μουσική που ακούγεται όταν πατάμε το Esc και "παγώνει" το παιχνίδι είναι πολύ ιδιαίτερη και χαλαρωτική. Μπορείτε κάθε δύο ώρες που σας ενημερώνει το παιχνίδι να σταματάτε για λίγο και να την ακούτε για να χαλαρώνετε!
Ναι, επεκτεινόμαστε και υποθαλάσσια!

Το gameplay του παιχνιδιού έχει μεγάλο βάθος και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να το αποδώσω πλήρως ειδικά αν σκεφτεί κανείς οτι δεν έχω ξαναπαίξει κάτι αντίστοιχο. Θα σας πω μόνο οτι ακόμα και τώρα που είμαι πολύ κοντά στον τερματισμό ανακαλύπτω πράγματα. Φυσικά όλα έχουν να κάνουν με τη σωστή διαχείριση πόρων. Πρέπει να χτίζουμε σπίτια, να ταϊζουμε τους κατοίκους, να ικανοποιούμε τις κοινωνικές ανάγκες τους, να αναπτύσσουμε τεχνολογία, να κάνουμε εμπόριο και όλα αυτά με ισορροπημένο τρόπο. Δεν πρέπει να εξαντλήσουμε τους φυσικούς πόρους που διαθέτουμε γιατί μετά θα αρχίσει να υπάρχει έλλειψη σε αγαθά η οποία με τη σειρά της θα φέρει δυσαρέσκεια στους κατοίκους και κατά συνέπεια θα μειωθούν τα έσοδα απο φόρους και ούτω καθ'εξής. Επιπρόσθετα, πρέπει να προσέχουμε τα επίπεδα ενέργειας που παράγουμε αλλά και την περιβαλλοντική μόλυνση. Αν κάπου γείρει αρνητικά η ζυγαριά αυτό θα έχει αντίκτυπο στην απόδοση των εργοστασίων μας ή γενικά των παραγωγικών μονάδων μας.

Κάτι άλλο που θα πρέπει να προσέξουμε είναι η ισορροπία μεταξύ των διαφόρων αγαθών που παράγουμε. Κυρίως αναφέρομαι σε εκείνα που απαιτούν συνδυασμό κάποιων άλλων καθώς είναι λίγο περίεργες οι ισορροπίες μεταξύ τους. Π.χ. δύο εργοστάσια παραγωγής πυρομαχικών απαιτούν δύο εργοστάσια παραγωγής σιδήρου τα οποία με τη σειρά τους θέλουν δύο λατομεία σιδήρου και ένα άνθρακα για να δουλεύουν όλα στο 100% και να μην υπολειτουργούν. Όλες τις αναλογίες τις βρίσκετε εδώ και καλό θα ήταν να τις τηρείτε.

Ρυμοτομία, όχι αστεία...
Υπάρχει βέβαια και το θέμα της τοποθέτησης των διαφόρων κτιρίων. Τα περισσότερα κτίρια κοινού ενδιαφέροντως έχουν κάποια ακτίνα δράσης και όσα σπίτια βρίσκονται εντός της επωφελούνται στο μέγιστο. Υπάρχουν κτίρια παραγωγής αγαθών τα οποία απαιτούν ελεύθερο χώρο γύρω τους για να τοποθετηθούν οι παραγωγικές τους μονάδες (χωράφια, στάβλοι, θερμοκήπια κλπ) και θα πρέπει να προνοείτε σχετικά. Κάποια άλλα κτίρια όπως οι ανεμογεννήτριες ή οι μετεωρολογικοί σταθμοί για να αποδώσουν τα μέγιστα δεν πρέπει να έχουν μέσα στην ακτίνα επιρροής τους κάποιο άλλο αντίστοιχο κτίριο. Αντίθετα οι γεωθερμικοί σταθμοί αυξάνουν την απόδοσή τους αν βρίσκονται κοντά τους σπίτια.

Όλα τα παραπάνω θα πρέπει να τα φροντίζουμε ταυτόχρονα με τις απαιτήσεις του εκάστοτε σεναρίου το οποίο άλλες φορές μας ωθεί να αναπτυχθούμε τεχνολογικά και άλλες μας κρατάει στάσιμους μέχρι να φτάσουμε σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο (πχ να έχουμε 1200 απο κάποιο είδος κατοίκων). Φυσικά όσα αγαθά... περισσεύουν μπορούμε να τα πουλάμε στους NPCs έναντι χρηματικής αμοιβής.
Εδώ βλέπετε πώς επηρεάζονται τα κτίρια.

Ναι, υπάρχουν και άλλοι παίκτες στους χάρτες που θα βρισκόμαστε. Θα είναι είτε σύμμαχοι είτε εχθροί. Κάποια στιγμή μάλιστα μέσω της διπλωματίας θα πρέπει απο αδιάφορους να τους μετατρέψουμε σε συμμάχους μας. Γενικά δεν μπλέκονται στα πόδια μας και είναι περισσότερο χρήσιμοι παρά εμπόδια. Κατά διαστήματα μπορεί να μας δώσουν και κάποιες μικροαποστολές έναντι ανταμοιβής για να σπάσει και η μονοτονία.

Απο εκεί και πέρα οι τρεις φατρίες του παιχνιδιού είναι διαθέσιμες σε εμάς πολλές φορές συνδυαστικά. Μπορούμε δηλαδή να έχουμε ταυτόχρονα υπό τις διαταγές μας τους Ecos και τους Tycoons και να πρέπει πέρα απο όλα τα παραπάνω να τους αναπτύξουμε ισορροπημένα έτσι ώστε να φτάσουν οι πλουτοπαραγωγικές μας πηγές για να καλύψουν τις ανάγκες τους αλλά και να εκμεταλλευτούμε τις τεχνολογίες του καθενός για να ισορροπήσουμε το παχνίδι. Π.χ. ενέργεια παράγουν και οι δύο. Ανάλογα με το τεχνολογικό τους επίπεδο κάθε φορά μπορούμε να το κάνουμε με διαφορετικό τρόπο. Οι Ecos έχουν ανεμογεννήτριες αλλά η απόδοσή τους πέφτει αν η μία είνα κοντά στην άλλη και ταυτόχρονα το νησί δεν χωράει πολλές. Οι Tycoons παράγουν ρεύμα με εργοστάσια λιγνίτη τα οποία όμως είναι ρυπογόννα. Άρα; Θέλει λίγο απο το ένα και λίγο απο το άλλο. Εν τω μεταξύ, όσο αυξάνουμε τεχνολογικό επίπεδο, γίνονται διαθέσιμοι και άλλοι τρόποι παραγωγής ενέργειας οι οποίοι αντικαθιστούν τους παλιούς και πηγαίνει έτσι μέχρι να επέλθει κάποια ισορροπία.

Το Eco Wonder. Απαιτεί πολλούς πόρους και ακόμα περισσότερη
ώρα για να ολοκληρωθεί αλλά αξίζει!
Το πολεμικό στοιχείο είναι σχετικά περιορισμένο. Υπάρχουν πολεμικά πλοία, υποβρύχια, κάποιες ιπτάμενες μονάδες και αμυντικές διατάξεις αλλά το παιχνίδι δεν έχει τέτοιο προσανατολισμό. Ειδικά αν σκεφτεί κάποιος οτι όλα τα πολεμικά πλοία έχουν διαθέσιμες θέσεις για μεταφορά εμπορευμάτων τότε άνετα καταλαβαίνει τον προσανατολισμό του παιχνιδιού. Δεν είναι άλλος απο την οικονομία και τη διαχείριση πόρων. Όσοι δηλαδή ψάχνετε κάτι πολεμοχαρές διαβάζετε τζάμπα τόση ώρα.

Αντίθετα οι λάτρεις των financial strategy games έχουν μπροστά τους έναν εξαιρετικό τίτλο. Έχω ξοδέψει πολλές ώρες μέχρι στιγμής και ακόμα ασχολούμαι με την campaign. Πού να αρχίσω το endless mode ή να παίξω online! Βέβαια είναι λίγο βαρύ με τα γραφικά στο φουλ αλλά όχι κάτι εξωπραγματικό. Παίξτε το οπωσδήποτε!