Witcher III

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

28 Οκτωβρίου 2012

Πριν απο έναν χρόνο ακριβώς ζούσαμε εδώ στη Θεσσαλονίκη πρωτόγνωρες καταστάσεις στην μεγάλη παρέλαση που γίνεται κάθε χρόνο αυτήν την ημέρα στην πόλη μας. Για πρώτη φορά ο αγανακτισμένος κόσμος έδιωξε τους παριστάμενους "επισήμους", συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της Δημοκρατίας, και μετέτρεψε την παρέλαση σε κάτι δικό του. Ο Στρατός, βέβαια, δεν παρέλασε αλλά αυτό ήταν κάτι αναμενόμενο και, όπως είχα πει τότε, ίσως το καλύτερο για να μην υπάρξει κλιμάκωση της έντασης.

Επειδή δεν τους άρεσε που ο Λαός πέρυσι εξέφρασε τα πραγματικά του συναισθήματα απέναντί τους, οι κύριοι "επίσημοι" φέτος είπαν να κάνουν την παρέλαση για τον εαυτό τους αποκλείοντας μεγάλο μέρος της Λεωφόρου Μεγάλου Αλεξάνδρου με ένοπλα τμήματα του Στρατού διώχνοντας τον κόσμο απο την ευρύτερη περιοχή των "επισήμων".

Τί εθνική υπερηφάνεια που ένιωθαν όλοι τους! Καμαρωτοί, σοβαροί, με τα κοστούμια και τις επίσημες στολές τους. Κοιτούσαν μπροστά στις κάμερες τα τμήματα της παρέλασης που περνούσαν απο μπροστά τους και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε υποκύψεις για να τα χαιρετήσει. Και γιατί να μην τα χαιρετήσει; Αυτοί δεν μετέτρεψαν την παρέλαση σε ιδιωτικό του πάρτυ;

Πόσο απέχουμε άραγε απο ένα καθεστώς χούντας; Όταν ο Στρατός αποκλείει τον Λαό απο μία τέτοια παρέλαση; Ποιά η διαφορά μας; Οτι το πολίτευμά μας έχει μέσα τον όρο Δημοκρατία; Εγώ ξέρω οτι σε μια Δημοκρατία μπορεί ο καθένας να εκφράζεται όπως θέλει αρκεί να μην προσβάλλει τον άλλο. Εκτός και αν άλλαξε η έννοια της λέξης απο τότε που την έμαθα στο Δημοτικό. Θα συμφωνήσω οτι ήταν υποτιμητικό για έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρώτο στα χρονικά της μεταπολίτευσης, να τον διώχνει ο κόσμος με αυτόν τον τρόπο. Αναλογίστηκε γιατί; Ε, για να έβγαλε τον Στρατό γύρω του φέτος, θα το έστυψε το μυαλό του ολόκληρο τον χρόνο που πέρασε (κοιμήθηκε ελάχιστα βράδια είναι η αλήθεια). Εξίσου υποτιμητικό, όμως, είναι και αυτό το οποίο μας αναγκάζουν να βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.

Επιτρέπεται σε μία κοινωνία στην οποία, θεωρητικά, τα αγαθά γύρω μας είναι άφθονα, τα παιδιά να λιποθυμούν απο την πείνα στα σχολεία; Επιτρέπεται να πηδούν απο τα παράθυρα και να αυτοκτονούν στις πλατείες οικογενειάρχες απο την απελπισία τους; Επιτρέπεται να μην υπάρχει ορθή ενημέρωση απο τα Μ.Μ.Ε. (α, όλα κι όλα : με τον Ζαχόπουλο, ο οποίος επίσης πήδηξε απο το παράθυρο, ασχολήθηκαν); Να κάνουν κατασχέσεις οι τράπεζες σε σπίτια ανθρώπων οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους για λίγα ευρώ τη στιγμή που οι μεγαλοαπατεώνες κυκλοφορούν ελεύθεροι; Ένας Τσοχατζόπουλος μπήκε μέσα και αυτό γιατί χρειάζονταν κάποιον για να δώσουν στον κόσμο (μπορεί να μην τα βρήκαν και στη μοιρασιά). Ήταν πολλά τα λεφτά Άκη!

Κατά τα άλλα οι λίστες πηγαινοέρχονται, χάνονται, ξαναβρίσκονται, δημοσιοποιούνται και ανακαλούνται χωρίς τελικά να μαθαίνουμε τί γίνεται πραγματικά. Να θυμηθώ και το θέμα με τους ομογενείς οι οποίοι μάζεψαν ποσό υπερπολλαπλάσιο του χρέους της Ελλάδας με σκοπό να το χαρίσουν για να εξοφληθεί; Μόνη προϋπόθεση να γίνουν έρευνες για να βρεθούν οι επί δεκαετίες καταχραστές του Δημόσιου χρήματος; Οι κλέφτες δηλαδή. Σιγά μην το δεχτούν. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει έλεγε ο παππούς μου...

Ενημέρωση 30/10/2012 : Αυτό με τους ομοεθνείς τελικά αποδείχτηκε φούσκα καθώς διαψεύστηκε τόσο απο επίσημες Καναδικές πηγές (σε Καναδικές τράπεζες υποτίθεται οτι κατατέθηκαν τα χρήματα) όσο και απο Αμερικάνικες.

Φτάσαμε σε σημείο να λέμε οτι μας διοικούν μαριονέτες χωρίς θρησκεία και πατρίδα. Εντεταλμένοι ξένων συμφερόντων. Προεκλογικά διατείνονταν οτι δεν θα επιβαρυνθεί ο κόσμος με άλλους φόρους και οτι θα είναι αδιάλλακτοι απέναντι στην τρόικα (αλήθεια, μας εξήγησαν τί σημαίνει αυτό και απο πού προκύπτει;) για να τα ξεχάσουν όλα την επομένη της εκλογής τους. Η ακροδεξιά ανεβαίνει συνέχεια, με ανησυχητικά ποσοστά (σχεδόν 12% με δημοσκόπηση πριν απο δύο εβδομάδες) και πώς να μην ανεβαίνει; Ο κόσμος είναι απελπισμένος. Πού να στραφεί; Στο κράτος που καταβροχθίζει το μόχθο του αφήνοντας ανέγγιχτους τους "μεγάλους"; Αυτούς που δεν πληρώνουν φόρους, που δεν τιμωρούνται και που δεν τους αγγίζει κανείς. Αυτούς που το πολιτικό σύστημα τρέφει και προστατεύει για να το συντηρούν.

Βλέπαμε τους Κορεάτες πριν καναδυό χρόνια να κλαίνε με μαύρο δάκρυ για το θάνατο του Προέδρου τους γιατί ήταν τρομοκρατημένοι απο το καθεστώς τους και γελούσαμε. 28 Οκτωβρίου 2012 : σε πόσο καιρό θα φτάσουμε εκεί; Μήπως του χρόνου οι στρατιώτες θα είναι μπροστά απο τον κόσμο κοιτώντας τον για να παρέμβουν αν χρειαστεί;

Και απο πότε σε μια Δημοκρατία ο στρατιώτης είναι εχθρός με τη μάνα, τα αδέρφια και τα παιδιά του;

Καιρός να φεύγουν τα κοπρόσκυλα. Ίσως να δουν και το "V for Vendetta"... Για να μην παρεξηγηθώ, δεν ανήκω σε κάποια παράταξη "εθνικιστική", ακροδεξιά, ακροαριστερά ή όπως αλλιώς το λένε. Είμαι αγανακτισμένος όπως οι περισσότεροι.

Μέσα σε όλα τα παραπάνω ντροπιαστικά, αποτέλεσε θαυμάσια εξαίρεση ο εορτασμός των 100 χρόνων απο την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου. Σε μία πολύ όμορφη τελετή (την οποία μόνο η ΕΤ3 αν δεν κάνω λάθος κάλυψε ζωντανά και εκτεταμένα) είδαμε τους Ευζώνους και τους Τσολιάδες να μεταφέρουν την Ελληνική σημαία και να σηκώνεται στον Λευκό Πύργο, είδαμε την την αυθεντική Ελληνική σημαία του 1912 και ακούσαμε τα τμήματα του Στρατού να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο παρουσία χιλιάδων Θεσσαλονικέων. Συγχαρητήρια σε όσους οργάνωσαν αυτήν την καταπληκτική τελετή. Μακάρι να σκέφτονταν με τον ίδιο τρόπο δύο μέρες αργότερα. Αλλά τους πονάει η κριτική. Και πονάει ακόμα περισσότερο όταν τους τη λέμε κατάμουτρα.

Όπως πέρυσι έτσι και φέτος χωρίς εικόνες το κείμενο.

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

iPad Mini - Αγάπη μου συρρίκνωσα το iPad2!

Πρέπει να έχω χρησιμοποιήσει ξανά την παραπάνω φράση σε παλιότερο κείμενό μου αλλά ταίριαζε τόσο καλά εδώ που μου στάθηκε αδύνατο να αντισταθώ! Η νέα, εδώ και καιρό φημολογούμενη, συσκευή της Apple παρουσιάστηκε επίσημα και αναμένεται να κάνει ακόμα πιό έντονο τον ανταγωνισμό στην κατηγορία των mini tablets.

Το νέο μοντέλο διαφοροποιείται σε σχέση με τα υπόλοιπα Android(ή - χα, έκανα λογοπαίγνιο) στο μέγεθος της οθόνης του καθώς έxει μία παραπάνω ίντσα προσφέροντάς μας μεγαλύτερο οπτικό πεδίο. Η ανάλυσή της δεν είναι κάτι επαναστατικό για τα σημερινά δεδομένα καθώς είναι 1024x768 (ακριβώς ίδια με του iPad2) αλλά έχει καλύτερη ευκρίνεια καθώς είναι δύο ίντσες μικρότερη (163dpi vs 148dpi). Το θετικό είναι οτι θα μπορεί να τρέχει όλες τις εφαρμογές που δεν είναι αποκλειστικά φτιαγμένες για τις οθόνες Retina.
Τα διαθέσιμα μοντέλα συνδυαστικά.
16, 32 και 64 GB οι χωρητικότητες των τριών μοντέλων, ο επεξεργαστής είναι ο γνωστός... άγνωστος Α5 (ίδιος με το iPad2), 308gr το βάρος του, 10 ώρες διάρκεια μπαταρίας και 5MP η οπίσθια κάμερα. Απο εκεί και πέρα υπάρχουν τα Wi-Fi μοντέλα και τα 3G/LTE με τα δεύτερα να είναι περίπου 100 λίρες Αγγλίας ακριβότερα απο τα αντίστοιχης χωρητικότητας Wi-Fi. Η οπίσθια κάμερα μπορεί να καταγράψει Full HD video (1080p) ενώ η εμπρόσθια, η οποία έχει ανάλυση 1,2MP, μπορεί να καταγράψει απλό HD video (720p).

Κατασκευαστικά η συσκευή δεν ξεφεύγει απο τα γνωστά στάνταρ της Apple. Η πλάτη της είναι απο αλουμίνιο δίνοντας μία πιό στιβαρή αίσθηση ενώ έχει αντικατασταθεί η παλαιότερη 30-pin υποδοχή απο την καινούρια Lightning η οποία πρωτοεμφανίστηκε με το iPhone 5 πριν λίγο καιρό. Αυτό σημαίνει οτι θα χρειαστείτε τον προσαρμογέα (ο οποίος πωλείται χωριστά φυσικά) αν θέλετε να τη συνδέσετε σε κάποιο παλαιότερο dock π.χ.
Για να υπάρχει σύγκριση μεγεθών...
Η αλήθεια είναι οτι η συσκευή φαίνεται ενδιαφέρουσα. Υπάρχουν, βέβαια, κάποια σοβαρά μειονεκτήματα τα οποία αν είχαν αποφευχθεί θα μιλούσαμε για μία καταπληκτική συσκευή. Πρώτον, ο επεξεργαστής είναι ο Α5 και όχι ο ολοκαίνουριος Α6. Δεύτερον, η ανάλυση της οθόνης είναι απλά ανεκτή. Τέταρτον, εξακολουθεί η Apple να μην δίνει δυνατότητα προσθήκης κάρτας μνήμης για επέκταση της χωρητικότητας των συσκευών της. Πέμπτον, είναι φθηνό για Apple iPad (έστω και Mini) αλλά είναι πολύ ακριβό αναλογικά με τον ανταγωνισμό του.

Απο την παρουσίαση της συσκευής.
Απο την άλλη έχει και πολλά θετικά σαν συσκευή. Πολύς ήταν ο κόσμος που ήθελε ένα iPad αλλά λόγω κόστους δεν αγόραζε κάποιο απο τα μεγάλα μοντέλα. Έχει μία παραπάνω ίντσα στην οθόνη της, πράγμα που την καθιστά πιό εργονομική. Έχει μεγάλη διάρκεια μπαταρίας δίνοντας τη δυνατότητα στον κάτοχό της να τη δουλεύει απρόσκοπτα όλη την ημέρα χωρίς να χρειαστεί φόρτιση. Τέλος, φέρει το όνομα της Apple και τη συμβατότητα με όλες τις συσκευές της και τα προγράμματά της. Αυτό, σε συνδυασμό με το κόστος της, θα την καταστήσει πρώτης τάξεως επιλογή για όσους χρειάζονται μία τέτοια συσκευή.

Εγώ λέω να περιμένω λίγο μην την πατήσω όπως έγινε με το New iPad...

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Diablo III - Patch 1.0.5

Η Blizzard με το patch 1.0.4 άλλαξε ριζικά το Diablo III. Το άλλαξε τόσο που παίκτες οι οποίοι είχαν βαρεθεί φτάνοντας στο Level 60 τον χαρακτήρα τους και τα είχαν ψιλοπαρατήσει, να αρχίσουν πάλι να  παίζουν μανιωδώς. Το να ανέβει το ανώτατο επίπεδο χαρακτήρα απο το 60ο επίπεδο στο 160ο δεν είναι μικρό πράμα.

Βέβαια προστέθηκαν και άλλα πράγματα, γίνανε διορθώσεις, βελτιώσεις και εξισορρόπηση πολλών στοιχείων του παιχνιδιού. Όμως ένα τέτοιο παιχνίδι βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη, ειδικά μετά απο τέτοιες αλλαγές. Παρατηρήθηκε, λοιπόν, οτι κάποιες δυνάμεις χρησιμοποιούνταν κατά κόρον ενώ κάποιες άλλες ήταν πολύ παραμελημένες. Η κατάχρηση γινόταν κυρίως σε αμυντικές ικανότητες σε ποσοστά τα οποία πολλές φορές έφταναν ή ξεπερνούσαν το 80% των χαρακτήρων!

Η εταιρεία θεώρησε σκόπιμο να παρέμβει και να κάνει κάποιες αλλαγές τις οποίες θεώρησε αναγκαίες. Δύο είναι οι κυριότερες παρεμβάσεις : η μείωση της αποτελεσματικότητας κάποιων αμυντικών δυνάμεων με την ταυτόχρονη μεγαλύτερη μείωση της εισερχόμενης ζημιάς απο τους αντιπάλους και το σύστημα "Monster Power".

Η πρώτη αλλαγή έγινε για να ενθαρρυνθούν οι παίκτες να κάνουν συνδυασμούς δυνάμεων που μέχρι πρότινος δεν γινόντουσαν λόγω δυσκολίας στο Inferno. Το μεγάλο "πρόβλημα" για εμένα είναι οτι με το που φτάνεις να παίζεις στο ανώτατο επίπεδο δυσκολίας, το παιχνίδι γίνεται δυσανάλογα δύσκολο. Ειδικά όταν θα πρέπει να αντιμετωπίσεις κάποιο boss ή mob έναν θάνατο τον έχεις σίγουρο. Ε, πολλοί παίκτες για να βοηθηθούν όσο γινόταν περισσότερο, χρησιμοποιούσαν κατά κόρον αμυντικές ικανότητες με αποτέλεσμα να υπάρχει μία ομοιομορφία στους χαρακτήρες. Για να αντιμετωπίσει η Blizzard αυτό το φαινόμενο, μειώνει την αποτελεσματικότητα συγκεκριμένων αμυντικών δυνάμεων. Ταυτόχρονα, για να διευκολύνει τους παίκτες, μειώνει ακόμα περισσότερο (25% τουλάχιστον κατά περίπτωση) τη ζημιά που δέχονται οι χαρακτήρες μας. Με αυτόν τον τρόπο όσοι θέλουν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις ίδιες αμυντικές δυνάμεις θα ωφεληθούν αρκετά ενώ οι υπόλοιποι αποκτούν το έναυσμα για να πειραματιστούν με άλλους συνδυασμούς.

Η δεύτερη αλλαγή έρχεται για να ικανοποιήσει όσους θεωρούν οτι το παιχνίδι είναι (ή με τις παραπάνω αλλαγές θα γίνει) πολύ εύκολο. Το "Monster Power" θα δίνει τη δυνατότητα στους παίκτες να ορίζουν εκείνοι, με διαβαθμίσεις, την αύξηση του επιπέδου των αντιπάλων δίνοντας τους επιπλέον ζωή, damage, ικανότητες κτλ. Όσο πιό υψηλή η διαβάθμιση που επιλέγουν τόσο πιό μεγάλα θα είναι τα οφέλη τους σε αντικείμενα και πόντους εμπειρίας. Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό θα μπορεί να ενεργοποιηθεί για όλα τα επίπεδα δυσκολίας και μάλιστα θα μπορεί να είναι ξεχωριστό για το καθένα. Αν κάποιος δεν επιλέξει τίποτα απο αυτό το μενού τότε η δυσκολία των αντιπάλων θα είναι η προκαθορισμένη απο το παιχνίδι.
Ίσως η πιό αδικημένη κλάση στο παιχνίδι.
Παράλληλα με όλα τα παραπάνω γίνονται οι απαραίτητες ρυθμίσεις και τροποποιήσεις για να εξισορροπηθεί το παιχνίδι. Αλλάζουν τα χαρακτηριστικά πολλών δυνάμεων τόσο υπέρ όσο και κατά του παίκτη (αυτά είναι λίγα). Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείψουν διορθώσεις απο κάποια μικρά bugs ενώ βελτιώνεται ο ρυθμός με τον οποίο "πέφτουν" τα legendary αντικείμενα (επιτέλους!!!).

Προσωπικά είδα με πολύ θετικό μάτι τις αλλαγές που γίνονται. Έχω πέντε χαρακτήρες level 60+ και με κανέναν δεν μπορώ να προχωρήσω πέρα απο το ACT II στο Inferno. Τόσο λάθος να παίζω; Μπορώ να ασχοληθώ παραπάνω αλλά θα εκνευριστώ και δεν είναι αυτό το ζητούμενο όταν κάθεσαι να παίξεις ένα παιχνίδι. Τώρα θα μπορέσω να συνεχίσω παρακάτω πιστεύω!

Αναλυτικά όλες οι αλλαγές βρίσκονται εδώ.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Dishonored - Review

Σήμερα θα δούμε ένα παιχνίδι του οποίου την ύπαρξη έμαθα όταν βρισκόταν σε αρκετά προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης. Είναι απο εκείνες τις περιπτώσεις που λες οτι η αναμονή άξιζε και αρχίζεις να αναρωτιέσαι γιατί οι υπόλοιπες εταιρίες δεν μπορούν να παρουσιάσουν εξίσου αξιόλογα παιχνίδια.

Ο τίτλος ανήκει στην κατηγορία των action πρώτου προσώπου με στοιχεία RPG τα οποία έχουν να κάνουν με τις ικανότητες που μπορεί να αποκτήσει και να αναβαθμίσει ο χαρακτήρας μας. Η κάμερα δεν αλλάζει οπτική γωνία και παραμένει αυστηρά πρώτου προσώπου ενώ όσον αφορά τα RPG στοιχεία περιορίζονται, όπως προανέφερα, στις ικανότητές μας ακολουθώντας τα βήματα του Deus Ex.

Ούτε στο Αλκατράζ τόσοι προβολείς...
Οπτικά το παιχνίδι είναι καταπληκτικό. Δεν είναι μόνο τα πανέμορφα, λεπτομερή γραφικά αλλά και ο ίδιος ο κόσμος που απεικονίζεται ο οποίος σε ρουφάει μέσα του. Τα τοπία, οι χαρακτήρες, τα κτίρια, οι δρόμοι, τα αντικείμενα όλα είναι καλοσχεδιασμένα και λεπτομερή. Οι υφές των διαφόρων επιφανειών είναι πολύ αληθοφανείς ενώ τα εφέ είναι πράγματι απερίγραπτα (κυρίως του φωτισμού και αναφέρομαι στο ηλιοβασίλεμα πιό συγκεκριμένα). Η εποχή στην οποία βρισκόμαστε θυμίζει 17ο - 18ο αιώνα με πολλές πρωτόγονες μηχανές να απεικονίζονται χωρίς να προξενούν εντύπωση. Είναι όμως κάποιες πολύ προηγμένες όπως είναι τα ηλεκτροφόρα τείχη οι οποίες δεν δικαιολογούνται για την εποχή στην οποία θεωρητικά βρισκόμαστε. Η αρχιτεκτονική των κτιρίων είναι Βικτωριανής εποχής (κάπου το διάβασα, σιγά μην ήξερα πώς ήταν τα κτίρια τότε) ενώ η όλη ατμόσφαιρα που αποπνέει ο κόσμος του παιχνιδιού είναι της αποσύνθεσης, της παρακμής. Βλέπετε το Dunwall, η πόλη στην οποία διαδραματίζονται τα γεγονότα, μαστίζεται απο μία επιδημία την οποία επιδεινώνουν οι υπερβολικά πολλοί αρουραίοι. Αυτό που δεν μου άρεσε, όσον αφορά τα γραφικά, είναι οι εκφράσεις στα πρόσωπα των ανθρώπων. Όλοι είναι σκυθρωποί, σαν θυμωμένοι μονίμως. ΟΚ, έχουν προβλήματα αλλά θα μπορούσαν κάποιοι να είναι ανέκφραστοι, φυσιολογικοί ή έστω να γελάνε παροδικά. Γενικά αιωρείται μία μιζέρια και μία μουντάδα παντού η οποία σπάει περιοδικά με κάποια έντονα χρώματα τα οποία κάνουν μεγάλη αντίθεση.

Eyes of a stranger...
Ηχητικά τα πάντα κινούνται στα ίδια υψηλά επίπεδα του υπόλοιπου παιχνιδιού. Η μουσική δεν μπορώ να πω οτι ξεχωρίζει κάπου αλλά δεν χρειάζεται κιόλας. Το αντίθετο. Πρέπει να μπορείς να αφουγκραστείς τους υπόλοιπους ήχους στο παιχνίδι για να μπορέσεις να κινηθείς σωστά οπότε μάλλον θα ενοχλούσε αν ήταν πιό έντονη. Οι διάλογοι είναι εξαιρετικοί και οι υπότιτλοι βοηθούν πολύ αν και θα μπορούσαν να μένουν λίγο παραπάνω στην οθόνη. Οι περιβάλλοντες ήχοι είναι, με τη σειρά τους, εξαιρετικοί και τα διάφορα εφέ (ηχώ, βάθος κτλ) είναι όχι μόνο αληθοφανή αλλά παίζουν και σημαντικό ρόλο στο σχεδιασμό των κινήσεών μας. Η προέλευση βημάτων, ο ρυθμός και η έντασή τους, το πότε σταματάει η συνομιλία δύο φρουρών οπότε αρχίζει η περιπολία τους, οι ανοιχτές πόρτες και τα παράθυρα είναι στοιχεία τα οποία πρέπει να προσέχουμε συνεχώς προκειμένου να σχεδιάσουμε τις κινήσεις μας.

Πω πω πω ξυνίλα...
Ο χειρισμός του παιχνιδιού είναι οικείος και πρωτόγνωρος ταυτόχρονα (!;). Ενώ έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός action παιχνιδιού έχει τόσα συνδυασμένα στοιχεία που φαίνεται πολύ διαφορετικό. Θυμάμαι οτι με παραξένεψε πολύ το γεγονός οτι στο αριστερό κλικ αντιστοιχούσε το όπλο του δεξιού χεριού και στο δεξί του αριστερού. Έτσι όμως όπως είναι το παιχνίδι αυτή είναι η αυτονόητη αντιστοίχηση. Πρέπει να δίνουμε προσοχή στα πάντα γύρω μας καθώς η παραμικρή κίνηση ή ο ήχος απο ένα κηροπήγιο που πέφτει μπορεί να αποβούν μοιραία. Γενικά το στήσιμο των αποστολών είναι τέτοιο που να δίνει το χρόνο στον παίκτη να κινηθεί με την ησυχία του. Κατά συνέπεια θέλει πολλή υπομονή το πράμα αφού οι βιαστικές κινήσεις συνήθως έχουν άσχημο αποτέλεσμα. Βέβαια όσο βρίσκουμε Runes και Bonecharms, ξεκλειδώνουμε και ενισχύουμε τις ικανότητές μας κάνοντας ευκολότερες τις αποστολές. Θέλει λίγη προσοχή καθώς δεν υπάρχουν αρκετά για να ξεκλειδώσουμε τα πάντα και θα πρέπει να επιλέξουμε ικανότητες ανάλογα με το είδος παιχνιδιού που θέλουμε να κάνουμε. Ενημερωτικά πάντως, όσο πιό πολλούς αντιπάλους σκοτώνουμε τόσο περισσότεροι αρουραίοι θα υπάρχουν και τόσο πιό σκοτεινός θα είναι ο τερματισμός του παιχνιδιού. Σε αυτόν τον τομέα δεν θα έλεγα οτι το παιχνίδι διεκδικεί δάφνες για την πρωτοτυπία του αλλά σίγουρα τις διεκδικεί για την αρτιότητα και την ισορροπία του.
Πήραν τα μυαλά σου αέρα μου φαίνεται!
Αναφορικά με τις ικανότητες του χαρακτήρα μας τώρα, υπάρχουν επιλογές που θα ικανοποιήσουν τον καθένα μας. Τόσο η τηλεμεταφορά, η όραση μέσα απο τοίχους, η κατάληψη σωμάτων ζώων και ανθρώπων όσο και η εξαΰλωση των αντιπάλων μας μπορούν να αλλάξουν όλο το παιχνίδι δίνοντάς μας διαφορετικές επιλογές στο πώς θα κινηθούμε. Μπορούμε π.χ. να τηλεμεταφερόμαστε απο μπαλκόνι σε μπαλκόνι και μετά να μπούμε κρυφά απο ένα παράθυρο ή μπορούμε να καταλάβουμε το σώμα ενός αρουραίου και να περάσουμε μέσα απο τα κάγκελα του παραθύρου του υπογείου. Έχουμε τη δυνατότητα να εξελίξουμε το χαρακτηριστικό της ευκινησίας το οποίο μας βοηθάει να περπατάμε και να τρέχουμε αθόρυβα ενώ παράλληλα μειώνει τη ζημιά απο ατυχείς επιλογές πτώσεων. Τα Bonecharms είναι δευτερεύουσες βελτιώσεις που μπορούμε να κάνουμε. Το αν θα επιλέξουμε περισσότερο Mana, μεγαλύτερη ανάκτηση υγείας απο τις τροφές ή αν θα βρίσκουμε περισσότερα πυρομαχικά είναι δικό μας θέμα και σίγουρα προσθέτει ποικιλία στις επιλογές μας.

Είπαμε! Έχει εξαιρετικά γραφικά!
Το παιχνίδι ανταμείβει όσους ψάχνουν. Πέρα απο τα χρήματα, τα πυρομαχικά, τις τροφές και τα φίλτρα που όλα είναι πιό δευτερεύοντα σαν αντικείμενα, υπάρχουν διάσπαρτα σε κάθε πίστα τα ήδη γνωστά Runes και Bonecharms. Ο εντοπισμός τους γίνεται εύκολα μέσω της καρδιάς που προμηθευτήκαμε απο τον περίφημο Outsider (αυτός μας έδωσε την πρόσβαση στις υπερφυσικές δυνάμεις). Η μετάβαση, όμως, στα εν λόγω αντικείμενα δεν είναι πάντα απλή υπόθεση γιατί μπορεί να βρίσκονται σε δωμάτια με συνεχή φύλαξη ή σε κρυφά δωμάτια τα οποία ανοίγουν με επίσης κρυφούς διακόπτες. Σωληνώσεις, αεραγωγοί, σκεπές, υπόστεγα και υπόγεια είναι όλα εναλλακτικοί δρόμοι για να φτάσει κάποιος στον ίδιο προορισμό οπότε χρειάζεται να έχει εφευρετικότητα και τα μάτια του ανοιχτά. Ανά τακτά διαστήματα υπάρχουν χρηματοκιβώτια των οποίων οι κωδικοί βρίσκονται, συνήθως, κάπου γύρω τους αλλά καλά κρυμμένοι. Επίσης μπορεί να συναντήσουμε διακόπτες οι οποίοι έχουν ξηλωθεί απο τις υποδοχές τους και πρέπει να τους πάμε μέχρις αυτές για να λειτουργήσει ο μηχανισμός τον οποίο ανοίγουν. Πολλά πράγματα για να ασχοληθεί κανείς.

Οι πράξεις μας παίζουν μεγάλο ρόλο στο παιχνίδι. Κάποιες φορές θα πρέπει να λειτουργήσουμε άμεσα προκειμένου να αλλάξουμε τη ροή κάποιων γεγονότων. Για παράδειγμα, έσωσα έναν Overseer ο οποίος προστάτευε την αδερφή του απο δύο συναδέλφους του οι οποίοι την κατηγορούσαν για μαγεία. Σαν ανταμοιβή μου έδωσε τον κωδικό ενός χρηματοκιβωτίου. Θα μπορούσα να μην έχω παρέμβει καθόλου και το αποτέλεσμα θα ήταν να σκοτωνόταν ο "καλός" Overseer μαζί με την αδερφή του (ξαναφόρτωσα ένα save και το είδα απο περιέργεια). Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής μπορεί να έχουμε δευτερεύοντες στόχους τους οποίους μπορούμε είτε να εκπληρώσουμε είτε να αγνοήσουμε. Δύο φορές παρενέβην για να σώσω έναν αιχμάλωτο σύμμαχο ο οποίος θα εκτελούνταν και έναν αθώο στρατιωτικό ο οποίος θα δηλητηριαζόταν. Στη δεύτερη περίπτωση, μάλιστα, φρόντισα ώστε το δηλητήριο να το πιεί ο κύριος στόχος μου και έτσι πέτυχα το 2 σε 1!
Ρε άντε πάγαινε απο δω!
Τα χρήματα που βρίσκουμε όπως και κάποια πολύτιμα αντικείμενα μας βοηθούν στο να κάνουμε αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό μας και να αγοράζουμε πυρομαχικά όταν έχουμε έλλειψη σε κάποια. Είναι επίσης χρήσιμα για την αγορά φίλτρων υγείας και Mana. Μπορούμε να δίνουμε και φιλοδώρημα στις σερβιτόρες όταν κερνάνε σφηνάκια. Πλάκα κάνω...

Κατέβα απο'κει και τα λέμε...
Θα χρειαστεί, πάντως, να σώζετε συχνά. Μην ξεχνιέστε γιατί είναι ξενέρωμα να περνάς ένα δύσκολο σημείο και μετά απο λίγο να χάνεις οπότε θα πρέπει να το κάνεις όλο απο την αρχή. Είναι καλό επίσης γιατί μπορεί να θελήσετε να δείτε διαφορετικές εκδοχές ενός συμβάντος το οποίο εκτυλίσσεται μπροστά σας όπως σας περιέγραψα προηγουμένως.

Εκεί που καταλήγω είναι στο οτι έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικό διαμάντι στο χώρο του. Σίγουρα δεν εξελίσσει το είδος του σε κάτι νέο αλλά συνδυάζει τα καλύτερα χαρακτηριστικά αντίστοιχων τίτλων με εξαιρετικό τρόπο και χωρίς προβλήματα. Ο κόσμος που εισάγει είναι καινούριος, μυστηριώδης και όμορφα σχεδιασμένος. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι αντίστοιχο σε παιχνίδι. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους όσοι αρέσκονται σε τέτοιου είδους παιχνίδια αλλά αν "κολλήσει" κάποιος εγώ δεν θα φταίω.
Όταν τελειώσουν οι αρουραίοι μαζί του δεν θα έχει μείνει τίποτα απολύτως!
Το έτρεξα χωρίς προβλήματα με όλα τα γραφικά στο φουλ σε :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 7 64bit Ultimate

Η επίσημη ιστοσελίδα του είναι εδώ.

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

50000 προβολές!

Ξεκίνησα να γράφω στο μπλογκ στις 26/1/2011 υλοποιώντας μία ιδέα που είχαμε απο κοινού με το φιλαράκι μου τον Mastorass. Χωρίς να έχω ξανασχοληθεί με κάτι τέτοιο άρχισα σιγά - σιγά να κάνω τις αναρτήσεις μου και να γράφω για θέματα τεχνολογίας. Σε λιγότερο απο δύο χρόνια το μπλογκ έχει 50.000 προβολές σελίδων και συνεχίζει!

Παρόλο που έχει πέσει η συχνότητα με την οποία κάνω τις αναρτήσεις οι επισκέψεις παραμένουν σταθερά στις 100+ ανά ημέρα και μάλιστα έχω προσέξει οτι έχω κάποιες πολύ ψηλά στην αναζήτηση του Google (μεγάλο κατόρθωμα για ένα μπλογκ)...

Όσον αφορά τα νούμερα έχουμε και λέμε :

229 αναρτήσεις.
50300+ προβολές σελίδων.
25660+ επισκέψεις στον ιστότοπο.
19500+ μοναδικοί επισκέπτες.
Ποσοστό εγκαταλείψεων : 76,00% (αρκετά καλό για μπλογκ).

Ειδικός δεν είμαι σε καμία περίπτωση. Είμαι χομπίστας. Ασχολούμαι με τους υπολογιστές και την τεχνολογία γιατί τα γουστάρω και προσπαθώ να τα μαθαίνω σωστά και να τα γράφω σωστά για να ενημερώνονται όσοι επιλέγουν να επισκεφτούν το μπλογκ μου. Μου αρέσει η εποικοδομητική κριτική για να μπορώ να βελτιώνομαι οπότε μπορείτε να με διορθώνετε άφοβα αρκεί να μου δείχνετε πού κάνω λάθος και ποιό είναι το σωστό.

Σας ευχαριστώ όλους για την προτίμησή σας, τα σχόλιά σας και τις προτάσεις σας και περιμένω ακόμα περισσότερα στο μέλλον. Τα σχόλια στο μπλογκ, είτε θετικά είτε αρνητικά, είναι ελεύθερα και μπορείτε να τα αφήνετε ακόμα και ανώνυμα. Τα μόνα που σβήνω είναι τα σπαμ, τα προσβλητικά και τα κακόβουλα.

Και πάλι σας ευχαριστώ και θα συνεχίσουμε να τα λέμε.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Borderlands 2 - Mechromancer : επί πληρωμή για τους περισσότερους κατόχους του παιχνιδιού

Τελικά δεν γίνεται οι εταιρίες  να κατανοήσουν οτι με συγκεκριμένες κινήσεις που κάνουν τσαλακώνουν την εικόνα τους. Δε λέω, για να συνεχίσουν να υπάρχουν πρέπει να έχουν κέρδη αλλά όταν η απληστία τους τις κάνει να προβαίνουν σε κινήσεις όπως αυτή της Gearbox τότε τί να πω;

Ο λόγος για την πέμπτη κλάση χαρακτήρα στο ολοκαίνουριο (το τονίζω) Borderlands 2. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε με τέσσερις κλάσεις για να επιλέξουμε και η πέμπτη θα προσθετόταν αργότερα μέσω DLC. Η εταιρία, βέβαια, είχε ανακοινώσει παλαιότερα ποιοί θα μπορούν να το κατεβάσουν χωρίς χρέωση (προσπαθώντας έτσι να δώσει κίνητρα για προπαραγγελίες) αλλά και πάλι παραμένει απαράδεκτη, κατ'εμέ, σαν κίνηση.

Το ανακοίνωσαν, μεν, κακή κίνηση παρόλα αυτά ,δε...
Δωρεάν το δικαιούνται, λοιπόν, μόνο όσοι το προπαρήγγειλαν και μπήκαν στο Premiere Club. Οι υπόλοιποι "κοινοί" αγοραστές θα πρέπει να πληρώσουν 9,99$/9,95€/8,00£ (ή 800 πόντους Microsoft) για να το αποκτήσουν λες και το παιχνίδι αρχικά ήταν τζάμπα! Δηλαδή γιατί να πρέπει να πληρώσεις ξανά για κάτι το οποίο θα έπρεπε να ήταν ήδη στο παιχνίδι; Κάτι ακόμα πιό τραγικό είναι οτι "μεταφράζουν" το ευρώ και το δολάριο 1 προς 1 τη στιγμή που η πώληση γίνεται ηλεκτρονικά και θα έπρεπε να γίνεται βάσει ισοτιμίας όπως με τις λίρες Αγγλίας!

Σύμφωνοι, και άλλοι το έχουν κάνει. Να προσθέτουν κλάσεις χαρακτήρων και να ζητούν εξτρά χρήματα. Ε, ούτε αυτοί είναι σωστοί. Και είναι τελείως διαφορετικό να εκδώσει μία εταιρία ένα expansion μαζί με επιπλέον κλάσεις χαρακτήρων και να ζητήσει χρήματα απο αυτό που γίνεται στην προκειμένη περίπτωση. Μόνο τη Mechromancer μας δίνουν. Δεν προσθέτουν απολύτως τίποτα άλλο στο παιχνίδι απο πλευράς περιεχομένου.

Φυσικά όποιος θέλει το αγοράζει. Όποιος επιλέξει να μην το κάνει δεν χάνει κάτι απο το παιχνίδι αφού δεν υπάρχει εξτρά περιεχόμενο. Αλλά εδώ φαίνεται η εταιρία που σέβεται τους αγοραστές που την στηρίζουν. Όταν κυκλοφόρησε το Witcher 2 η CD Projekt δήλωσε πως όσα DLCs ακολουθήσουν για το παιχνίδι θα είναι δωρεάν και έτσι έγινε. Πριν κυκλοφορήσει το Diablo 3 η Blizzard ανακοίνωσε οτι επειδή δεν προλάβαινε να ολοκληρώσει το κομμάτι των PvP αρένων θα το διέθετε μελλοντικά μέσω patch δωρεάν (ακόμα δεν έχει συμβεί αυτό αλλά η Blizzard συνήθως ό,τι λέει το κάνει). Έτσι κάνουν οι σοβαρές εταιρίες.

Θέλεις κύριε να επιβραβεύσεις όσους προπαρήγγειλαν το παιχνίδι σου; Πάρα πολύ ωραία και πάρα πολύ σωστά. Δώσε τους κάτι άλλο το οποίο να τους διαφοροποιεί απο τους υπόλοιπους. Μην κοροϊδεύεις όσους το αγόρασαν εκ των υστέρων. Αυτοί δηλαδή δεν σε στηρίζουν;

Κακή, κακή, κακή κίνηση.
Αυτό που λέω είναι οτι είναι απαράδεκτο οι εταιρίες ηλεκτρονικών παιχνιδιών να υποτιμούν τη νοημοσύνη και τη δύναμή μας σαν καταναλωτές γιατί η συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε, δυστυχώς, η τελευταία. Η Gearbox λίγο πιό έξυπνα να κινούνταν θα κέρδιζε πολύ περισσότερα τόσο απο πλευράς πωλήσεων όσο και απο πλευράς εικόνας. Ακόμα και το κόστος για το συγκεκριμένο DLC να ήταν μικρότερο πάλι πιό θετικό θα ήταν (π.χ. 2,00 ευρώ και όχι σχεδόν 10,00).

Προσωπικά όχι μόνο δεν θα κατεβάσω το συγκεκριμένο DLC αλλά μελλοντικά θα είμαι πιό καχύποπτος όσον αφορά την Gearbox. Κρίμα γιατί μου άρεσε τόσο η εταιρία όσο και τα παιχνίδια της.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Η νέα γενιά APUs της AMD έφτασε. Αξίζει;

CPU, GPU και τώρα τελευταία APU. Τί άλλο θα βγει επιτέλους; Για όσους αναρωτιούνται, APU είναι ένα τσιπάκι το οποίο συνδυάζει CPU (επεξεργαστή) και GPU (κάρτα γραφικών). Η συγκεκριμένη υλοποίηση έχει τα καλά έχει και τα αρνητικά της.

Η νέα γενιά APUs της AMD αποτελείται απο έξι μοντέλα (αναφέρονται απο το δυνατότερο προς το πιό αδύναμο) :
Όλα τα νέα μοντέλα αναλυτικά.
Α10 5800Κ
Α10 5700
Α8 5600Κ
Α8 5500
Α6 5400Κ
Α4 5300

Το "K" στο τέλος των ονομάτων σημαίνει οτι ο πολλαπλασιαστής του επεξεργαστή είναι "ξεκλείδωτος" και δύναται για υπερχρονισμό.


Ας δούμε τα δύο ξεχωριστά συστατικά τους : τον επεξεργαστή και την κάρτα γραφικών. Ο πρώτος είναι η εξέλιξη των Bulldozer cores τα οποία είδαμε στους FX επεξεργαστές της AMD τα οποία πλέον ονομάζονται Piledriver cores. Είναι η δεύτερη γενιά δηλαδή. Η ονομασία που έχει δώσει η εταιρία σε αυτήν την τεχνολογία επεξεργαστών της είναι Trinity. Να θυμίσω εδώ οτι η AMD ισχυρίζεται οτι όλα τα Windows μέχρι και τα 7 δεν κάνουν σωστή διαχείριση των επεξεργαστών της με αποτέλεσμα να μην αποδίδουν τα μέγιστα. Η Microsoft το έχει επιβεβαιώσει αυτό και πλέον περιμένουμε τα Windows 8 για να δούμε αν ισχύει. Όσον αφορά τη λιθογραφία των νέων APUs είναι στα 32nm όπως όλοι οι σύγχρονοι επεξεργαστές. Απο πλευράς επιδόσεων στην καλύτερη περίπτωση το επεξεργαστικό τμήμα της APU είναι μεσαίων επιδόσεων όπως θα δείτε και σε κάποια συγκριτικά τα οποία παραθέτω παρακάτω.
Σχεδιάγραμμα της APU.
Στο κομμάτι της κάρτας γραφικών τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα και πιό εντυπωσιακά καθώς η AMD επέλεξε να ενσωματώσει κυκλώματα της σειράς 6000. Της αμέσως προηγούμενης δηλαδή απο  την πιό πρόσφατη που κυκλοφορεί. Οι κάρτες εκείνες ήταν δυνατές και απέδιδαν, αναλόγως το μοντέλο βέβαια, καλά στα παιχνίδια. Εδώ, όμως, έχουμε να κάνουμε με ενσωματωμένα κυκλώματα στον επεξεργαστή και όχι αυτόνομες κάρτες. Αυτό σημαίνει οτι υπάρχουν σαφείς περιορισμοί αλλά έχουμε πολύ καλύτερες επιδόσεις απο onboard υλοποιήσεις (κυκλώματα καρτών γραφικών πάνω στη μητρική πλακέτα). Μιλάμε δηλαδή για μία ενδιάμεση κατάσταση.

Τα δύο κορυφαία μοντέλα της νέας γενιάς APUs.
Αν κάποιος έχει επίγνωση των αναγκών του και του τί πάει να αγοράσει μία τέτοια πλατφόρμα μπορεί να έχει πολλά πλεονεκτήματα. Το κόστος είναι ένα απο αυτά. Η ακριβότερη απο αυτές τις APUs κοστίζει περί τα 130,00 ευρώ. Μιλάμε για τετραπύρηνο επεξεργαστή μαζί με κύκλωμα κάρτας γραφικών. Επιπρόσθετα η κατανάλωση ρεύματος είναι πολύ μειωμένη ακριβώς λόγω της έλλειψης αυτόνομης κάρτας γραφικών. Τέλος, το τσιπάκι περιλαμβάνει και κάποιους controlers (Northbridge) οι οποίοι απαλλάσσουν τους κατασκευαστές μητρικών καρτών απο εξτρά κόστη με αποτέλεσμα να παράγουν φθηνότερα προϊόντα. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στον PCI Express 2.0 controller και στον DDR3 controler (ο οποίος υποστηρίζει μνήμες μέχρι 1866 MHz).

Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα καθώς, επεξεργαστικά, οι νέες APUs είναι μικρομεσαίας δυναμικότητας ενώ τα κυκλώματα γραφικών τους μπορούν να αντεπεξέλθουν ικανοποιητικά κυρίως σε παλαιότερα παιχνίδια ή με μειωμένα τα επίπεδα γραφικών στα πιό σύγχρονα. Ένα άλλο μειονέκτημα είναι οτι έχουν διαφορετικό Socket απο τις προηγούμενης γενιάς APUs και άρα είναι ασύμβατες με τις μητρικές τους (FM1 vs FM2).

Μην ξεγελιέστε όμως. Παραμένουν ενδιαφέρουσες προτάσεις για όσους θέλουν έναν υπολογιστή για βασικές εργασίες και λίγο gaming. Αυτό δεν αποκλείει όσους θέλουν μελλοντικά να προσθέσουν μία αυτόνομη κάρτα γραφικών για να αυξήσουν τις επιδόσεις του σε αυτόν τον τομέα.

Κάτι που θα πρέπει να προσέξει κάποιος κατά την αγορά μητρικής για μία τέτοια APU είναι το τσιπάκι ελέγχου (αν μπορώ να πω έτσι το Southbridge) που θα έχει καθώς απ'ό,τι φαίνεται τα παλαιότερης γενιάς A75 τις υποστηρίζουν αλλά όχι πλήρως. Το A85X θα είναι πλήρες χαρακτηριστικών και σας συνιστώ να το προτιμήσετε έναντι του A75 (και κυρίως έναντι του A55). Μην παραπλανηθείτε απο τα κουτιά των μητρικών που θα αναφέρουν απο μπροστά οτι είναι A85. Να διαβάσετε λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά τους!

Τα τρία chipsets που θα βρείτε στις μητρικές.
Επομένως οι νέες APUs της AMD, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αποτελούν ενδιαφέροντες προτάσεις για τους συνειδητοποιημένους αγοραστές. Δεν θα σπάσουν τα ρεκόρ επιδόσεων αλλά σίγουρα θα καλύψουν σχεδόν όλες τις καθημερινές ανάγκες ενός απλού χρήστη. Για κάποιον ο οποίος θέλει να κάνει μία οικονομική αναβάθμιση είναι, ίσως, ό,τι καλύτερο αυτήν τη στιγμή στην αγορά παρέχοντας παράλληλα τη δυνατότητα προσθήκης αυτόνομης κάρτας γραφικών για ακόμα μεγαλύτερη ισχύ. Όσο ξεκάθαρα είναι τα πλεονεκτήματά τους τόσο ξεκάθαρα είναι και τα μειονεκτήματά τους. Εξαρτάται απο το τί θέλει ο καθένας να κάνει με τον υπολογιστή του.

Το προαναφερθέν συγκριτικό θα το βρείτε εδώ.

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

FIFA 13 - Χαμηλά η μπάλα. Πολύ χαμηλά...

Πριν ακόμα απο την κυκλοφορία του το νέο FIFA είχε προβλήματα. Όταν στις 19 Σεπτεμβρίου η EA κυκλοφόρησε την εφαρμογή Ultimate Team, κάποιοι χρήστες εκμεταλλεύτηκαν τα κενά ασφαλείας της με αποτέλεσμα η υπηρεσία να μείνει κλειστή όλη την επόμενη ημέρα.

Στις 21 Σεπτεμβρίου όσοι χρήστες διέθεταν Season Ticket και κατέβασαν νωρίτερα το παιχνίδι εξέφρασαν παράπονα για κολλήματα και κρασαρίσματα.

Αυτά όμως δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτό που ακολούθησε μετά την επίσημη κυκλοφορία του παιχνιδιού. Τα μηνύματα παραπόνων για τα παραπάνω προβλήματα πήραν τη μορφή χιονοστιβάδας ενώ ταυτόχρονα οι πόντοι FIFA (κάποια μορφή επιβράβευσης για το παιχνίδι) δεν καταχωρούνταν σωστά. Μόνο κάποιοι μπόρεσαν να λύσουν τα προβλήματα με τα κρασαρίσματα και αυτό χάρη στη βοήθεια άλλων χρηστών μέσα απο τα φόρουμς.

Μα ήταν beta testing αυτό που κάνανε;
Η κακή εικόνα που δίνει η EA γίνεται χειρότερη γιατί, σχεδόν δέκα μέρες μετά την κυκλοφορία του παιχνιδιού, δεν έχει υπάρξει κάποιο επίσημο ανακοινωθέν απο την εταιρία ούτε για τα προβλήματα αλλά ούτε για κάποια λύση σε αυτά (μέσω κάποιου patch). Το σίγουρο είναι οτι ο ποιοτικός έλεγχος που έγινε στο παιχνίδι ήταν, το λιγότερο, ελλιπής.

Κρίμα γιατί το FIFA 13 έχει σημειώσει ρεκόρ πωλήσεων για τα τελευταία χρόνια πουλώντας πάνω απο πέντε εκατομμύρια αντίτυπα.