Witcher III

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Assassin's Creed III - Review

Η συγκεκριμένη σειρά παιχνιδιών μου έχει αφήσει πραγματικά ανάμεικτα συναισθήματα. Ενώ το πρώτο μου άρεσε πάρα πολύ, τα υπόλοιπα τα βρήκα αδιάφορα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην πολυασχοληθώ μαζί τους και να τα αφήσω στην άκρη αφού μου φαινόντουσαν ίδια μεταξύ τους. Το νέο επεισόδιο φέρνει μία αλλαγή την οποία χρειαζόταν η σειρά και αναφέρομαι τόσο στον τόπο όσο και στην εποχή που διαδραματίζεται το παιχνίδι.

Μεταφερόμαστε στην Αμερική και πιό συγκεκριμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες του 18ου αιώνα.  Η πρώτη αλλαγή είναι άμεσα εμφανής και έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική των κτιρίων. Τα ξύλινα σπίτια του... Φαρ Ουέστ βρίσκονται παντού στους χωμάτινους δρόμους των πόλεων έχοντας αντικαταστήσει στο μεγαλύτερο μέρος τα πέτρινα. Υπάρχουν και τέτοια αλλά είναι κυρίως μεγάλες αποθήκες, εκκλησίες και φρούρια. Χαρακτηριστικές της εποχής είναι και οι στολές των στρατιωτών καθώς η ενδυμασία των ανθρώπων έχει επίσης εξελιχθεί ενώ το ίδιο ισχύει και για τα όπλα. Βλέπουμε πιστόλια και μουσκέτα (μίας βολής όλα) τα οποία γεμίζουν με μπαρούτι απο εμπρός. Φυσικά δεν είναι και ό,τι καλύτερο μέσα σε μια μάχη αν χρειαστεί να τα ξαναχρησιμοποιήσεις! Τα πλοία είναι και αυτά διαφορετικά. Ιστιοφόρα μεν, αλλά πιό σύγχρονα. Ο οπτικός τομέας του παιχνιδιού είναι εξαιρετικός απο κάθε άποψη λοιπόν. Πέρα απο τις λεπτομέρειες της εποχής τα πάντα είναι καλοσχεδιασμένα και απεικονίζονται με αληθοφανή τρόπο. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση όταν βρέθηκα πάνω σε ένα καράβι, στο κατάστρωμα, και χαζεύοντας αριστερά και δεξιά τον ωκεανό είχα πραγματικά την αίσθηση οτι ταξιδεύω. Οτι, δηλαδή, το πλοίο κινούνταν όχι μόνο μπροστά λόγω του ανέμου αλλά και πάνω - κάτω λόγω των κυμάτων!

Το ηχητικό μέρος του τίτλου είναι επίσης άρτιο. Οι ομιλίες καθαρές με τον κάθε χαρακτήρα να έχει την προφορά του αναλόγως την καταγωγή του και πολλές φορές την παιδεία του (ευτυχώς έχει και υπότιτλους). Αλλιώς μιλούν οι εργάτες, αλλιώς οι αριστοκράτες, αλλιώς οι ναύτες κ.ο.κ. Οι περιβάλλοντες ήχοι είναι πλούσιοι και αληθοφανείς ενώ τα διάφορα εφέ (όπως η ξερή εκπυρσοκρότηση των παλαιών εκείνων όπλων) έχουν αποδοθεί σωστά (για τα όπλα ξέρω γιατί τέτοια είχαμε στο στρατό). Η μουσική είναι εξίσου καλή και συνοδεύει ευχάριστα το παιχνίδι.

Στον χειρισμό του παιχνιδιού έχουν γίνει κάποιες αλλαγές (βασικά, στον τρόπο που παίζεται έχουν γίνει). Πλέον πολλές αποστολές δεν τις αναλαμβάνουμε μόνοι μας αλλά με τη συνοδεία ενός ή παραπάνω συντρόφων. Σε περίπτωση που είναι μόνο ο ένας (προκαθορισμένο απο το παιχνίδι αυτό), μπορούμε να του δίνουμε κάποιες εντολές όπως να κρυφτεί κάπου, να μας περιμένει ή να επιτεθεί μαζί μας. Καλή προσθήκη γιατί δίνει ποικιλία στο gameplay αλλά πρέπει να μάθει κάποιος να τη χειρίζεται σωστά. Όσον αφορά τις αποστολές νομίζω οτι (τουλάχιστον κάποιες) έχρηζαν μεγαλύτερης προσοχής καθώς είναι ιδιαίτερα εκνευριστικές. Ίσως πάλι να έχω συνηθίσει στο Dishonored και να χρειάζομαι λίγη παραπάνω προσαρμογή. Μιλώντας για προσαρμογή, η πρώτη μία ώρα περίπου είναι το interactive tutorial (διαδραστική εκμάθηση ντε!) το οποίο αναλαμβάνει να μας μάθει τους βασικούς χειρισμούς και να μας εντάξει στον τρόπο λειτουργίας του Assassin's Creed III.
Τοξοβολία...
Σεναριακά το παιχνίδι κινείται γύρω απο τη διαμάχη των Assassins και των Templars για την ισορροπία του κόσμου ή την παγκόσμια κυριαρχία αντίστοιχα. Για άλλη μια φορά εμφανίζονται σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες οι οποίες διανθίζουν την περιπέτειά μας δίνοντάς μας δευτερεύουσες αποστολές. Αν τις ολοκληρώσουμε αμειβόμαστε με κάποιο μπόνους! Η ιστορία είναι ωραία δομημένη πάντως και ξετυλίγεται κομμάτι - κομμάτι μπροστά μας χωρίς να κουράζει.
Rafting...
Στα αρνητικά βάζω το οτι για λεπτομέρειες μπορεί να πάει στραβά μία αποστολή μας και να πρέπει να την ξαναξεκινήσουμε απο το τελευταίο save point. Ευτυχώς είναι πολύ τακτικά αυτά και συνήθως ένα τέτοιο στραβοπάτημα δεν πρόκειται να μας πάει πολύ πίσω. Επίσης θα ήθελα λίγο ταχύτερη απόκριση του χαρακτήρα όταν συναντάει κάποιο εμπόδιο : πολλές φορές φτάνουμε μπροστά σε έναν φράχτη και είναι σαν να το σκέφτεται αν θα τον πηδήξει (τον φράχτη) πριν τελικά το κάνει...
Ιππασία... Μήπως να το πούμε Assassin's IIIαθλο;
Σε γενικές γραμμές έχουμε να κάνουμε με έναν ποιοτικό τίτλο. Δεν πρόκειται να απογοητεύσει όσους ασχοληθούν μαζί του (κυρίως τους οπαδούς της σειράς) ενώ, πιστεύω, οι περισσότεροι θα το ευχαριστηθούν ιδιαίτερα. Παρά τα τακτικά saves δεν είναι απο τα παιχνίδια που ευνοούν τη δεκάλεπτη ενασχόληση μαζί τους. Θα πρέπει όταν ξεκινήσουμε μία αποστολή να την φέρουμε εις πέρας τόσο για να μην χάνουμε το νόημα της υπόθεσης όσο και για να μην βγαίνουμε εκτός κλίματος παιχνιδιού. Σίγουρα το συνιστώ σε όσους ασχολούνται με παιχνίδια του είδους ενώ όσοι δεν το κάνουν είναι μια καλή ευκαιρία για να αρχίσουν.

Το έτρεξα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα σε :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 64bit Ultimate

Μόνο σε ανοικτούς χώρους με πολλή κίνηση παρατήρησα τα frames να πέφτουν στα 20 - 22. Σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι είναι πάνω απο 45.

Η επίσημη ιστοσελίδα είναι εδώ.

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Corsair Carbide 200R - Φθηνό και καλό.

Όλο και περισσότερο ασχολούμαι με την Corsair. Είτε είναι μνήμες, τροφοδοτικά, κουτιά ή οτιδήποτε άλλο βγάζει η εταιρία, ξέρω οτι στην χειρότερη περίπτωση δεν θα απογοητευτώ. Βασικός της στόχος είναι να παρουσιάζει εξαιρετικά προϊόντα και συνήθως το καταφέρνει.

Το Carbide 200R είναι ένα κουτί το οποίο απευθύνεται στα... σφιχτά πορτοφόλια (και όχι απαραίτητα σφιχτά απο επιλογή). Η τιμή του στο εξωτερικό ξεκινάει απο 55,00 ευρώ ενώ στη χώρα μας το βρήκα μόνο σε ένα "μαγαζί" (το γνωστό κόκκινο - μαύρο) στην φανταστική τιμή των 84,90 ευρώ!!! Δεν θα επεκταθώ γιατί συγχύζομαι. Όποιος ενδιαφέρεται πάντως καλό θα είναι να περιμένει να το φέρουν και άλλα καταστήματα του χώρου για να υπάρξει ανταγωνισμός.
Ωραία λεπτομέρεια το εσωτερικό μαύρο χρώμα.
Ξεκινώντας με την εμφάνιση, θα πω οτι το κουτί δεν εντυπωσιάζει με τον σχεδιασμό του αλλά ούτε είναι άσχημο. Είναι βαμμένο εξ ολοκλήρου μαύρο και το ίδιο ισχύει για το εσωτερικό του. Το επάνω μέρος του είναι διάτρητο για καλύτερο αερισμό και μπορούμε να εγκαταστήσουμε εκεί ανεμιστήρες για ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα. Η μία πλαϊνή πλευρά μπορεί να δεχτεί δύο ανεμιστήρες ενώ η άλλη είναι σκέτο μέταλλο. Μπροστά υπάρχουν δύο θύρες USB 3.0 καθώς επίσης οι υποδοχές για ακουστικά και μικρόφωνο. Τα κουμπιά για το άνοιγμα και το reset του υπολογιστή είναι επίσης μπροστά. Το πίσω μέρος δεν διαθέτει κάτι ιδιαίτερο με την απουσία οπών για σωλήνες υδρόψυξης απλά να μην υπάρχουν. Αλλά, απο την άλλη, η συγκεκριμένη θήκη δεν απευθύνεται σε τέτοιο κοινό, σωστά; Σωστά. Πάμε παρακάτω.
Η θέση του τροφοδοτικού μαζί με το φίλτρο για τις σκόνες.
Το κουτί είναι midi tower και μπορεί να δεχτεί μητρικές ATX και Micro ATX. Εσωτερικά υπάρχουν ήδη εγκατεστημένοι δύο ανεμιστήρες 120 mm : ένας μπροστά για να βάζει κρύο αέρα και ένας πίσω για να βγάζει τον ζεστό. Ο μπροστινός διαθέτει φίλτρο για την κατακράτηση της σκόνης. Η θέση του τροφοδοτικού είναι κάτω χαμηλά κάτι το οποίο συγκαταλέγεται στα θετικά στοιχεία του ενώ διαθέτει και αυτή φίλτρο για τις σκόνες. Συνολικά το Carbide 200R έχει επτά υποδοχές εγκατάστασης συσκευών για τις οποίες δεν απαιτείται κάποιο εργαλείο. Πολύ θετικό είναι και το γεγονός οτι υπάρχουν πολλές τρύπες στο εσωτερικό για την τακτοποίηση των καλωδίων. Τί να τους κάνεις τους οκτώ ανεμιστήρες όταν τα καλώδια δεν αφήνουν τον αέρα να κινείται ελεύθερα;
Εδώ βλέπουμε το μπροστινό μέρος με όλες τις θύρες και υποδοχές του
όπως επίσης και το πάνω μέρος στο οποίο μπορούν να τοποθετηθούν
είτε δύο ανεμιστήρες (εσωτερικά) είτε σύστημα υδρόψυξης (εξωτερικά).
Δυστυχώς, για την δεύτερη επιλογή, δεν είδα να υπάρχουν οπές στο πίσω
μέρος του κουτιού για να μπουν μέσα οι σωλήνες οπότε αυτοαναιρείται.
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η Corsair στην επίσημη ιστοσελίδα του προϊόντος το πουλάει 62,99 δολάρια (ούτε 50,00 ευρώ δηλαδή) ενώ άλλα ηλεκτρονικά καταστήματα (στο εξωτερικό) το δίνουν μέχρι και 59,00 δολάρια. Δυστυχώς, όπως έγραψα και πιό πάνω, στην Ψαροκώσταινα (ξέρω, ρίχνω το επίπεδο) το μόνο "μαγαζί" που το πουλάει (το γνωστό κόκκινο - μαύρο) το έχει στα 84,90 ευρώ. Στην καλύτερη περίπτωση το γεγονός αυτό αποτελεί κλοπή! Δυστυχώς, για το συγκεκριμένο μοντέλο, υπάρχουν καλύτερες προτάσεις στην ελληνική αγορά με αυτά τα χρήματα. Αν όμως το φέρουν και άλλοι πωλητές θα πέσει η τιμή του οπότε θα αποτελεί μία εξαιρετική επιλογή για όσους ενδιαφέρονται.
Μια χαρά χωράει τα πάντα.

Μία αναλυτική παρουσίαση μπορείτε να βρείτε εδώ.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Sine Mora - Review

Κατά διαστήματα βγαίνουν κάποια παιχνίδια τα οποία έρχονται για να ταράξουν τα νερά στο χώρο μας. Άλλες φορές είναι παιχνίδια τα οποία έχουν τα εκπληκτικότερα γραφικά όλων των εποχών (λέμε τώρα) ή τις μεγαλύτερες καινοτομίες όλων των εποχών (λέμε τώρα) ή ίσως το τελειότερο gameplay όλων των εποχών (λέμε τώρα). Κάποιες φορές είναι η ιδανική υλοποίηση όλων των καλών στοιχείων των υπολοίπων παιχνιδιών της εκάστοτε κατηγορίας στην οποία ανήκουν. Το Sine Mora έχει λίγο απ'όλα τα παραπάνω.

Χαμόςςςςςςςςςςς!!!
Το παιχνίδι είναι ένα side scrolling shooter. Ως τέτοιο δεν έχω και πολλά πράγματα να γράψω για αυτό. Τα γραφικά του είναι πολύ όμορφα με μία καρτουνίστικη πινελιά και είναι τρισδιάστατα παρά το δισδιάστατο χαρακτήρα του παιχνιδιού. Είναι ελαφρύ και δεν πρόκειται να ζορίσει ακόμα και παλαιότερους υπολογιστές με όλα τα γραφικά στο μέγιστο. Βέβαια, οι επιλογές που έχουμε για την παραμετροποίησή του στον οπτικό τομέα είναι ελάχιστες αλλά δεν πιστεύω οτι ακόμα και κάποιος με ένα παλαιότερο μηχάνημα θα χρειαστεί να ασχοληθεί μαζί τους.

Ο ηχητικός τομέας του παιχνιδιού είναι καλός με το μόνο πράγμα που με ενόχλησε είναι οτι οι ομιλίες που ακούγονται δεν είναι στα αγγλικά (πιθανόν να είναι κορεάτικα, γιαπωνέζικα ή κινέζικα) αλλά χάρη στους υπότιτλους δεν πολυδίνω σημασία. Θα προτιμούσα να είναι στα αγγλικά βέβαια...

Πού πάνε και τα βρίσκουν αυτά τα ονόματα ήθελα να 'ξερα...
Το Sine Mora ξεχωρίζει στο gameplay του. Είναι ένα απο εκείνα τα εκνευριστικά παιχνίδια που πρέπει να αποφεύγεις συνεχώς τις βολές των αντιπάλων με τη διαφορά οτι δεν υπάρχει κάποιος "μετρητής ζωής". Όποτε χτυπάμε ή μας χτυπάει αντίπαλος αυτό που μεταβάλλεται είναι ο υπολειπόμενος χρόνος μας μέχρι το επόμενο save point (τα οποία είναι αρκετά συχνά). Επομένως μπορεί να μας πετυχαίνουν οι αντίπαλοι με τα πυρά τους και να χάνουμε χρόνο αλλά κάνοντας και εμείς το ίδιο αναπληρώνουμε ό,τι χάσαμε. Με το παραπάνω "τέχνασμα" διαφοροποιείται απο οτιδήποτε άλλο έχουμε δει στην κατηγορία του και δίνει κίνητρο στον παίκτη να μην τα παρατάει αλλά να προσπαθεί να πετύχει όσο περισσότερους αντιπάλους μπορεί παρά τα εισερχόμενα απο αυτούς πυρά. Μου άρεσε ιδιαίτερα το οτι υπάρχει εναλλαγή μεταξύ εναέριων και υποβρύχιων αποστολών αυξάνοντας έτσι την ποικιλία σε σκηνικά και αντιπάλους!

Είναι αρκετά διασκεδαστικό και σίγουρα λιγότερο εκνευριστικό απο τα υπόλοιπα παιχνίδια της κατηγορίας του. Ειδικά αν επιλέξουμε βαθμό δυσκολίας για πιό "χαλαρούς" παίκτες το Sine Mora είναι ένα απολαυστικό shooter για να κυλάει ευχάριστα η ώρα. Αυτό δεν σημαίνει οτι παύει να αποτελεί πρόκληση. Οι μάχες με τα bosses είναι αρκετά πιό δύσκολες και αν χάσουμε εκεί τότε πρέπει να τις ξεκινήσουμε απο την αρχή.

Έχουμε τη δυνατότητα να παίξουμε είτε με το ποντίκι είτε με το πληκτρολόγιο. Μπορούμε να τα συνδυάσουμε μεταξύ τους αλλά έτσι όπως είναι στημένος ο χειρισμός του δεν έχει νόημα. Προσωπικά βρήκα το ποντίκι "αργό" οπότε επέλεξα να χρησιμοποιώ το πληκτρολόγιο (ξαναθυμήθηκα την εποχή που έπαιζα Xenon2 στον Amstrad!!!). Είναι ενεργοποιημένα και τα δύο μέσα στο παιχνίδι και δεν χρειάζεται να βγούμε απο την πίστα στην οποία βρισκόμαστε για να κάνουμε αλλαγή.
Ένα απο τα πολλά bosses του παιχνιδιού.
Έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, με ένα casual παιχνιδάκι το οποίο πιστεύω θα αρέσει σε όσους θέλουν κάτι για να γεμίζουν τα "κενά" 10λεπτα της καθημερινότητάς τους. Το συνιστώ, όμως, σε όλους!

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Corsair AX860i Platinum - Παρουσίαση

Δεν πρόκειται να βαρεθώ να λέω οτι το βασικότερο κομμάτι ενός υπολογιστή είναι το τροφοδοτικό του. Απο εκεί ξεκινούν όλα και ανάλογα με το αν η λειτουργία του είναι καλή ή όχι θα έχουμε τις αντίστοιχες επιπτώσεις. Βλέπετε, εκτός απο το να παρέχει ρεύμα, φροντίζει ώστε να μην υπάρχουν αυξομειώσεις στην τάση του οι οποίες φθείρουν γρηγορότερα τον υπολογιστή μας.

Ένα κακό τροφοδοτικό με ασταθή τάση θα δημιουργήσει πρόβλημα στη λειτουργία του υπολογιστή μας ή θα φθείρει τα υποσυστήματά του. Ενδεχομένως να τα καταστρέψει ή να μην μπορέσει να τα προστατέψει όταν θα χρειαστεί (η Δ.Ε.Η. δεν φημίζεται για τη σταθερότητα της τάσης του ρεύματός της). Επιπρόσθετα ένα κακό τροφοδοτικό, κατά κανόνα, θα καταναλώσει παραπάνω ρεύμα αυξάνοντας το λογαριασμό της πολυαγαπημένης μας Δ.Ε.Η. που τόσο λατρεύουμε όλοι μας. Θέλει λοιπόν λίγη παραπάνω προσοχή (και χρήματα) η επιλογή του.
Πολλά καλώδια!
Η Corsair έχει, εδώ και καιρό, αποκτήσει τη φήμη της εταιρίας η οποία δεν συμβιβάζεται με προτάσεις δευτεροκλασάτων προϊόντων. Έχει καθιερωθεί ως μία απο τις κορυφαίες κατασκευάστριες σε οτιδήποτε παράγει και τα τροφοδοτικά της εδώ και χρόνια συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα της αγοράς. Πριν λίγο καιρό είχε παρουσιάσει το AX1200i Platinum το οποίο είναι εξαιρετικό προϊόν αλλά "παίζει" σε πολύ μεγάλη κατηγορία. Με τα AX760i, AX860i, AX760 και AX860 η εταιρία απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό με πιό λογικές ενεργειακές απαιτήσεις. Η διαφορά ανάμεσα στα μοντέλα που έχουν το "i" στον κωδικό τους και σε εκείνα που δεν το έχουν, είναι οτι τα πρώτα διαθέτουν την θύρα "Link" η οποία, μέσω USB, μας δίνει στοιχεία σχετικά με τη λειτουργία του τροφοδοτικού αλλά και κάποιων άλλων υποσυστημάτων.

Ξεκινώντας με τα... βασικά, να πω οτι το συγκεκριμένο μοντέλο είναι πλήρως modular. Δεν υπάρχει ούτε ένα καλώδιο μόνιμα συνδεδεμένο επάνω του. Ακόμα και η τροφοδοσία της μητρικής κουμπώνει και ξεκουμπώνει. Σε πολλούς δεν αρέσει αυτό και υποστηρίζουν οτι με αυτήν την συνδεσμολογία αυξάνονται οι απώλειες σε ρεύμα. Τροφοδοτικά όπως το AX860i το διαψεύδουν πανηγυρικά. Προσωπικά είμαι υποστηρικτής αυτής της μεθόδου γιατί πέρα απο το οτι δεν γεμίζει το εσωτερικό του κουτιού μου με άχρηστα καλώδια, τα πάντα είναι τακτοποιημένα και ο αέρας ρέει ανεμπόδιστος ψύχοντας καλύτερα τα υποσυστήματα.
Τα πάντα κουμπώνουν και ξεκουμπώνουν επάνω του.
Ένα ακόμη καλό χαρακτηριστικό του AX860i είναι οτι ο ανεμιστήρας του δεν λειτουργεί αν ο φόρτος του τροφοδοτικού δεν ξεπεράσει το 30% (~260W). Γιατί να δουλεύει ένας ανεμιστήρας όταν δεν χρειάζεται; Κάνει και λιγότερη φασαρία.

Κατά τα άλλα, η συσκευή πληροί τις προδιαγραφές ATX και έχει διαστάσεις 15cm x 8.6cm x 16cm. Ο ανεμιστήρας έχει διάμετρο 140mm και είναι double ball baring τεχνολογίας για πιό αθόρυβη λειτουργία ενώ τα περιεχόμενα καλώδια αρκούν και με το παραπάνω για να συνδεθούν τα πάντα (σε λογικά πλαίσια, έτσι;).

Σύμφωνα με την παρουσίαση στην οποία θα σας παραπέμψω παρακάτω το τροφοδοτικό είναι απλά εξαιρετικό. Είναι σταθερό παρά τα φορτία που του βάζουν ενώ αποδεικνύει οτι την Platinum πιστοποίηση την κέρδισε δίκαια.
Αναλυτικά όλα τα καλώδια που διαθέτει.
Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα τροφοδοτικά μπορείτε να διαβάσετε και αυτό το κείμενο το οποίο εξηγεί κάποια πράγματα παραπάνω. Πλήρης παρουσίαση του προϊόντος, όπως πάντα, εδώ.

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

AMD CPUs και Windows8 - Τελικά έχουν καλύτερη απόδοση;

Στο παρελθόν αναφέρθηκα αρκετά στο θέμα που υπήρχε με τον τρόπο διαχείρισης των νέων CPUs της AMD (με την κωδική ονομασία FX) οι οποίοι βασίζονταν στην νέα αρχιτεκτονική Bulldozer απο τα Windows7. Η εταιρία υποστήριζε, με την επίσημη επιβεβαίωση της Microsoft, οτι το λειτουργικό σύστημα δεν έκανε σωστή διαχείριση των επεξεργαστών της και γι'αυτό δεν απέδιδαν τα μέγιστα.

Η Microsoft προσπάθησε να δώσει λύση φτιάχνοντας κάποιες διορθώσεις (τις οποίες έπρεπε οι χρήστες να εγκαταστήσουν χειροκίνητα) ειδικά για το συγκεκριμένο πρόβλημα αλλά παράλληλα δήλωσε πως δεν θα βοηθούσαν πολύ (σε κάποιες περιπτώσεις γινόταν το αντίθετο). Ταυτόχρονα ανακοίνωσε οτι τα Windows8 θα κάνουν εξαρχής σωστή διαχείριση των επεξεργαστών της AMD οι οποίοι θα μπορούν πλέον να ξεδιπλώσουν ανεμπόδιστα όλο το "ταλέντο" τους.

Τα Windows8 ήρθαν, βγήκαν ήδη οι πρώτες ενημερώσεις (άσχετες με το θέμα) και όλοι όσοι είναι κάτοχοι FX επεξεργαστή (συμπεριλαμβανομένου του γράφοντος) περιμένουν να δουν τί γίνεται. Καλή είναι η θεωρία, δε λέω, αλλά η πράξη είναι που έχει την ουσία και μας ενδιαφέρει.
Πολυδιαφημίστηκε αλλά δεν απέδωσε τα μέγιστα.
Το "πρόβλημα" που υπήρχε στο παρελθόν εντοπιζόταν στο οτι τα Windows7 δεν έκαναν διάκριση μεταξύ των modules και των πυρήνων των εν λόγω επεξεργαστών. Για να γίνω πιό κατανοητός να σας πω οτι η αρχιτεκτονική της AMD βασιζόταν σε modules (δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες γιατί δεν μας ενδιαφέρουν και τα λέω χοντρικά). Κάθε ένα απο αυτά είχε δύο αυτόνομους πυρήνες (κάτι σαν τα threads των επεξεργαστών της Intel) οι οποίοι μοιράζονταν μέσα στο module κάποιους κοινούς πόρους. Επειδή τα Windows7 δεν έκαναν διαχωρισμό επέλεγαν τυχαία κάποιον αδρανή πυρήνα για να εκτελέσουν την όποια λειτουργία τους. Μπορεί όμως αυτός ο πυρήνας να βρισκόταν μέσα στο ίδιο module με κάποιον ήδη ενεργό ο οποίος χρησιμοποιούσε ήδη τους κοινούς τους πόρους με αποτέλεσμα αφενός να αποδίδουν λιγότερο και οι δύο και αφετέρου να υπάρχουν άλλα modules τελείως ανενεργά. Ως αποτέλεσμα έχουμε μειωμένη απόδοση. Αυτό θέλησαν οι δύο εταιρίες να διορθώσουν.

Δυστυχώς δεν τα κατάφεραν. Όπως θα δείτε στο συγκριτικό που θα σας παραθέσω παρακάτω, μεσοσταθμικά το όφελος στο καινούριο λειτουργικό δεν ξεπερνάει το 1 - 2 τοις εκατό. Το συμπέρασμα όλων των παραπάνω είναι οτι η αρχιτεκτονικής της AMD πρέπει να διορθωθεί/βελτιωθεί/αλλάξει για να μπορέσει να γίνει πιό ανταγωνιστική. Ήδη οι νέοι επεξεργαστές της εταιρίας, βασιζόμενοι στην εξέλιξη της Bulldozer, έχουν βελτιωμένες επιδόσεις. Έπρεπε όμως να μας πουλήσουν τέτοιον παπά;
Ο FX-8350 είναι η νέα ναυαρχίδα της AMD.
Το συγκριτικό που ανέφερα παραπάνω είναι εδώ. Δοκιμάζεται ο FX-8150 ο οποίος ήταν το κορυφαίο μοντέλο εκείνης της γενιάς επεξεργαστών και δεν μένει παρά να δούμε αν θα υπάρξουν και άλλες ενημερώσεις (κάτι τέτοιο φημολογείται) ή αν θα γίνουν δοκιμές και σε άλλα μοντέλα τα οποία μπορεί να ωφελήθηκαν περισσότερο.

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Need For Speed Most Wanted (2012) - Review

Η σειρά Need For Speed είναι, αν όχι η παλιότερη, απο τις παλιότερες σειρές παιχνιδιών αγώνων ταχύτητας. Το κάθε νέο επεισόδιο έφερνε και κάτι ξεχωριστό ή κάτι καινούριο μαζί του. Όλα χαρακτηρίζονταν απο εξαιρετικά γραφικά και σχεδόν πάντα άρτιο τεχνικό τομέα με τον χειρισμό τους να είναι arcade. Απευθύνονταν, δηλαδή, συνήθως στους πιό "χαλαρούς" παίκτες.

Το νέο μέρος είναι προϊόν της Criterion η οποία δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά στη σειρά. Η δουλειά που έκανε το στούντιο παραγωγής είναι εξαιρετική όσον αφορά το οπτικοακουστικό κομμάτι διατηρώντας τα υψηλά στάνταρ της σειράς. Τα γραφικά είναι απο άλλον πλανήτη! Δεν αναφέρομαι μόνο στα μοντέλα των αυτοκινήτων αλλά σε οτιδήποτε απεικονίζεται στην οθόνη μας.
Γουστάρω τρελά!
Για αρχή ας ξεκινήσουμε απο τα αυτοκίνητα. Είναι πάρα πολλά, πάρα πολύ όμορφα και τα περισσότερα δεν πρόκειται να τα οδηγήσουμε ποτέ (για να μην πω όλα). Ο σχεδιασμός τους είναι εξαιρετικός απο κάθε άποψη. Μου αρέσει που όσο τα κοπανάμε αριστερά και δεξιά, πράγμα αναπόφευκτο, καταστρέφονται έχοντας πολλαπλά στάδια ζημιάς. Ξύνεται το χρώμα τους, ραγίζουν τα τζάμια τους, βαθουλώνουν τα αμαξώματα, σπάνε οι καθρέπτες και τα φανάρια τους. Εξαιρούνται τα μπροστινά φώτα τα οποία είναι φτιαγμένα διάφανο ατσάλι και δεν παθαίνουν τίποτα. Απο εκεί και πέρα έχουμε να κάνουμε με όλα τα υπόλοιπα που απεικονίζονται στην οθόνη μας. Τα αυτοκίνητα της "κίνησης" είναι όλα πραγματικά μοντέλα σχεδιασμένα με αρκετή λεπτομέρεια. Η πόλη στην οποία κινούμαστε είναι γεμάτη κίνηση, σχεδιασμένη πολύ όμορφα με μεγάλη ποικιλία τοποθεσιών. Καθαρά αστικές περιοχές δίνουν τη θέση τους στις βιομηχανικές, στις δασικές ή στους αυτοκινητοδρόμους. Όλα είναι σχεδιασμένα με λεπτομέρεια και μάλιστα με εξαιρετικό βαθμό καταστρεψιμότητας. Ακόμα και οι λακκούβες στους δρόμους μπορεί να έχουν νερό μέσα ή όταν πατάμε σε χορτάρι μπορεί να σηκώσουμε φύλλα. Ξεχωρίζει η οπτική απεικόνιση της εξόδου μας απο οποιοδήποτε τούνελ όπου βγαίνοντας απο εκεί θα μας τυφλώσει ο ήλιος για λίγο μέχρι να μπορέσουμε να δούμε ξανά καθαρά το χώρο γύρω μας. Πραγματικά εξαιρετική δουλειά.
Πού πας με τα γοβάκια στα χωράφια καλή μου;
Ηχητικά το παιχνίδι τα πάει αρκετά καλά. Οι μηχανές των αυτοκινήτων έχουν ξεχωριστή χροιά η κάθε μία ενώ τα μουσικά κομμάτια που ακούγονται είναι όλα "γρήγορα" και ταιριάζουν με το χαρακτήρα του παιχνιδιού. Συνήθως χαμηλώνω τη μουσική σε τέτοια παιχνίδια αλλά είπα να κάνω μία εξαίρεση τώρα καθώς πολλά τραγούδια είναι πάρα πολύ γνωστά. Θα το κάνω, όμως, κάποια στιγμή γιατί αποσυντονίζομαι.

Όπως ανέφερα παραπάνω τα διαθέσιμα αυτοκίνητα είναι πάρα πολλά. Η ιδιαιτερότητα του νέου Need For Speed είναι οτι απο την αρχή όλα τα μοντέλα είναι διαθέσιμα αρκεί να μπορέσουμε να τα βρούμε. Είναι παρκαρισμένα σε διάφορα σημεία μέσα στην πόλη είτε κάπου σε κοινή θέα είτε κρυμμένα σε κάποια ταράτσα. Το βρήκες; Δικό σου. Όλα έχουν πέντε σημεία προς βελτίωση τα οποία μπορούμε να ξεκλειδώσουμε κερδίζοντας διάφορους αγώνες με έπαθλο κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Με αυτόν τον τρόπο τα βελτιώνουμε για να μπορούμε να κερδίζουμε ευκολότερα αγώνες στην προσπάθειά μας να γίνουμε ο Νο1 (επικηρυγμένος) οδηγός στην πόλη.

Κερδίζοντας αγώνες μαζεύουμε Speed Points. Όχι, δεν είναι κλήσεις απο την τροχαία. Είναι κάτι σαν πόντοι εμπειρίας οι οποίοι ανά κάποια ποσότητα μας επιτρέπουν να προκαλέσουμε τους άλλους οδηγούς και να πάρουμε, μαζί με τα κλειδιά των αυτοκινήτων τους, τη θέση τους. Παράλληλα με τους αγώνες υπάρχουν και κάποια challenges τα οποία δίνουν ένα παραπάνω ενδιαφέρον στην περιήγησή μας στην πόλη (π.χ. πόσες κάμερες της τροχαίας μας φωτογράφησαν ή πόσες διαφημιστικές ταμπέλες σπάσαμε κ.τ.λ.). Είναι πολύ πιθανό κάποιοι αγώνες μετά την ολοκλήρωσή τους να καταλήξουν σε κυνηγητό της τροχαίας το οποίο μπορεί να κρατήσει αρκετή ώρα αν δεν καταφέρουμε να ξεφύγουμε γρήγορα.

Όσο περισσότερη ώρα κρατάει το κυνηγητό τόσο καλύτερες μονάδες της αστυνομίας θα μας κυνηγάνε με περισσότερα μέσα (καρφιά) και πιό συντονισμένα (μπλόκα στους δρόμους). Ένα τέτοιο κυνηγητό μου πήρε 17 λεπτά μέχρι να το τελειώσω. Απο ένα σημείο και μετά γίνεται πολύ δύσκολο να τους ξεφύγεις και άμα σου έχουν σκάσει και τα λάστιχα είναι ακόμα χειρότερα. Ευτυχώς περνώντας μέσα απο κάποια μαγαζιά - συνεργεία αλλάζει χρώμα το αυτοκίνητο και επισκευάζεται αυτόματα και άμεσα βοηθώντας μας πάρα πολύ.

Επομένως όλα καλά ως εδώ, σωστά; Σωστά. Υπάρχει όμως ένα πάρα πολύ μεγάλο "αλλά" το οποίο χαλάει την όλη εικόνα του παιχνιδιού. Δεν είναι άλλο απο το gameplay και πιό συγκεκριμένα απο τον βαθμό δυσκολίας των αντιπάλων. Επειδή όλα τα αυτοκίνητα είναι εξ αρχής διαθέσιμα για να τα οδηγήσουμε ο βαθμός των 10 οδηγών της κατάταξης είναι κυμαινόμενος. Τί και αν οδηγάς Lamborghini; Ο τύπος με το Alfa Romeo C4 Concept σε βάζει κάτω χαλαρά. Α-πα-ρά-δεκ-το! Έχω να εκνευριστώ τόσο με παιχνίδι πάρα πολύ καιρό (μπορεί και απο τότε που έπαιζα Football Manager). Κατά τη γνώμη μου αυτό χαλάει όλο το παιχνίδι και με έχει οδηγήσει στο να μην πολυασχοληθώ μαζί του. Εδώ θα έπρεπε να έχει γίνει κάτι διαφορετικό έτσι ώστε να υπάρχει μία σχετική αληθοφάνεια.

Συνιστώ το παιχνίδι μόνο στους φανατικούς της σειράς και σε κανέναν άλλο. Ούτε καν σε όσους αρέσκονται σε παιχνίδια ταχύτητας. Το προηγούμενο μέρος, το "The Run", μου άρεσε πολύ περισσότερο.
Όχι ρε γαμ@#$%! Πάνε τα καινούρια λάστιχα!

Το έτρεξα με όλα τα γραφικά στο μέγιστο χωρίς προβλήματα σε :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 64bit Ultimate

Η επίσημη ιστοσελίδα είναι εδώ.

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Windows8 - Πρώτες εντυπώσεις

Εδώ και καιρό φοβόμουν κάποια πράγματα για τη Microsoft και τα Windows και τελικά βλέπω οτι μάλλον οι φόβοι μου βγαίνουν αληθινοί αφού το δημοφιλές λειτουργικό όσο πάει και βελτιώνεται. Με τί θα γκρινιάζουμε τώρα;

Θα κάνω μία αναδρομή στο παρελθόν και μία γενικότερη ανασκόπηση του χώρου πριν περάσω στα Windows. Τα cloud services έχουν κάποια χρόνια που εμφανίστηκαν αλλά μόλις τα τελευταία 2 - 3 γίνονται αισθητά και δείχνουν τις εφαρμογές τους στην καθημερινότητά μας. Το Dropbox και το Skydrive είναι δύο απο τα γνωστότερα παραδείγματα παρέχοντας χώρο στους χρήστες σε servers τους για να ανεβάζουν και να διαχειρίζονται τα αρχεία τους απο διαφορετικές τοποθεσίες.

Με τους φορητούς υπολογιστές ολοένα να μικραίνουν, να αποκτούν περισσότερη ισχύ και δυνατότητες, το ίντερνετ να είναι παντού και όλα αυτά σε συνδυασμό με τις σύγχρονες ανάγκες μας οι υπηρεσίες cloud αποκτούν νόημα. Ομολογουμένως αποκτούν και μεγαλύτερη απήχηση. Σκεφτείτε οτι μπορεί να έχουν εφαρμογή τόσο στους επαγγελματίες όσο και σε "απλούς" χρήστες (π.χ. φοιτητές) οι οποίοι δεν θέλουν να κουβαλάνε μαζί τους τα αρχεία τους. Αποθηκεύοντάς τα σε κάποιον server έχουν πρόσβαση σε αυτά απο οποιονδήποτε υπολογιστή με ίντερνετ. Και το ίντερνετ είναι πλέον σχεδόν παντού (μέχρι και η Κοινότητα στο χωριό μου έχει).
Laptop και tablet 2 σε 1! Τί άλλο να ζητήσει κανείς;
Τα tablets είναι ένα ακόμα κομμάτι του παζλ. Η διάδοσή τους είναι τόσο μεγάλη και ραγδαία που δημιούργησε μία αγορά απο το πουθενά. Οι χρήστες επιλέγουν τη συσκευή που καλύπτει καλύτερα τις ανάγκες τους κάνοντας έτσι τη δουλειά τους καθ'οδόν απο σχεδόν οπουδήποτε. Στο εξωτερικό (που οι χρεώσεις data μέσω 3G είναι λογικές) βλέπεις ανθρώπους με tablets μέσα στο μετρό, τα τραίνα ή τα λεωφορεία να δουλεύουν, να σερφάρουν ή απλά να χαζολογούν σε κάποιο chat room. Οι επιλογές μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν δύο : iOS και Android. Η Microsoft δεν μπορούσε να μείνει έξω απο το παιχνίδι.

Στο κάτω - κάτω έχει σημασία αν πουλάς λειτουργικά για τηλέφωνα, tablets ή υπολογιστές; Καμία απολύτως αρκεί να βγάζεις κέρδος. Ξεκινώντας απο το άλλο μεγάλο πρόσφατο φαινόμενο, τα smartphones, παρουσίασε την επόμενη γενιά λειτουργικών της. Σκοπός της Microsoft είναι να ενοποιήσει τις τρεις πλατφόρμες (smartphones, tablets, PCs) καταλαμβάνοντας όσο μεγαλύτερο μέρος των αγορών τους γίνεται. Δεδομένου οτι στα PCs κυριαρχεί με συντριπτική πλειοψηφία, αυτό που θέλει/πρέπει να κάνει είναι να μπει δυναμικά στις άλλες δύο. Τα cloud services (το Skydrive είναι δικό της) και ένα κοινό, συμβατό λειτουργικό σύστημα είναι απαραίτητα για να το καταφέρει.

Φτάνουμε στα Windows8 λοιπόν. Βασίζονται στα Windows7 τα οποία είναι η (καλή) εξέλιξη των (s)Vista. Πολλές οι αλλαγές που γίνανε στο λειτουργικό με το προφανέστερο όλων το νεοεισαχθέν Metro interface και η κατάργηση του μενού "Έναρξη". Πολλοί κατηγόρησαν τη Microsoft οτι με το νέο της λειτουργικό σύστημα δίνει μεγάλο ειδικό βάρος στα tablets και δεν έχουν πολύ άδικο. Αν είχα touch οθόνη όλα θα ήταν ευκολότερα στον υπολογιστή μου. Μήπως όμως αυτό ισχύει ούτως ή άλλως; Θέλω να πω οτι και στα Windows7 αν είχα οθόνη αφής πάλι όλα θα τα έκανα ευκολότερα.

Η Start Screen.
Τα Windows8 φοβόμουν οτι θα είναι δύσχρηστα και πολύπλοκα. Μετά θυμήθηκα οτι το ίδιο φοβόμουν για τα 7άρια αλλά και για τα XP. Το ίδιο φοβόμουν όποτε άλλαζα κινητό ή όταν πήρα για πρώτη φορά συσκευή με Symbian, iOS και Android. Επομένως άφησα στην άκρη το "φαίνεσθαι" και έψαξα την ουσία. Βρήκα, λοιπόν, οτι το νέο λειτουργικό είναι πολύ εύκολο στο να το μάθεις, γρήγορο, σταθερό (μέχρι τώρα) και μου παρέχει συμβατότητα για όλες μου τις συσκευές (με εξαίρεση δύο inkjet εκτυπωτές που έχω για τους οποίους, όμως, και στα Windows7 είχα βρει εναλλακτικούς drivers και περιμένω να βγουν οι αντίστοιχοι για τα 8).

Το Metro interface είναι πολύ παραμετροποιήσιμο και εύχρηστο. Επιλέγουμε τί θέλουμε να είναι παρόν, τί όχι και με ποιό μέγεθος. Δεδομένου μάλιστα οτι τα tiles του (πλακίδια ντε) είναι μεγαλύτερα απο τα "απλά" εικονίδια, είναι και πιό ευδιάκριτα. Κάποια απο αυτά είναι "ζωντανά" και μας ειδοποιούν για υπάρχουσες ενημερώσεις ή απλά αλλάζουν την εικόνα τους συνεχώς ανάλογα με το περιεχόμενό τους. Όταν είμαστε στην Start Screen μπορούμε να κάνουμε δεξί κλικ σε κενό χώρο και αμέσως έχουμε την επιλογή πατώντας το "All Aps" να δούμε όλες μας τις εφαρμογές ταξινομημένες. Αυτό έχει αντικαταστήσει το μενού της "Έναρξης". Το βρήκα εξαιρετικό γιατί πλέον καλύπτει όλη την οθόνη κάνοντας πιό ευδιάκριτα τα εικονίδια των εφαρμογών και άρα πιό εύκολο τον εντοπισμό τους. Άρα λύθηκε αυτό το θέμα!

Απο την Start Screen πατώντας το πλακίδιο της επιφάνειας εργασίας μεταφερόμαστε στο παλιό γνώριμο περιβάλλον που ξέραμε. Ακόμα και το taskbar είναι εδώ ίδιο και απαράλλαχτο (με εξαίρεση φυσικά το μενού της "Έναρξης"). Επειδή έκανα αναβάθμιση απο τα Windows7 (Ultimate 64bit) μεταφέρθηκαν όλα μου τα εικονίδια στο νέο λειτουργικό χωρίς αλλαγές, οι περισσότερες ρυθμίσεις και τα προγράμματα. Αυτό ισχύει κατά πολύ μεγάλο βαθμό για όσους θέλουν κάνουν το ίδιο απο τα Vista αλλά όχι για όσους έχουν XP. Δυστυχώς τα παλιότερα εργαλειάκια που είχα στην άκρη της οθόνης μου είναι ασύμβατα με τα Windows8 οπότε πλέον δεν τα έχω αλλά μπορώ να ζήσω χωρίς αυτά. Έχουν προστεθεί κάποιες δυνατότητες στην επιφάνεια εργασίας οι οποίες ενεργοποιούνται πηγαίνοντας το ποντίκι μας στις γωνίες της οθόνης μας. Μπορούμε να δούμε τις ανοικτές εφαρμογές μας και να περάσουμε άμεσα απο την μία στην άλλη με ένα κλικ του ποντικιού, να επιστρέψουμε στην Start Screen ή να κάνουμε αλλαγές στις ρυθμίσεις των Windows8. Παιδεύτηκα λίγο για να το βρω αλλά η επιλογή για το κλείσιμο του υπολογιστή βρίσκεται πλέον στη δεξιά μπάρα της επιφάνειας εργασίας στην επιλογή "Settings". Λίγο περίεργο μέρος για να την βάλει κανείς...

Το Store είναι άλλη μία νέα προσθήκη. Είναι προσβάσιμο απο την Start Screen (απο εδώ και πέρα θα την λέω αρχική οθόνη) και μας δίνει πρόσβαση σε δωρεάν ή επί πληρωμή εφαρμογές και τις ενημερώσεις τους. Έχει ενδιαφέροντα πράγματα μέσα και με τον καιρό θα αποκτήσει πολύ μεγάλη ποικιλία. Σε πρώτη φάση έβαλα ναρκαλιευτή, πασιέντζα και φλιπεράκι γιατί χωρίς αυτά ένιωθα οτι κάτι έλειπε απο τον υπολογιστή μου...
Πάρε κόσμε, πάρε!
Συνεχίζοντας με τις καινοτομίες θα περάσουμε στην δυνατότητα που έχει κάποιος να συνδέεται στα Windows με το Live Id του. Ναι, το username που έχω στο Messenger μπορώ να το βάλω στα Windows και να αποκτήσω πρόσβαση αυτόματα σε όλες μου τις συνδεδεμένες εφαρμογές χωρίς να χρειαστεί να κάνω κάτι άλλο. Μου άρεσε πάρα πολύ το Outlook που πρόσθεσε η Microsoft στο νέο λειτουργικό. Όχι το Outlook απο το Office. Αυτό είναι άλλο, διαφορετικό. Μας δίνει τη δυνατότητα να διαχειριζόμαστε τα μηνύματα του mailbox που έχουμε δηλώσει στο Live Id (εγώ έχω δηλώσει του Yahoo! και δουλεύει απρόσκοπτα) χωρίς να χρειαζόμαστε κάποιο τρίτο πρόγραμμα.

Θα αναφερθώ σε δύο ακόμα πράγματα : στο Windows Media Center και στο Microsoft Office 365 preview. Το πρώτο είναι μία δυνατότητα που μπορεί να προσθέσει κάποιος εξτρά στα Windows πληρώνοντας 10,00 ευρώ περίπου. Όσοι εγκαταστήσουν το νέο λειτουργικό μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2013 μπορούν να το κατεβάσουν δωρεάν (λίγη υπομονή μέχρι να σας έρθει το serial καθώς οι servers είναι μάλλον υπερφορτωμένοι και αργεί - σε εμένα έκανε τρεις μέρες να έρθει). Το συγκεκριμένο πρόγραμμα μας επιτρέπει να διαχειριστούμε τη μουσική και τις ταινίες μας, να ακούσουμε ραδιόφωνο (ιντερνετικό εννοείται), να δούμε τηλεόραση και ταινίες (πάλι μέσω Διαδικτύου και κάποια επί πληρωμή) ή τις φωτογραφίες μας. Προσωπικά το βρήκα λίγο δύσχρηστο αλλά ακόμα δεν έχω ασχοληθεί διεξοδικά μαζί του. Το Office 365 preview είναι η νέα έκδοση του γνωστού Microsoft Office σε μία σχεδόν ολοκληρωμένη μορφή. Διατίθεται δωρεάν απο την ιστοσελίδα του και είναι ακόμα ένα παράδειγμα cloud υπηρεσίας. Μας δίνει την επιλογή να αποθηκεύσουμε σε server τα αρχεία μας για να μπορούμε να τα διαχειριστούμε απο παντού. Προσοχή γιατί, όπως προειδοποιεί και η ίδια η Microsoft, η preview έκδοση δεν θα λειτουργεί για πάντα οπότε καλό θα είναι όσοι το κατεβάσετε να κάνετε πάντοτε ένα αντίγραφο ασφαλείας στον δίσκο του υπολογιστή σας.

Απο την άλλη, έχω εντοπίσει κάποια αρνητικά στα Windows8. Για παράδειγμα, έχω την εντύπωση οτι δεν μπορώ να τα "σκαλίσω" όσο θέλω. Δεν μπορώ να φτάσω βαθιά στις ρυθμίσεις τους. Ίσως να φταίει το οτι ακόμα δεν τα ξέρω καλά (μια βδομάδα περίπου τα έχω)... Το άλλο που μου φαίνεται περίεργο είναι το οτι μπορείς να συνδεθείς με το Live Id σου. Έχω μονίμως την εντύπωση οτι ξέρουν πότε είμαι συνδεδεμένος και πότε όχι (αυτοί οι μυστήριοι συνομώτες που κινούν παρασκηνιακά τα νήματα παγκοσμίως). Το ίδιο γινόταν και όταν έμπαινα στο Messenger με το Live Id μου αλλά αλλιώς είναι να ξέρουν οτι άνοιξες μια εφαρμογή και αλλιώς να ξέρουν οτι άνοιξες τον υπολογιστή σου (πού ξέρω εγώ τί στοιχεία μαζεύουν και ας λένε οτι διαφυλάσσουν την ανωνυμία μου). Ευτυχώς που μπορούμε να συνδεόμαστε και "offline" με τον παραδοσιακό τρόπο.

Συμπερασματικά λοιπόν αξιολογώ την κίνηση της Microsoft σαν πάρα πολύ έξυπνη. Ένα λειτουργικό σύστημα κοινό για τρεις πλατφόρμες, αξιόλογο, αξιόπιστο και φθηνό (τί είναι 30,00 ευρώ για ένα αυθεντικό λειτουργικό;) με απώτερο σκοπό να κερδίσει την αγορά. Ποιός δεν θέλει να παίρνει το tablet του μαζί του και να κάνει τη δουλειά του παντού ελευθερώνοντας χρόνο που θα ξόδευε γυρνώντας στο γραφείο ή το σπίτι του (αναφέρομαι πάντοτε στα Windows8 Pro και όχι στα RT τα οποία είναι ασύμβατα με τους σταθερούς υπολογιστές και δεν μπορούν να τρέξουν τις εφαρμογές τους); Το λειτουργικό μέχρι στιγμής μου φαίνεται πολύ καλό και εύχρηστο. Μην φοβηθείτε τις αλλαγές που εισάγει γιατί αυτό συμβαίνει με κάθε τί καινούριο και δώστε του μία ευκαιρία για να δείξει τις δυνατότητές του.